AMG A45: de hot hatch die doet alsof hij een supercar is

De AMG A45 ziet eruit alsof hij net ruzie heeft gehad met de rest van het A-klasse-gamma. Brede wielkasten, grote luchtinlaten en een diffuser die meer wegheeft van een scheermes. Het is een auto die schreeuwt om aandacht, maar op een manier die bij Mercedes-AMG past: brutaal maar niet ordinair. De 18-inch wielen vullen de wielkasten netjes, al had het van mij nog iets agressiever gemogen.

Binnenin valt de eerste indruk wat tegen. Het is een A-klasse-interieur met wat AMG-stoelen en rode stiksels, maar de basis is hetzelfde als die van een standaard A180. Dat is niet slecht, maar het voelt niet alsof je 381 pk onder de motorkap hebt. De kunststof delen zijn hard en de lay-out is logisch, maar het mist het speciale gevoel dat je bij een topmodel van een merk als AMG zou verwachten.

Op basis van de specificaties en de vierwielaandrijving kun je verwachten dat de A45 als een kogel uit de bocht komt. Met 381 pk op 1.555 kg en een 4MATIC-systeem dat de kracht verdeelt, moet de tractie fenomenaal zijn. De acceleratie van 0-100 in 4,2 seconden is niet alleen een cijfer; het betekent dat je bij het stoplicht vrijwel alles achter je laat, behalve misschien een elektrische hypercar.

Het stuur is waarschijnlijk snel en direct, maar de feedback is vermoedelijk beperkt. AMG's uit die periode hadden de neiging om klinisch te sturen, met een kunstmatig zwaar gevoel in de Sport-modus. De vering is strak, zoals het hoort bij een hot hatch, maar op Nederlandse wegen zou dat wel eens vermoeiend kunnen worden. Het is een auto die je wakker houdt, maar niet altijd op de prettige manier.

De remmen zijn krachtig, maar de auto is zwaar voor zijn formaat. Het leeggewicht van 1.555 kg is fors voor een compacte hatchback, wat betekent dat de remmen het zwaar te verduren krijgen. Op een circuit zou de A45 vermoedelijk snel zijn, maar op de open weg moet je niet verwachten dat hij speels is. Het is meer een precisie-instrument dan een speelkameraad.

De 2,0-liter viercilinder met 381 pk is een technisch wonder. Het is een van de krachtigste viercilinders uit die periode, met een specifiek vermogen van bijna 190 pk per liter. Dat is meer dan veel supercars uit die tijd. De turbo moet enorm blazen, en dat resulteert in een koppel van 475 Nm dat al vanaf lage toeren beschikbaar is. De acceleratie van 4,2 seconden naar 100 km/u is razendsnel, en de topsnelheid van 249 km/u is begrensd, maar meer dan genoeg voor de openbare weg.

De zeventraps automatische transmissie met dubbele koppeling is waarschijnlijk snel en soepel, maar in lagere versnellingen kan hij schokkerig zijn, zoals veel DCT's uit die tijd. Er is maar één motorversie, wat de keuze makkelijk maakt: je neemt hem of je laat hem. Het verbruik van 7,3 l/100 km is op papier redelijk, maar in de praktijk zul je met een zware rechtervoet al snel boven de 10 liter zitten. CO2-uitstoot van 171 g/km is hoog voor een compacte auto, maar dat is de prijs voor prestaties.

De AMG-stoelen zien er sportief uit en bieden veel zijdelingse steun, maar ze zijn hard. Op lange ritten zou ik ze niet willen ruilen voor een massagefunctie, maar ze zijn niet gemaakt voor comfort. De vering is eveneens strak afgesteld, wat in de stad vermoeiend kan zijn. Elke oneffenheid voel je, en dat is niet altijd prettig.

Geluidsisolatie is niet het sterkste punt van de A45. De motor klinkt geweldig als je het gas intrapt, maar op de snelweg is er veel wind- en bandengeluid. Het is een auto die je constant herinnert aan wat hij is, ook als je liever rustig wilt cruisen. Als dagelijkse auto is hij te doen, maar je moet er wel tegen kunnen dat hij nooit echt stil is.

Het interieur is functioneel en overzichtelijk, maar niet bijzonder. De materialen zijn degelijk, maar er is te veel hard plastic. De bediening is logisch, met fysieke knoppen voor de climate control en een draaiknop voor het infotainment. Dat is fijn, want tijdens het rijden wil je niet op een touchscreen zoeken naar een functie.

De zitpositie is laag en sportief, maar het stuur is in alle richtingen verstelbaar, dus je kunt een goede houding vinden. De achterbank is krap: met 340 liter kofferruimte is dit geen auto voor een gezin met drie kinderen. Het is een auto voor twee volwassenen en hooguit een weekendtas.

De kofferbak van 340 liter is aan de kleine kant voor dit segment. Een Volkswagen Golf biedt meer ruimte, en de achterbank is ook niet royaal. Als je een kinderwagen of boodschappen voor een week wilt meenemen, moet je creatief zijn. De achterbank is neerklapbaar, maar dat helpt niet als je passagiers wilt vervoeren.

Parkeren is dankzij de compacte afmetingen (4,30 meter lang) geen probleem, en de achteruitrijcamera is standaard. Het zicht rondom is redelijk, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht bij het invoegen. De instap is laag, wat voor ouderen of mensen met een slechte rug niet ideaal is.

Het infotainmentsysteem is hetzelfde als in de reguliere A-klasse, met een 7-inch scherm dat bovenop het dashboard zit. Het werkt prima, maar de grafische stijl begint gedateerd te raken. De bediening via de draaiknop op de middenconsole is intuïtief, en er is Apple CarPlay en Android Auto beschikbaar, al was dat in 2015 nog niet standaard.

Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol en lane-keeping assist waren optioneel. In de basis is de A45 vrij kaal op dat gebied, wat vreemd is voor een auto van dit kaliber. De AMG-specifieke displays met race-timer en G-krachtmeter zijn leuk voor op het circuit, maar in het dagelijks gebruik heb je er weinig aan.

Het officiële verbruik van 7,3 l/100 km is optimistisch. In de praktijk zul je al snel 9 tot 10 liter verbruiken, zeker als je de prestaties benut. De CO2-uitstoot van 171 g/km betekent een hoog BPM-bedrag in Nederland, wat de nieuwprijs destijds flink opdreef. Nu, als tweedehands, is het vooral de wegenbelasting die pijn doet.

Onderhoudskosten zijn hoger dan gemiddeld, zeker als je naar een dealer gaat. De motor is complex en turbo's gaan niet eeuwig mee. Banden zijn ook duur, gezien de brede maat en het gewicht van de auto. Het is geen auto voor iemand met een krap budget, maar wie de prestaties wil, betaalt daarvoor.