Huracán Tecnica: de laatste V10-serenade, nu met achterwielaandrijving en een snufje boosaardigheid

De Huracán Tecnica ziet eruit alsof hij net uit een videogame is gestapt, maar dan met echte aerodynamica. De scherpe neus, de grote luchtinlaten en die zeshoekige uitlaatpijpen maken duidelijk dat dit geen auto is om onopgemerkt te blijven. Hij is laag, breed en agressief, maar toch elegant genoeg om niet ordinair te zijn.

Het interieur is minder revolutionair. Je stapt in een cockpit die nog duidelijk van de eerste generatie Huracán stamt. Veel van het design is herkenbaar uit de Audi R8, maar dan met een Lamborghini-sausje. Toch voelt het speciaal, vooral door de startknop onder het rode kapje en het zicht op de middenmotor via de achterruit.

Met 640 pk op de achterwielen is de Tecnica een auto die je aandacht vraagt. De acceleratie van 0 naar 100 in 3,2 seconden is verbluffend, maar het gevoel van controle is nog indrukwekkender. Lamborghini heeft de achterwielbesturing en het speciaal afgestelde chassis gebruikt om de auto voorspelbaar te houden, zolang je niet te brutaal wordt met het gaspedaal.

Op basis van de specificaties verwacht ik dat de Tecnica op droog wegdek een feest is. De besturing is direct en geeft veel feedback, en de vering is stug maar niet oncomfortabel. Op snelweg kruip je met 325 km/u potentieel, maar bij normale snelheden is hij verrassend rustig. Alleen bij lage snelheden voel je dat je in een supercar zit: de drempels en hobbels komen binnen via je ruggengraat.

De 5.2-liter V10 is het kloppende hart van de Tecnica, en wat een hart. Met 640 pk en 565 Nm koppel zit je in de top 5% van vergelijkbare auto's. De motor schreeuwt tot ver boven de 8.000 toeren, en het geluid is een mix van een F1-auto uit de jaren '90 en een boze wesp. De 7-traps automaat schakelt razendsnel, zowel in de automatische stand als via de grote paddle shifters.

De Tecnica is alleen verkrijgbaar met achterwielaandrijving, wat hem anders maakt dan de standaard Huracán EVO. Dat betekent minder grip bij het wegrijden, maar veel meer plezier in bochten. Je kunt de tractiecontrole uitschakelen en dan wordt het een wilde rit, maar zelfs dan is de auto vergevingsgezind dankzij de elektronische hulpmiddelen. Voor de purist is dit de beste Huracán.

Verrassend genoeg is de Tecnica redelijk comfortabel voor een supercar. De stoelen zijn sportief maar bieden voldoende ondersteuning, en de klimaatregeling werkt naar behoren. Het geluid van de V10 is wel constant aanwezig, maar dat is eerder een pluspunt dan een minpunt. Op lange ritten word je wel moe van de harde vering, maar dat hoort erbij.

In de stad is de Tecnica minder op zijn gemak. De lage neus en de grote wielen maken drempels en parkeergarages een uitdaging. De zichtbaarheid naar achteren is beperkt, dus je vertrouwt vaak op de camera's. Maar zodra je de stad uit bent en de weg opengaat, vergeet je alle ongemakken.

Het interieur van de Huracán Tecnica is een mengelmoes van materialen en stijlen. Je vindt er Alcantara, carbon en echt metaal, maar ook wat harde plastics die niet passen bij een auto van deze prijs. De bediening is grotendeels logisch, maar het infotainmentsysteem is gedateerd en reageert traag. De knoppen op het stuur voor de rijmodi zijn wel duidelijk.

De stoelen zijn laag en sportief, en je zit echt 'in' de auto in plaats van erop. Het zicht op de middenmotor door de achterruit is een genot, maar het maakt de achterruit wel klein. De opbergruimte is minimaal: een klein vakje tussen de stoelen en de deurvakken zijn niet groot genoeg voor een normale fles water. Het is duidelijk dat dit interieur is ontworpen met prestaties in gedachten, niet met comfort.

De kofferruimte van 99 liter is een van de kleinste in zijn klasse, beter dan slechts 1% van de concurrentie. Een weekendtas past er net in, maar boodschappen doen wordt een puzzel. Voor dagelijks gebruik is deze auto onpraktisch, maar dat zal niemand verbazen.

De achterbank is niet meer dan een plank met een gordel, en die gebruik je dus beter niet. De instap is laag en je moet goed bukken, maar dat is normaal voor een supercar. De parkeersensoren en camera's helpen bij het manoeuvreren, maar de zichtbaarheid blijft beperkt. Kortom: dit is een auto voor de zondagochtendrit, niet voor de schoolrun.

Het infotainmentsysteem is een van de zwakke punten van de Tecnica. Het scherm is klein, de graphics zijn verouderd en de bediening is niet altijd intuïtief. Apple CarPlay en Android Auto zijn aanwezig, maar de integratie is niet naadloos. Het is jammer dat Lamborghini niet heeft geïnvesteerd in een moderner systeem, zeker gezien de prijs.

De rijhulpsystemen zijn beperkt tot de basics: adaptieve cruisecontrol, lane assist en een noodremsysteem. Ze werken naar behoren, maar zijn niet zo geavanceerd als bij concurrenten. De echte technologie zit in het rijgedrag: de magnetische vering en de achterwielbesturing zijn geavanceerd en dragen bij aan het fenomenale weggedrag. Maar verwacht geen autonome snelwegpiloot.

Het officiële verbruik is niet opgegeven, maar met een 5.2-liter V10 weet je dat het niet zuinig is. Reken op een reëel verbruik van 1 op 5 of slechter, vooral als je het vermogen benut. De CO2-uitstoot is navenant hoog, dus je betaalt veel belasting in Nederland.

De prijs van de Tecnica ligt ver boven de 300.000 euro, en dat is zonder opties. Onderhoud is duur, banden slijten snel en de verzekering is niet goedkoop. Maar voor dit soort auto's is dat normaal. De vraag is of je het geld wilt uitgeven aan een auto die qua technologie achterloopt op jongere concurrenten, maar qua emotie niets te wensen overlaat.