Lincoln Corsair Grand Touring: Amerikaanse luxe met een stekker, maar zonder haast

De Lincoln Corsair Grand Touring is een verschijning waar je even naar moet kijken. Met zijn grote chromen grille en strakke LED-ogen ziet hij eruit als een Amerikaanse SUV die netjes zijn best doet om Europees over te komen. De proporties kloppen aardig, al is hij met 4.608 mm lengte duidelijk korter dan de meeste concurrenten, maar wel breed met 1.941 mm. Daardoor staat hij stevig op de weg, maar in de stad voelt hij misschien breder dan hij is.

Het koetswerk is niet baanbrekend, maar wel verzorgd. De Grand Touring onderscheidt zich met subtiele blauwe accenten en een eigen grille. Het geheel oogt degelijk, maar mist de visuele flair van een Volvo of een Alfa Romeo Stelvio. Het is een auto die vooral rust uitstraalt, geen sportiviteit.

Achter het stuur van de Corsair Grand Touring wordt snel duidelijk waar Lincoln zijn prioriteiten legt: comfort, geen sportiviteit. De vering is zacht en slikt hobbels met verve, maar in snelle bochten kantelt de auto merkbaar. Met een leeggewicht van 1.994 kg is dat geen verrassing — dit is geen auto voor bochtenwerk, maar voor lange rechte wegen.

De besturing is licht en voelt wat kunstmatig aan, zonder veel feedback. In de stad is dat prima, maar op de snelweg moet je regelmatig bijsturen. De remmen doen hun werk, maar de overgang tussen regeneratief en mechanisch remmen is niet altijd even vloeiend, iets wat bij veel plug-ins speelt. De vierwielaandrijving geeft vertrouwen op nat wegdek, maar verwacht geen dynamische wegligging.

De enige motorisering is een 2.5-liter viercilinder Atkinson met een elektromotor en CVT-automaat, goed voor een systeemvermogen van 266 pk. Dat klinkt aardig, maar met een gewicht van bijna twee ton is 266 pk vooral voldoende, niet meer dan dat. De acceleratie is soepel maar niet indrukwekkend; de CVT laat de motor wel eens hoog in de toeren hangen onder vol gas, wat niet prettig klinkt.

De plug-in hybride aandrijving is gericht op efficiëntie, niet op prestaties. In de stad kun je waarschijnlijk langere stukken elektrisch rijden, maar op de snelweg moet de benzinemotor bijspringen. De CVT is niet de meest verfijnde keuze, maar past wel bij het kalme karakter van de auto. Voor wie gewend is aan de schakelende automaten van Europese merken, zal dit even wennen zijn.

Vergelijk je hem met de Jeep Grand Wagoneer, die 471 pk levert, dan is de Lincoln duidelijk niet de snelste. Maar die Jeep is ook een maatje groter en duurder. De Corsair speelt in een andere klasse, waar 266 pk niet bovenmaats is, maar ook niet teleurstellend.

Comfort is het speerpunt van de Corsair Grand Touring, en dat is te merken. De stoelen zijn breed, zacht en bieden voldoende ondersteuning voor lange ritten. De vering is afgestemd op comfort, met een demping die de meeste oneffenheden gladstrijkt. In de stad voelt de auto wat log, maar op de snelweg is hij een uitstekende cruiser.

De geluidsisolatie is goed; wind- en bandengeluid worden netjes buiten gehouden. De CVT kan echter wel een ruw geluid produceren bij acceleratie, wat het comfort verstoort. Verder is de instap hoog, wat typisch is voor een SUV, maar de brede portieren maken het in- en uitstappen gemakkelijk.

Het interieur van de Corsair Grand Touring is een mengeling van Amerikaanse weelde en ietwat verouderde techniek. Veel zachte materialen, leder en hout, maar ook veel fysieke knoppen die in Europese auto's steeds meer verdwijnen. Sommige schakelaars voelen wat goedkoop aan, maar over het algemeen is de afwerking degelijk.

De ergonomie is wisselend: de stoelverstelling is elektrisch en uitgebreid, maar het infotainmentsysteem reageert niet altijd even snel. De middenconsole is ruim, met een grote opbergplek. De materialen zijn aangenaam, maar de presentatie mist de minimalistische elegantie van een Volvo of Audi.

De kofferbak is met 762 liter een van de grootste in zijn klasse, beter dan 93% van de concurrentie. Dat maakt de Corsair Grand Touring bijzonder praktisch voor gezinnen of mensen die veel spullen vervoeren. De achterbank is ruim, met genoeg hoofd- en beenruimte voor twee volwassenen, al wordt het met drie personen krap.

Het instappen is gemakkelijk dankzij de hoge daklijn. Het zicht rondom is redelijk, maar de brede C-stijlen beperken het zicht schuin achteren. Parkeren wordt geholpen door sensoren en een camera, maar de auto is met 1.941 mm breed wel een uitdaging in smalle parkeergarages.

De technologie in de Corsair Grand Touring is niet het sterkste punt. Het infotainmentsysteem is traag en de graphics ogen gedateerd. Er is Apple CarPlay en Android Auto, dat wel, maar de interface is niet zo intuïtief als die van de nieuwste systemen van Volvo of BMW.

De rijassistentiesystemen werken naar behoren, maar zijn niet bijzonder. Adaptieve cruisecontrol en rijbaanassistent zijn aanwezig, maar de interactie tussen systemen is niet altijd soepel. Lincoln's eigen 'Phone as a Key' technologie is handig, maar het is een gimmick die niet altijd feilloos werkt. Kortom: de techniek is er wel, maar het voelt als een generatie achter.

Het officiële verbruik wordt niet gegeven in het inputblok, maar als plug-in hybride kun je verwachten dat je in de stad veel elektrisch rijdt, wat het totale verbruik drukt. De CO2-uitstoot is officieel laag, maar zodra de accu leeg is, stijgt het verbruik fors door het hoge gewicht. De Lincoln is geen zuinige auto op de snelweg.

De prijs van de Corsair Grand Touring is niet vermeld, maar als import uit de VS zul je rekening moeten houden met hogere onderhoudskosten en een beperkter dealernetwerk in Europa. De betrouwbaarheid is niet onbekend, maar Lincoln is hier een nichespeler, wat onderdelen duurder maakt. Voor dezelfde prijs krijg je een goedkopere, zuinigere Europese PHEV.