Range Rover PHEV: een kolos die zich als een hybride voordoet

De Range Rover is al decennia een icoon, en deze PHEV-versie verandert daar weinig aan. Met zijn 5 meter lengte en 2 meter breedte (zonder spiegels) is hij imposant aanwezig, maar niet opzichtig – het design blijft strak en tijdloos, ook al is dit model alweer een tijdje op de markt. De hoogte van 1,83 meter zorgt voor een commandopositie die je in weinig andere auto's vindt.

De eerste indruk van binnen is overweldigend: leder, hout en metaal, alles voelt duur en degelijk aan. Maar de echte verrassing is dat je in een auto van 2,5 ton zit die oplaadbaar is – dat is een vreemde combinatie, als een bankdirecteur die opeens met een elektrische step komt. De laadklep aan de zijkant verraadt de hybride status, maar verder is het gewoon een Range Rover zoals je die kent.

Op basis van de cijfers – 404 pk, 400 Nm, 2.509 kg – kun je verwachten dat de besturing ontzettend zwaar en log aanvoelt, en dat klopt ook. De Range Rover is geen auto die je door bochten jaagt; de vering slikt hobbels weg alsof ze er niet zijn, maar bij snelheid in bochten voel je het gewicht continu meespelen. Het is een auto die je rustig en bedaard moet rijden, en dat doet hij ook het liefst.

De stuurinrichting is vaag en licht, wat past bij het karakter: je stuurt meer op gevoel dan op precisie. Op de snelweg is hij rotsvast en stabiel, maar in de stad is hij door zijn formaat een handvol – parkeren is een sport op zich, ondanks de camera's. De remmen moeten hard werken om 2,5 ton tot stilstand te brengen, en de overgang tussen regeneratief en mechanisch remmen is niet altijd even vloeiend, zoals bij veel plug-ins.

De aandrijflijn bestaat uit een 2,0-liter viercilinder benzinemotor en een elektromotor, samen goed voor 404 pk en 400 Nm. Dat klinkt indrukwekkend, maar met 2.509 kg aan gewicht is de acceleratie van 6,6 seconden naar 100 km/u gewoon 'vlot genoeg', niet meer. De topsnelheid van 220 km/u is keurig, maar je zult hem zelden halen – de auto voelt stabiel, maar de luchtweerstand is enorm.

De 8-traps automaat schakelt soepel en onopvallend, maar de viercilinder klinkt niet geweldig onder belasting – je hoort duidelijk dat het een viercilinder is, geen V8. In de elektrische modus is hij stil en aangenaam, maar de actieradius is beperkt (de cijfers suggereren dat je op papier 2,8 l/100 km haalt, maar dat is alleen met een volle accu en een lichte rechtervoet).

De enige motorisering in dit model is de P400e – je kunt dus niet kiezen voor een zwakkere of sterkere hybride. Dat is beperkend, want niet iedereen heeft 404 pk nodig. Maar goed, bij een Range Rover draait het niet om noodzaak, maar om overdaad.

Het comfort is het beste onderdeel van deze auto. De luchtvering absorbeert oneffenheden alsof ze er niet zijn, en de stoelen zijn heerlijk zacht en ondersteunend. Op lange ritten is dit een van de meest vermoeiende auto's die je kunt bedenken – niet omdat het slecht is, maar omdat je gewoon nergens last van hebt, dus je komt fris aan.

De geluidsisolatie is uitstekend; wind- en bandengeluid zijn minimaal, zelfs op snelwegtempo. In de stad is hij ook stil in elektrische modus, wat bijdraagt aan het serene gevoel. Als je van autorijden houdt, is dit misschien te veel van het goede – het is meer een rijdende woonkamer dan een auto.

Maar let op: door het gewicht en de hoge zithouding is hij minder comfortabel in bochtige wegen – je wordt heen en weer gewiegd in de stoel. Het is een compromis dat je accepteert voor het zwevende gevoel op rechte wegen.

Het interieur is een lust voor het oog: hoogwaardige materialen, perfecte afwerking en een design dat zowel klassiek als modern is. De knoppen zijn groot en duidelijk, maar er zijn er wel veel – je moet even wennen aan de lay-out. Het infotainmentsysteem is niet het nieuwste, maar werkt prima, al hadden we gehoopt op snellere reacties.

De stoelen zijn elektrisch verstelbaar in alle richtingen, en de achterbank biedt veel beenruimte, maar de middenconsole is massief en neemt ruimte in. De kofferruimte van 549 liter is kleiner dan in de dieselversie (die was groter), omdat de accu onder de vloer ligt – een typische hybride-compromis.

Een opvallend detail: de bediening van de luchtvering en de terreinmodi zit op een centrale console, met een draaiknop die je omhoog laat komen bij het starten – een beetje een show, maar wel leuk. Het interieur voelt robuust aan, maar sommige plastics op lagere delen zijn niet zo premium als je zou verwachten bij dit prijspunt.

De Range Rover is 5 meter lang en 2 meter breed, dus parkeren is een uitdaging. De camera's en parkeersensoren helpen, maar in een parkeergarage voelt hij als een bus. De achterbank is ruim genoeg voor drie volwassenen, maar de transmissietunnel maakt het middenzitje minder comfortabel.

De kofferruimte van 549 liter is ruim, maar de laaddrempel is hoog – je moet het gewicht van je bagage tillen. De achterklep is elektrisch, maar de opening is niet zo groot als je zou verwachten bij dit formaat. Met de achterbank neergeklapt (60/40) wordt het een stuk groter, maar dan moet je wel eerst de hoofdsteunen verwijderen, wat onhandig is.

Het zicht naar voren is uitstekend dankzij de hoge zit, maar naar achteren is het beperkt door de dikke C-stijlen en de kleine achterruit. De buitenspiegels zijn groot en geven een goed beeld, maar je moet nog steeds vertrouwen op de elektronica bij het achteruitrijden. De laadkabel kun je opbergen in een klein vak in de koffer – handig, maar niet ideaal.

De instap is hoog, maar dankzij de drempels die je kunt inklappen is het niet al te moeilijk. Kinderen en ouderen moeten wel even klimmen, maar dat hoort bij het karakter. In de stad is hij log, maar op de snelweg is hij in zijn element.

Het infotainmentsysteem van Land Rover is niet het modernste meer – het is een dual-screen opstelling met een bovenste scherm voor navigatie en media, en een onderste voor klimaat en terreininstellingen. Het werkt redelijk intuïtief, maar de schermen worden snel vies van vingerafdrukken en reageren soms traag.

De rijassistentiesystemen zijn uitgebreid: adaptieve cruisecontrol, lane-keeping assist, dodehoekdetectie en een head-up display. Ze werken over het algemeen goed, maar de lane-keeping assist kan soms te actief ingrijpen, vooral op smalle wegen. De parkeercamera's geven een goed beeld, maar de resolutie is niet de scherpste.

De hybride technologie is een slimme toevoeging: je kunt de accu opladen via een normale stekker, en de auto schakelt automatisch tussen elektrisch en benzine. Het systeem is niet zo geavanceerd als bij sommige concurrenten, maar het werkt. De app waarmee je de auto op afstand kunt bedienen is handig, maar niet altijd even betrouwbaar.

Het officiële verbruik van 2,8 l/100 km en een CO2-uitstoot van 64 g/km zijn indrukwekkend – beter dan 99% van de concurrentie – maar in de praktijk zul je dat alleen halen als je dagelijks oplaadt en korte ritten maakt. Met een lege accu zul je al snel richting de 9-10 l/100 km gaan, wat bij dit gewicht niet verrassend is.

De Range Rover is duur in aanschaf, en de afschrijving is aanzienlijk. Het onderhoud is ook niet goedkoop – Land Rover-dealers rekenen flinke tarieven, en onderdelen zijn prijzig. De banden zijn groot (20 inch of meer) en slijten sneller door het gewicht, dus reken op hoge kosten op termijn.

Maar als je de auto zakelijk rijdt, kun je profiteren van de lage CO2-uitstoot – dat is de belangrijkste reden om voor de PHEV te kiezen. Voor particulieren is het vooral een emotionele keuze, want de totale kosten zijn hoger dan bij een diesel- of benzineversie.