Lexus LX 570: Japans tankmonument met Amerikaanse dorst

De Lexus LX 570 is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met 5.065 mm lengte, 1.981 mm breedte en 1.910 mm hoogte torent hij boven het verkeer uit, en die enorme grille lijkt wel ontworpen door iemand met een abonnement op 'meer is meer'. Het is een blokkerig, hoekig ontwerp dat vooral doet denken aan een Amerikaanse pick-up met een Japans maatpak. Niet elegant, maar wel imposant op een manier die je respect afdwingt.

Stap je in, dan valt de hoogte pas echt op. Je zit hoog, heel hoog, en kijkt neer op vrijwel alles om je heen. Het interieur voelt direct luxueus aan, met veel leder, hout en chroom, al is het design duidelijk uit een ander tijdperk. Het is een mix van Japans vakmanschap en Amerikaanse overdaad, en dat is precies wat deze auto is: een Japanse interpretatie van de Amerikaanse SUV, gebouwd op de onderbouw van een Toyota Land Cruiser.

Op basis van de cijfers is dit geen auto voor bochtenwerk. Met 2.740 kg leeggewicht en een hoog zwaartepunt voelt de LX waarschijnlijk aan als een cruiseschip: rechtuit is het prima, maar zodra de weg kronkelt, moet je vooral rustig aan doen. De besturing is naar verwachting licht en weinig communicatief, zoals bij veel luxe SUV's uit die periode. Het onderstel is gericht op comfort, niet op sportiviteit.

Op de snelweg zal de LX vermoedelijk heerlijk glijden, met een opgehangen gevoel dat oneffenheden wegfiltert als een spons. Remmen is een ander verhaal: met dit gewicht heb je stevige remmen nodig, en de cijfers suggereren dat je ruim van tevoren moet beginnen met remmen. In de stad is het vooral een kwestie van inparkeren, want met deze afmetingen en een draaicirkel die vast niet klein is, wordt elke parkeerplek een uitdaging. Het is een auto die je neemt voor de lange reis, niet voor de boodschappen.

De motorrespons is vermoedelijk traag bij lage toeren, maar zodra de V8 op stoom komt, trekt hij naar verwachting vlot op. De 8-traps automaat zal soepel schakelen, maar is niet het snelste brein. Het is een auto die je leert kennen en respecteren, maar nooit echt leuk wordt op een bochtige B-weg.

De geteste 570 heeft een 5,7-liter V8-benzine met 367 pk en 530 Nm. Die cijfers klinken indrukwekkend, en dat zijn ze ook: 86% van de concurrentie heeft minder vermogen, en 90% minder koppel. Toch is de acceleratie van 7,7 seconden naar 100 km/u niet meer dan redelijk, gezien het gewicht van 2.740 kg. De topsnelheid van 220 km/u is ruim voldoende, maar je zult hem zelden halen.

Interessanter is de motorkeuze binnen dit model. Naast de benzine-V8 is er de 450d met een 272 pk sterke diesel, die met 9,5 l/100 km een stuk zuiniger is. Die diesel is eigenlijk de verstandigste keuze voor wie veel kilometers maakt, al is hij ook geen lichtgewicht. De 570 is er ook nog met 388 pk, maar dat verschil merk je alleen op papier. De benzine-V8 is een karaktervolle motor met een heerlijk geluid, maar hij slurpt. Met 14,4 l/100 km gecombineerd en 334 g/km CO2 behoort hij tot de 3% slechtste auto's van zijn tijd. Dat is geen prestatie om trots op te zijn.

De 8-traps automaat schakelt naar verwachting zijdezacht en doet goed dienst bij het trekken van aanhangers. De vierwielaandrijving is afkomstig van de Land Cruiser, dus off-road-capaciteiten zijn legendarisch. Maar op asfalt betaal je die capaciteiten met een hoog verbruik en een log gevoel.

Comfort is waar de LX 570 echt uitblinkt. De stoelen zijn naar verwachting breed, zacht en elektrisch verstelbaar in alle richtingen, met ventilatie en massage. Voorin en achterin zitten passagiers als een vorst, met veel beenruimte en hoofdruimte. De luchtvering zal oneffenheden absorberen alsof ze er niet zijn, en op de snelweg is het vermoedelijk muisstil, al is de windruis rond de grote spiegels misschien hoorbaar.

Voor lange ritten is dit een van de beste auto's die er zijn, zeker als je met vier volwassenen reist. De achterbank is niet alleen ruim, maar ook comfortabel, met verstelbare leuningen en eigen klimaatregeling. De geluidsisolatie is waarschijnlijk uitstekend, want Lexus staat daarom bekend. Het enige minpunt is dat de auto zo groot is dat je in de stad nooit echt ontspannen kunt rijden, en dat het instappen hoog is, vooral voor minder valide mensen.

Het interieur van de LX 570 is een mengelmoes van materialen en stijlen. Veel leder, hout en chroom, maar het geheel oogt wat gedateerd, zeker vergeleken met moderne concurrenten. De knoppen zijn groot en duidelijk, en dat is fijn, want je hoeft niet te zoeken. Het infotainmentsysteem wordt bediend via een touchpad, wat in deze periode notoir lastig werken was. Fysieke knoppen voor klimaatregeling zijn er gelukkig wel, en dat is een pluspunt.

De afwerking is zoals je van Lexus mag verwachten: perfect. Alles voelt degelijk en hoogwaardig aan, en er is geen enkele kier of kraak te verwachten. Het stuur is dik en prettig, maar de bediening is soms onlogisch. Het digitale instrumentenpaneel is duidelijk afgelezen, maar biedt niet veel informatie. Het is een interieur dat vooral comfort en degelijkheid uitstraalt, niet moderniteit.

Hier wordt het pijnlijk. De kofferbak is met 439 liter kleiner dan die van een VW Golf, terwijl de auto 5 meter lang is. Dat komt doordat de reservewiel en de derde zitrij ruimte opslokken. Met zeven zitplaatsen is de bagageruimte minimaal, en zelfs met vijf zitplaatsen is het niet ruim. De achterbank kan neergeklapt worden, maar dan heb je wel een oneffen laadvloer.

Instappen is hoog, maar de deuren openen wijd, dus het is te doen. Het zicht rondom is uitstekend, dankzij de hoge zitpositie en grote ramen, al is de achteruitkijkspiegel klein en is de auto zo breed dat je bij het parkeren vooral op de camera's moet vertrouwen. Die camera's zijn gelukkig van goede kwaliteit, maar de sensoren zijn traag. In de stad is dit geen praktische auto, maar op de snelweg en off-road is hij onverslaanbaar.

De derde zitrij is alleen geschikt voor kinderen, en de toegang ernaartoe is een acrobatische toer. Voor wie echt zeven personen wil vervoeren, zijn er betere opties, zoals een Mercedes GLS of een Volvo XC90. De LX is vooral een statussymbool, geen gezinsauto.

Het infotainmentsysteem van de LX is het zwakke punt. Het touchpad is onnauwkeurig en afleidend, en het systeem is traag. Navigatie is aanwezig, maar de kaarten zijn verouderd. Apple CarPlay en Android Auto ontbreken, wat in deze periode steeds meer de norm werd. Gelukkig zijn er fysieke knoppen voor de belangrijkste functies, maar het geheel voelt gedateerd.

De rijhulpsystemen zijn beperkt: adaptive cruise control, lane departure warning en een noodremassistent, maar geen semi-autonoom rijden. Het is allemaal aanwezig, maar werkt naar verwachting niet zo soepel als bij concurrenten. De 360-graden camera is daarentegen uitstekend, en onmisbaar bij dit formaat. Het geluidssysteem van Mark Levinson is van topniveau, maar dat mag ook wel bij dit prijskaartje.

Bereid je voor op een realitycheck. De benzine-V8 verbruikt 14,4 l/100 km gecombineerd, en in de praktijk zul je eerder 18-20 liter halen. De CO2-uitstoot van 334 g/km betekent dat je in Nederland en België torenhoge wegenbelasting betaalt. De diesel 450d is zuiniger met 9,5 l/100 km, maar ook die is geen zuinigaard. Qua onderhoud is Lexus over het algemeen betrouwbaar, maar als er iets kapot gaat aan deze complexe machine, zijn de kosten hoog. Banden zijn groot en duur, en het verbruik zorgt voor frequente tankstops.

De prijs van een gebruikte LX is relatief hoog, omdat Lexus zijn waarde goed behoudt. Maar de totale kosten van eigenaarschap zijn fors, en dat schrikt veel kopers af. Als je de kosten durft te dragen, krijg je een auto die jarenlang meegaat, maar je moet wel van geld houden.