Lexus GS 460: een rauwe V8 in een pak dat om rust vraagt

De Lexus GS 460 is geen auto die je omverblaast met zijn uiterlijk. De lijnen zijn strak en hoekig, met die typische zandloper-grille die Lexus sinds 2012 hanteert. Het is geen lelijke auto, maar hij schreeuwt ook niet om aandacht. Hij oogt zakelijk, bijna ingetogen — alsof hij liever zijn daden laat spreken dan zijn uiterlijk. De proporties kloppen: 4,84 meter lang, 1,82 meter breed en 1,43 meter hoog, waardoor hij laag en breed overkomt, maar niet overdreven aanwezig.

Bij het openen van het portier valt de eerste indruk van het interieur mee: hoogwaardige materialen, een logische opbouw en stoelen die eruitzien alsof ze urenlang comfort moeten bieden. Het is geen designstatement zoals een Duitser, maar het ademt degelijkheid. De zwarte bekleding en het houtfineer ogen klassiek, bijna conservatief. Je voelt dat dit een auto is die gemaakt is om lang mee te gaan, zonder poespas.

De GS 460 stuurt met een precisie die je niet direct verwacht van een comfortgerichte Lexus. Het onderstel is stugger afgesteld dan dat van de hybride versies, en dat merk je in bochten: de auto blijft vlak en reageert voorspelbaar op stuurinput. Het is geen sportwagen, maar met 1.740 kg en achterwielaandrijving weet hij zich verrassend lenig te gedragen. De 8-traps automaat schakelt vloeiend, maar kan in sportmodus venijnig terugschakelen als je het vraagt.

Op de snelweg is de GS 460 op zijn best: stil, stabiel en met een krachtreserve die je gerust stelt bij het inhalen. Het weggedrag is voorspelbaar, met een lichte neiging tot onderstuur bij hard accelereren uit bochten — typisch voor een grote achterwielaandrijver zonder sperdifferentieel. De remmen zijn krachtig en goed doseerbaar, al voelen ze bij koud weer wat houterig aan. In de stad laat de V8 zich horen met een diep gerommel, maar de 19,6 l/100 km die hij daar verbruikt, laten je al snel naar de hybride versie verlangen.

De 460 is de topversie van de GS-reeks, met een 4,6-liter V8 die 347 pk en 460 Nm levert. Die cijfers zijn indrukwekkend, en de acceleratie van 0 naar 100 km/u in 5,8 seconden bevestigt dat. De topsnelheid is begrensd op 249 km/u, wat voor een berline als deze meer dan genoeg is. Maar het mooiste aan deze motor is niet het vermogen, maar de manier waarop hij het levert: lineair, zonder turbo's die je in de rug schoppen, met een geluid dat steeds luider en gretiger wordt naarmate het toerental stijgt.

Toch is de dorst van deze V8 een serieus minpunt. Het officiële verbruik van 19,6 l/100 km is al hoog, maar in de praktijk zul je daar waarschijnlijk nog boven zitten. CO2-uitstoot van 258 g/km betekent dat je in België een flinke meerprijs betaalt bij inschrijving en jaarlijkse verkeersbelasting. Wie minder vermogen wil maar veel zuiniger, kan de 450h overwegen: 345 pk, 6,1 l/100 km en 141 g/km CO2. De 460 is dus vooral een statement — en statements kosten geld.

De stoelen van de GS 460 zijn een van de beste aspecten van deze auto. Ze zijn elektrisch verstelbaar, verwarmd en geventileerd, en bieden voldoende zijdelingse steun zonder te knellen. Na een lange rit van een paar uur stap je fris uit, iets wat niet elke concurrent kan zeggen. De vering is aan de stevige kant voor een Lexus, maar nog steeds comfortabel op de meeste ondergronden. Alleen op slechte wegen merk je dat de 19-inch wielen hun tol eisen — je voelt oneffenheden duidelijker dan in de 300h.

Geluidstechnisch is het een feest: de V8 klinkt bij volle acceleratie als een Amerikaanse muscle car, maar bij constante snelheid is het fluisterstil in de cabine. Windgeruis is vrijwel afwezig, en bandengeluid wordt goed onderdrukt. De klimaatregeling werkt effectief, maar de bediening is niet altijd even intuïtief: je moet soms twee keer kijken om te vinden hoe je de ventilatie aanpast. Al met al is de GS 460 een auto die gemaakt is voor lange afstanden, maar dan wel met een tankkaart op zak.

Het interieur van de GS 460 is een mengeling van klassiek en modern. De materialen zijn van hoog niveau: zacht leer, echt houtfineer en aluminium accenten die niet goedkoop aanvoelen. De afwerking is zoals je van Lexus mag verwachten: alles past strak, geen kraakjes, geen losse onderdelen. Het design is echter niet bijzonder vernieuwend — het oogt wat conservatief, met veel knoppen en schakelaars die in deze tijd vervangen zouden worden door een groot touchscreen.

Het infotainmentsysteem wordt bediend via een muisachtige controller op de middenconsole, die helaas niet zo intuïtief werkt als een touchscreen of een draaiwiel van BMW. Het duurt even voordat je doorhebt hoe je door de menu's navigeert. Fysieke knoppen voor de airco en audio zijn er gelukkig nog, wat de bediening tijdens het rijden vergemakkelijkt. De digitale teller is duidelijk afleesbaar, en het kleurendisplay tussen de klokken toont alle essentiële informatie. Toch voelt het interieur niet zo modern als dat van een hedendaagse Duitser — het is meer een knusse, degelijke plek.

De GS 460 is een vierdeurs sedan, maar de achterbank is niet zo ruim als je zou verwachten gezien zijn lengte. Hoofdruimte is voldoende voor volwassenen tot ongeveer 1,85 meter, maar de knieën van lange passagiers kunnen tegen de rugleuning van de voorstoelen komen als die achteraf zijn gezet. De middenconsole achterin is hoog, waardoor de middelste zitplaats vooral geschikt is voor kinderen of korte ritten. De kofferbak biedt 430 liter, wat minder is dan de meeste concurrenten — een BMW 5-serie of Mercedes E-Klasse bieden meer.

Instappen is gemakkelijk dankzij de lage drempel, maar de deuren zijn lang en in een krappe parkeerplaats moet je oppassen dat je ze niet tegen de auto ernaast slaat. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren beperkt door de hoge schouderlijn en kleine achterruit. Parkeersensoren en een achteruitrijcamera zijn standaard, wat het manoeuvreren vergemakkelijkt. Het leeggewicht van 1.740 kg is hoog, maar dat merk je vooral in het verbruik, niet in het rijgedrag.

De GS 460 is uitgerust met een 12,3-inch scherm dat via een touchpad wordt bediend. Dat systeem is niet het meest intuïtieve van zijn tijd — het werkt, maar je moet wennen aan de cursor die je beweegt. Navigatie is aanwezig, maar de kaarten zijn verouderd en de interface oogt gedateerd. Gelukkig is er Apple CarPlay en Android Auto, maar pas in latere modellen; bij de eerste jaren van deze generatie moet je het doen met een eigen systeem dat niet altijd even snel reageert.

Rijassistentiesystemen zijn ruim aanwezig: adaptieve cruisecontrol, lane departure warning, en een pre-collision systeem. Ze werken zoals je van Lexus mag verwachten: soepel en zonder valse alarmen. De adaptieve cruisecontrol houdt netjes afstand en remt vloeiend af, ook in het stadsverkeer. Het is geen zelfrijdende auto, maar voor een auto uit 2013 is het niveau indrukwekkend. Het grootste minpunt is de bediening van al die systemen: de menu's zijn logisch opgebouwd, maar het touchpad maakt het onnodig complex.

Laat ons niet flauw doen: de GS 460 is een dorstige auto. Het officiële verbruik van 19,6 l/100 km is al hoog, maar in de praktijk kun je rekenen op 15 l/100 km op de snelweg en 20+ in de stad. Met een CO2-uitstoot van 258 g/km betaal je in België een aanzienlijke verkeersbelasting en een hoge inschrijvingstaks. In vergelijking met de hybride 450h, die 141 g/km uitstoot, is het verschil enorm. Wie veel rijdt, heeft de aanschafprijs van een 450h er al snel uit.

De onderhoudskosten zijn over het algemeen redelijk voor een luxe sedan, maar de V8 heeft wel een oliebad en bougies die vaker vervangen moeten worden. Banden zijn ook een kostenpost, vooral omdat de GS 460 brede 19-inch banden nodig heeft. De betrouwbaarheid van Lexus is legendarisch, en de GS 460 is geen uitzondering; veel exemplaren rijden zonder problemen de 300.000 km voorbij. Maar met een prijs die hoger ligt dan die van een vergelijkbare Duitser, moet je echt overtuigd zijn van het V8-geluid om deze auto te rechtvaardigen.