Lancia Ypsilon Unyca: stijl boven statistiek, maar de cijfers liegen niet

De Ypsilon Unyca is een kleine auto die zichzelf serieus neemt. Met een lengte van 3,81 meter is hij compact, maar de hoge taille en het aflopende dak geven hem een eigenzinnige verschijning. Hij is niet knap in de klassieke zin, maar wel karakteristiek – je herkent hem meteen tussen de grijze massa.

Het interieur maakt direct een bijzondere indruk. De ronde instrumenten en de zwevende middenconsole zijn typisch Lancia. Het voelt niet premium, maar wel doordacht en anders dan de doorsnee stadsauto. De eerste indruk is vooral: dit is een auto met persoonlijkheid.

Met 77 pk en 115 Nm koppel – beter dan slechts 7% van de concurrentie – hoef je geen wonderen te verwachten. De acceleratie van 13,5 seconden naar 100 km/u is ronduit traag, maar in de stad voelt dat minder problematisch. Het lage gewicht van 975 kg helpt, want dat is beter dan 97% van vergelijkbare auto's. Daardoor voelt hij wendbaar en lichtvoetig aan, ook al is de besturing niet overmatig scherp.

Op de snelweg is het een ander verhaal. De topsnelheid van 167 km/u is beter dan slechts 5% van de concurrentie, en dat merk je. Inhalen vergt planning en moed. De vering is duidelijk op comfort gericht, wat in de stad prettig is, maar op oneffen snelwegen kan hij wat deinen. Het is geen auto voor de dynamische rijder, maar voor wie rustig aan doet, is het prima.

De 1.4 GPL-motor die wij als referentie gebruiken, levert 77 pk en 115 Nm. Die cijfers zijn allerminst indrukwekkend – hij doet er 13,5 seconden over naar 100 km/u. In de stad is dat acceptabel, maar buiten de bebouwde kom moet je de motor hoog in toeren houden om mee te komen. De vijfbak is overigens prettig schakelbaar.

Er zijn drie motoren: een 1.2 benzine met 69 pk, een 1.3 MultiJet diesel met 75 pk en deze 1.4 GPL. De benzine is het zuinigst met 4,9 l/100 km, de diesel verbruikt 4,1 l/100 km maar is alleen interessant voor wie veel rijdt. De GPL-versie heeft een hoger verbruik van 7,0 l/100 km, maar de brandstofprijs maakt dat weer goed. Het is een logische keuze voor wie in de stad rijdt en lage brandstofkosten wil.

De stoelen zijn zacht en bieden weinig zijdelingse steun, maar voor een stadsauto is dat prima. De vering is aan de comfortabele kant, wat hobbels in de stad goed opvangt. Geluidsisolatie is niet het sterkste punt – bij hogere snelheden hoor je de motor en wind duidelijk.

Voor lange ritten is de Ypsilon niet ideaal, maar ook niet verschrikkelijk. Het belangrijkste probleem is de beperkte ruimte: met vier volwassenen wordt het al snel krap. Voor twee personen en wat bagage is het echter prima te doen. De stoelen zijn niet elektrisch verstelbaar, maar handmatig wel goed in te stellen.

Het interieur van de Ypsilon is een mengelmoes van stijlen. De materialen zijn niet bijzonder, maar de afwerking is degelijk. Er zijn wat harde plastics, maar alles zit goed in elkaar. De ronde instrumenten met een klassieke uitstraling zijn een leuke knipoog naar het verleden van Lancia.

De ergonomie is wisselend. De bediening van de airco en het infotainment is niet altijd even logisch, maar je went er snel aan. Een opvallend detail is de zwevende middenconsole met een geïntegreerde telefoonhouder – een slim idee, al is de uitvoering wat gedateerd. Het interieur is vooral karaktervol, niet praktisch.

Met een kofferbak van 215 liter – beter dan slechts 6% van de concurrentie – is de Ypsilon niet de meest praktische auto. Voor een stadsauto is het aan de krappe kant; een paar boodschappen of een kleine koffer past, maar meer niet. De achterbank is ook niet royaal: twee volwassenen zitten krap, drie is onbegonnen werk.

Instappen is dankzij de hoge stoelen redelijk makkelijk, maar het aflopende dak maakt dat je je hoofd moet bukken. Het zicht rondom is goed, mede door de hoge zitpositie. Parkeren is eenvoudig dankzij de compacte afmetingen, al is de achteruitrijcamera niet standaard – dat is bij dit formaat ook niet echt nodig.

De Ypsilon is niet bepaald een technologiewonder. Het infotainmentsysteem is simpel en reageert traag, maar het heeft wel Bluetooth en een USB-aansluiting. Navigatie is niet aanwezig, maar dat is voor een stadsauto geen groot gemis – je telefoon doet het beter.

Rijassistentiesystemen zijn minimaal. Er is ABS en een noodremsysteem, maar geavanceerde zaken zoals adaptieve cruisecontrol of rijbaanassistentie ontbreken. Het is een auto uit een tijdperk waarin technologie nog niet de boventoon voerde. Voor wie daar behoefte aan heeft, zijn er betere opties.

Het officiële verbruik van de 1.4 GPL is 7,0 l/100 km – dat is beter dan 69% van de concurrentie, maar niet indrukwekkend. De CO2-uitstoot van 114 g/km is beter dan 88% van de concurrentie, wat gunstig is voor de wegenbelasting. De benzineversie is zuiniger met 4,9 l/100 km, maar de GPL heeft lagere brandstofkosten per kilometer.

De prijs van de Ypsilon is niet laag voor wat je krijgt, maar de afschrijving is ook niet dramatisch – Lancia heeft een trouwe aanhang. Onderhoud is niet duur, maar je moet wel een specialist vinden die het merk kent. De banden en remmen zijn klein en goedkoop, dus de lopende kosten vallen mee. Het is geen auto die je koopt voor de lage kosten, maar voor de charme.