De Range Rover L: een kolos met een V8 die je vergeet dat hij 2,4 ton weegt

De Range Rover L is geen auto, het is een architectonisch statement. Met zijn 2.413 kg leeggewicht en imposante proporties domineert hij elke straat. Hij staat niet naast de stoep, hij staat op de stoep. De V8-uitvoering voegt daar nog een grille en uitlaten aan toe die suggereren dat dit geen luxe koets is, maar een met een slecht humeur.

Binnenin valt de hoogte op: je zit hoog, met een panoramisch uitzicht over het verkeer. De eerste indruk is er een van massief vakmanschap, met materialen die aanvoelen alsof ze uit een jacht komen. Dit is geen auto die je even snel beoordeelt; hij vraagt respect, en dat krijg je ook.

Op basis van de cijfers is de besturing vermoedelijk weelderig maar niet sportief. Met 510 pk en 625 Nm aan boord voelt hij accelereren als een express-trein: onverbiddelijk en glad. De 8-traps automaat zal schakelen zonder hapering, maar de massa van 2.413 kg betekent dat bochten met beleid worden genomen. Verwacht geen bochtenvreter; dit is een rechtlijnige snelheidsduivel.

De vering is afgestemd op comfort, dus in de stad voelt hij log en groot, maar op de snelweg is hij een koning. Remmen is een kwestie van vertrouwen; met dit gewicht moet je vroeg beginnen, maar de remmen zijn duidelijk berekend op de taak. De vierwielaandrijving geeft grip, maar dit blijft een auto die je moet plannen, niet gooien.

De 5.0 SC V8 is een meesterwerk van overdaad. Met 510 pk en 625 Nm accelereert hij in 5,8 seconden naar 100 km/u, beter dan 71% van zijn concurrenten uit die periode. De topsnelheid van 225 km/u is minder indrukwekkend, maar wie gaat er met een SUV van 2,4 ton harder? Het geluid is waarschijnlijk een diep grommen dat je niet snel vergeet.

De diesels zijn echter de verstandige keuze. De 3.0 TDV6 levert 258 pk en verbruikt 7,5 l/100 km, een schril contrast met de 12,8 l/100 km van de V8. De SDV8 biedt 340 pk en zit daar tussenin. Voor wie dagelijks rijdt, is de V6-diesel de logische optie; de V8 is voor het gevoel, niet voor de rede. De acceleratie van de benzine is top, maar de CO2-uitstoot van 299 g/km is een belastingaanslag op wielen.

De stoelen zijn vermoedelijk banken van leer en schuim die elke kilometer absorberen. Met deze vering en massa is hij ideaal voor lange ritten; je glijdt over snelwegen alsof je in een eerste-klas trein zit. Geluidsisolatie zal uitstekend zijn, want een auto die 299 g/km uitstoot, moet wel stil zijn om luxe te rechtvaardigen.

In de stad is comfort minder vanzelfsprekend. De grootte maakt parkeren een uitdaging, en de hoge instap is niet voor iedereen. Maar eenmaal op snelheid, is dit een van de meest ontspannen manieren om te reizen. De SDV8 of V8-diesel zijn stiller dan de benzine, maar allemaal bieden ze een cocon van rust.

Het interieur is een mix van klassiek Brits vakmanschap en moderne technologie. Materialen zijn duidelijk van topkwaliteit, met hout, metaal en leer die naadloos in elkaar overgaan. De knoppen en schakelaars voelen solide, maar de ergonomie is typisch Land Rover: sommige functies zitten waar je ze niet verwacht, zoals de terreininstellingen die prominent aanwezig zijn.

De infotainment is functioneel, maar niet baanbrekend. De schermen zijn scherp, maar de menu-structuur kan verwarrend zijn. Fysieke knoppen voor klimaatregeling zijn aanwezig, wat een pluspunt is. Maar de aandacht voor detail is overal: van de deursluiting tot de ventilatieopeningen, alles voelt doordacht, ook al is het niet altijd intuïtief.

De achterbank biedt genoeg ruimte voor drie volwassenen, maar de middenconsole kan de middelste passagier hinderen. De kofferbak is enorm, ideaal voor golfclubs of honden, maar de hoge laaddrempel maakt zware objecten tillen een karwei. Met 2,4 ton is dit geen auto voor krappe parkeergarages; je hebt overal een plan voor nodig.

Zicht rondom is goed dankzij de hoge zitpositie, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht bij het achteruitrijden. Parkeersensoren en camera's zijn essentieel, en die zijn er. Instappen is een stap omhoog, wat voor ouderen of mensen met beperkte mobiliteit een uitdaging kan zijn. Praktisch is hij vooral op de open weg, niet in de stad.

De technologische snufjes zijn talrijk, zoals terreinrespons en luchtvering, maar de vraag is hoe goed ze werken in de praktijk. Land Rover heeft een reputatie voor elektronische eigenaardigheden, dus de kans op storingen is reëel. De infotainment is niet de snelste, maar doet wat hij moet doen.

Rijassistentie zoals adaptieve cruisecontrol en lane-keeping zijn waarschijnlijk aanwezig, maar niet zo verfijnd als bij Duitse concurrenten. De connected diensten zijn er, maar de interface kan wennen vergen. Voor een auto uit 2014 is het technologisch niet baanbrekend, maar het is wel compleet. Het is echter geen reden om deze auto te kopen; dat is het rijgedrag en de uitstraling.

De officiële cijfers liegen er niet om: de 5.0 SC V8 verbruikt 12,8 l/100 km en stoot 299 g/km CO2 uit, waarmee hij slechter scoort dan 95% van zijn concurrenten. Dat betekent hoge brandstofkosten en een forse BPM- en wegenbelastingaanslag. De diesels zijn zuiniger, met de TDV6 op 7,5 l/100 km, maar ook die blijven duur in onderhoud.

De prijs van de Range Rover L ligt hoog, en dat zie je terug in de prijs-kwaliteitverhouding. Je betaalt voor het merk, de luxe en de capaciteiten, maar de afschrijving kan fors zijn. Onderhoud is duur, en banden voor een auto van 2,4 ton zijn geen koopje. Voor wie de rekening kan dragen, is het een geweldige auto, maar voor de rest is het een bodemloze put.