Discovery Sport: ruim maar traag, en dat mag wat kosten

De Discovery Sport is geen auto die je over het hoofd ziet, maar ook niet eentje waar je wakker van ligt. De proporties zijn typisch Land Rover: een hoge motorkap, korte overhangen en die kenmerkende C-stijl die het merk al jaren voert. Het resultaat is een SUV die er stoer uitziet, maar met 4,60 meter lengte wel aan de compacte kant is voor een zevenzitter.

Het interieur oogt in eerste instantie degelijk, met stevige materialen en een opvallend recht dashboard. Maar wie beter kijkt, ziet dat het ontwerp al wat jaartjes meegaat. De vele fysieke knoppen zijn in deze tijd bijna een curiositeit, al heeft dat ook zo z'n voordelen. Het geheel voelt solide aan, maar niet bijzonder luxe voor het gevraagde bedrag.

Op basis van de cijfers is het duidelijk: met 150 pk en 1.769 kg aan leeggewicht is dit geen auto voor wie haast heeft. De acceleratie van 11,1 seconden naar 100 km/u is ronduit traag, zeker voor een auto die meer dan 68 mille kost. De topsnelheid van 195 km/u is prima, maar daar heb je op de Nederlandse snelweg weinig aan.

Het onderstel is echter een stuk beter dan de cijfers doen vermoeden. Land Rover staat bekend om z'n vering, en ook deze Discovery Sport oogt comfortabel op papier. De voorwielaandrijving in deze instapversie is een bewuste keuze voor zuinigheid, maar het betekent wel dat je het terreinvermogen van de vierwielaandrijvers moet missen. Op de weg zal hij vermoedelijk stabiel liggen, maar echt levendig wordt het nooit.

De 2.0-liter dieselmotor is er in twee smaken: de D150 met 150 pk en de D180 met 180 pk. In deze review richten we ons op de D150, die met 380 Nm koppel best aardig uit de voeten kan, maar vooral boven de 100 km/u tekortkomt. De handgeschakelde zesversnellingsbak is een zeldzaamheid in dit segment en zal vooral de traditionele rijder aanspreken.

Wie de auto regelmatig vol beladen of met zeven inzittenden rijdt, doet er verstandig aan om voor de D180 te kiezen. Die heeft niet alleen meer vermogen, maar is standaard gekoppeld aan een negentrapsautomaat en vierwielaandrijving. Het verbruiksverschil is met 5,6 versus 5,3 l/100 km verwaarloosbaar. De D150 is vooral een keuze voor wie het minimale wil en nooit haast heeft.

De stoelen voorin zitten goed, met voldoende zijdelingse steun en een prettige zithouding. De vering is duidelijk op comfort gericht, wat lange ritten vermoeiend maakt voor de bestuurder, maar ontspannen voor de passagiers. Op snelheid is het geluidsniveau vermoedelijk acceptabel, al zal de dieselmotor bij acceleratie wel aanwezig zijn.

De tweede zitrij is ruim genoeg voor twee volwassenen, maar drie op de achterbank wordt krap. De optionele derde zitrij is alleen geschikt voor kinderen, en dan vooral voor korte stukken. De achterste passagiers zitten met hun knieën tegen de rugleuning van de middelste rij en hebben weinig hoofdruimte. Dit is een zevenzitter voor noodgevallen, niet voor wekelijkse schoolritten.

Het dashboard is overzichtelijk en alles zit op de vertrouwde plek, maar de materialen zijn niet bijzonder. Er is veel hard plastic op plekken waar je in deze prijsklasse leer of zachte stoffen verwacht. De afwerking is netjes, maar niet indrukwekkend.

Het infotainmentsysteem is een van de zwakke punten. Het scherm reageert traag en de menu's zijn onlogisch opgebouwd. De fysieke knoppen voor de klimaatregeling zijn daarentegen een zegen; die kun je blind bedienen. De digitale instrumenten zijn duidelijk afleesbaar, maar bieden weinig mogelijkheden om de weergave aan te passen.

De kofferbak is met 1.178 liter (met neergeklapte tweede zitrij) een van de grootste in dit segment, beter dan 98% van de concurrenten. Met de achterbank overeind blijft er nog een nette 500 liter over, genoeg voor de wekelijkse boodschappen. De laaddrempel ligt wel hoog, wat het inladen van zware spullen bemoeilijkt.

Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren wordt het belemmerd door de dikke C-stijlen en het kleine achterraam. Parkeren is mede dankzij de parkeersensoren en een achteruitrijcamera prima te doen, maar de 2,17 meter breedte (met buitenspiegels) vraagt aandacht in smalle parkeergarages. De instap is hoog, maar dat is inherent aan een SUV.

Land Rover heeft de Discovery Sport in 2019 een update gegeven met een nieuw infotainmentsysteem, maar het stelt teleur. Het scherm is niet bijzonder scherp en de software is traag. Wireless Apple CarPlay en Android Auto zijn er wel, maar de draadloze verbinding kan nog wel eens wegvallen.

De rijassistentiesystemen zijn aanwezig, maar niet bijzonder. De adaptieve cruisecontrol werkt prima, maar de rijstrookassistent grijpt soms onverwacht in. Het is allemaal niet slecht, maar het voelt een generatie achter bij wat Tesla en zelfs Jaguar bieden. Voor een auto die in 2025 nog steeds in de showroom staat, is dat een gemiste kans.

Het officiële verbruik van 5,3 l/100 km is netjes voor een auto van dit formaat, maar in de praktijk zul je met een dieselmotor en dit gewicht al snel op 6,5 liter uitkomen. De CO2-uitstoot van 159 g/km is hoog, wat betekent dat je in Nederland behoorlijk wat bijtelling betaalt als je hem zakelijk rijdt.

De vanafprijs van € 68.078 is fors, zeker voor de instapversie met handgeschakelde bak en voorwielaandrijving. Concurrenten als de Tesla Model Y (€ 64.000) en de Xpeng G9 (€ 63.280) bieden meer vermogen, meer technologie en een lagere prijs. Alleen de Jaguar E-Pace is vergelijkbaar geprijsd, maar die is een stuk kleiner. Land Rover staat bovendien niet bekend om lage onderhoudskosten, dus reken op een stevig budget voor de garage.