Lexus RX 450h: rustige reus met een hybride hart, maar is dat genoeg?

De Lexus RX uit deze generatie is geen muurbloempje. Met zijn 4,89 meter lengte en die opvallende zandlopergrille durft hij te imponeren, maar de vorm is meer gespierd dan elegant. De hoge gordellijn en aflopende daklijn geven hem een dynamische houding, al is het vooral een bak die vraagt om respect, niet om bewondering.

Binnenin oogt het in eerste instantie rijk, maar het ontwerp is duidelijk van voor 2020. Veel kleine knopjes, een groot scherm dat wat verloren lijkt op het dashboard, en materiaalkeuzen die degelijk maar niet bijzonder zijn. Het is een interieur dat je moet leren waarderen, niet één dat je direct omarmt.

Op basis van de specificaties is de RX 450h geen auto die je graag door bochten jaagt. Met een leeggewicht van 2.150 kg en een ophanging die duidelijk op comfort is gericht, zal hij vermoedelijk onderstuur vertonen en vroeg de elektronica inschakelen. De besturing is licht en voelt synthetisch aan, maar dat past bij het karakter: dit is een auto die je ontspannen laat rijden, niet één die je uitdaagt.

Op de snelweg komt de RX tot zijn recht. Het vermogen van 308 pk is ruim voldoende om vlot mee te stromen, en de eCVT-transmissie zorgt voor een vloeiende, schokvrije acceleratie. Het geluid van de V6 onder belasting is niet aangenaam — het klinkt als een constante zoem — maar bij constante snelheid is het fluisterstil. In de stad zal de hybride vaak elektrisch rijden, wat de stilte nog benadrukt.

De 450h combineert een 3,5-liter V6 met twee elektromotoren en een eCVT. Het systeemvermogen van 308 pk is beter dan 74% van de concurrentie, maar de acceleratie van 7,9 seconden is maar net gemiddeld. Dat komt door het gewicht: 2.150 kg is veel om in beweging te krijgen. De topsnelheid van 180 km/u is laag voor deze klasse — slechts beter dan 28% — maar in de praktijk zul je daar zelden tegenaan lopen.

De benzineversies (350 en 350L) zijn niet veel sneller en verbruiken aanzienlijk meer: 10,2 tot 11,2 l/100 km. De hybride is dus de verstandige keuze, zeker als je veel in de stad rijdt. De eCVT is geen traditionele automaat, maar een continu variabele transmissie die de motor altijd in het optimale toerental houdt. Dat werkt efficiënt, maar het maakt wel dat de motor bij volle acceleratie op een constant hoog toerental blijft hangen — een eigenaardig gevoel als je gewend bent aan een automaat met vaste verhoudingen.

Comfort is het belangrijkste verkoopargument van de RX. De stoelen zijn breed, zacht en goed verstelbaar — vermoedelijk ook voor lange mensen prima. De vering slokt hobbels op zonder dat de koets overmatig beweegt, al is het onderstel niet zo verfijnd als dat van een Duitse concurrent met luchtvering. Op snelweg lijkt de geluidsisolatie uitstekend, want met een hybride aandrijflijn en aerodynamische carrosserie is er weinig wind- of bandengeruis te verwachten.

Voor lange ritten is dit een uitstekende auto. De stoelen hebben voldoende zijdelingse steun voor een SUV, maar het is vooral de rust die je bevalt. In de stad is de RX minder op zijn gemak: hij is breed (1,895 meter) en het zicht naar achteren is beperkt door de dikke C-stijlen. Parkeren is daarom vooral een kwestie van vertrouwen op de camera's, die gelukkig scherp zijn.

Het interieur van de RX is een mengelmoes van stijlen. Het dashboard is hoog en oogt massief, met een 12,3-inch scherm dat als een tablet bovenop lijkt te zijn geplakt. De bediening verloopt via een touchpad op de middenconsole, wat minder intuïtief is dan een draaiknop of aanraakscherm. Fysieke knoppen voor de klimaatregeling zijn er gelukkig wel, en die werken prima.

De materialen zijn van goede kwaliteit, maar niet bijzonder. Je vindt zacht leer, hout en aluminium, maar de afwerking is niet op het niveau van een BMW of Mercedes uit deze periode. De stoelen zijn elektrisch verstelbaar en verwarmd, en de achterpassagiers hebben eigen ventilatieopeningen. Toch voelt het interieur gedateerd aan, vooral door de vele kleine knopjes en de logge infotainmentbediening.

De kofferbak biedt 552 liter, wat beter is dan 33% van de concurrentie — dat is dus niet ruim voor een SUV van dit formaat. De laaddrempel is hoog, maar de opening breed. De achterbank is ruim voor twee volwassenen, met voldoende been- en hoofdruimte. Het instappen is gemakkelijk dankzij de hoge daklijn, maar de deuren zijn groot en hebben veel ruimte nodig om open te kunnen.

Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren beperkt. De buitenspiegels zijn groot, maar de dikke C-stijlen en de hoge achterruit maken het inparkeren een gok. De standaard achteruitrijcamera helpt, maar een 360-graden camera was geen standaarduitrusting in deze periode. Met een breedte van 1,895 meter is de RX op krappe parkeerplaatsen een uitdaging.

Het infotainmentsysteem van Lexus is het zwakke punt. Het touchpad is onnauwkeurig en leidt af tijdens het rijden. Het scherm is weliswaar groot, maar de grafische vormgeving is verouderd. Apple CarPlay en Android Auto werden pas later toegevoegd, dus controleer of de auto die heeft. De rijassistentiesystemen, zoals adaptieve cruisecontrol en lane-keeping assist, werken naar verwachting goed, maar zijn niet zo geavanceerd als bij sommige concurrenten.

De hybride technologie zelf is indrukwekkend. Het systeem schakelt naadloos tussen elektrisch en benzine, en de energie-terugwinning bij het remmen is efficiënt. Het instrumentenpaneel is echter een hybride van analoog en digitaal, wat er wat rommelig uitziet. Het heads-up display is een aanrader, want die houdt je ogen op de weg.

Het officiële verbruik van 7,8 l/100 km is beter dan 12% van de concurrentie — dat klinkt slecht, maar voor een auto van 2.150 kg is het best netjes. De CO2-uitstoot van 120 g/km is beter dan 68%, dus de wegenbelasting zal relatief gunstig zijn. In de praktijk zul je met de RX 450h waarschijnlijk rond de 8 tot 9 liter komen, afhankelijk van je rijstijl.

De prijs van een gebruikte RX 450h ligt in Nederland rond de 60.000 euro, wat fors is. Maar Lexus staat bekend om zijn betrouwbaarheid, en de hybride aandrijflijn heeft weinig bewegende delen die kunnen slijten. De onderhoudskosten zijn doorgaans lager dan bij Duitse concurrenten, maar de banden zijn groot en duur. De benzineversies zijn goedkoper in aanschaf, maar verbruiken zoveel meer dat de hybride zich op termijn terugverdient.