AMG C 43: veel kunnen, weinig zeggen

De C 43 in C205-uitvoering is een C-Klasse die op een dieet is gezet en een paar halters heeft opgepakt. Met een lengte van 4.696 mm en een hoogte van slechts 1.405 mm ligt hij laag en breed op de weg, maar de 2.017 mm breedte is inclusief spiegels – feitelijk is hij niet veel breder dan een gewone C. De AMG-specifieke bumpers, de diamantgrille en de vier ronde uitlaatpijpen verraden dat dit geen doorsnee C 200 is, maar wie niet oplet, ziet het verschil niet meteen.

Het interieur is vertrouwd Mercedes: veel leder, strakke lijnen en een zwevend scherm dat er in 2018 nog modern uitzag. De rode accenten en de AMG-stoelen geven een sportieve tint, maar het geheel blijft ingetogen – typisch Mercedes, geen overdreven drama. De eerste indruk is solide, maar niet spectaculair. Je moet de cijfers kennen om te weten dat hier 390 pk onder de motorkap ligt.

Toch is er iets eigenaardigs: de C 43 is geen echte AMG met een handgebouwde V8, maar een 'AMG-lite' met een V6 die in Affalterbach is aangepast. Dat zie je niet aan de buitenkant, maar het voelt wel als een compromis tussen een gewone C-Klasse en een C 63. Voor wie het verschil niet kent, is het een mooie auto; voor de kenner blijft het een halve.

Al met al is de eerste indruk positief maar niet overweldigend. De auto ziet er snel uit, maar niet agressief, en het interieur is typisch Mercedes: functioneel, netjes afgewerkt, maar zonder de flair van een Audi of de speelsheid van een BMW. Het is een auto die zijn kracht verbergt, en dat kan aantrekkelijk zijn – of juist teleurstellend als je op zoek bent naar een statement.

Op basis van de specificaties – 390 pk, 520 Nm en vierwielaandrijving – kun je verwachten dat de C 43 als een kogel uit de startblokken schiet. De 0-100-tijd van 4,9 seconden is snel, maar niet extreem; een Golf R doet het niet veel langzamer. De 4MATIC-aandrijving moet zorgen voor enorme grip, waardoor de auto vermoedelijk zeer stabiel aanvoelt, maar ook onderstuurt als je het gaspedaal in bochten vol indrukt. Het is geen driftmachine, maar een punt-naar-punt-snelheidsmachine.

De negentrapsautomaat is een bekend verhaal van Mercedes: schakelt soepel in Comfort, maar in Sport of Sport+ wordt hij agressiever. Verwacht geen dual-clutch-razernij zoals in een AMG met een MCT-bak, maar een degelijke torque-converter die zijn werk doet. De besturing is elektrisch en vermoedelijk nauwkeurig, maar niet overmatig communicatief – typisch voor Mercedes uit deze periode. Op de snelweg is de auto een cruiser, met een topsnelheid van 249 km/u die hij waarschijnlijk moeiteloos haalt.

De vering is een compromis: in Comfort redelijk vergevingsgezind, maar in Sport+ hard en gecontroleerd. Met 1.405 mm hoogte en een lage zithouding voelt de auto laag en sportief, maar op Nederlandse wegen met hobbels kan het vermoedelijk behoorlijk stug worden. Het is geen racemonster, maar een snelle toerwagen die je dagelijks kunt gebruiken – zolang je niet te veel van het comfort verwacht.

De motorrespons is vermoedelijk scherp, dankzij de biturbo-opstelling, maar er is altijd een beetje turbovertraging. Het vermogen komt pas echt los boven de 3.000 toeren, en dan trekt de V6 gretig door tot de rode zone. Het geluid is niet zo rauw als een V8, maar heeft wel een diepe, grommende toon die bij het AMG-merk past. Kortom: het rijgedrag is voorspelbaar en capabel, maar niet opwindend.

De enige motor in de C 43 is een 3.0-liter V6 biturbo met 390 pk en 520 Nm. Dat is een flinke stap boven de 367 pk van de eerste C 43, en de cijfers liegen er niet om: met 87% van de concurrentie die minder vermogen heeft, zit je in de top van de middenklasse-sportwagens. De acceleratie van 4,9 seconden naar 100 km/u is goed voor 84% van de concurrentie, maar laat wel zien dat vierwielaandrijving en een automaat nodig zijn om dat voor elkaar te krijgen.

De negentrapsautomaat is dezelfde als in de gewone C-Klasse, maar met een sportiever programma. Hij schakelt snel en soepel, maar reageert soms traag op paddle-inputs – typisch voor een torque-converter. De topsnelheid is begrensd op 249 km/u, wat prima is voor de Duitse Autobahn, maar op de Nederlandse snelweg kom je niet verder dan 130. Het vermogen is ruim voldoende voor dagelijks gebruik, maar je moet wel toeren maken om het maximale eruit te halen.

Het verbruik is het zwakke punt: 9,5 l/100 km is beter dan slechts 15% van de concurrentie, wat betekent dat de meeste vergelijkbare auto's zuiniger zijn. In de praktijk zul je met sportief rijden al snel boven de 12 liter uitkomen, en de CO2-uitstoot van 217 g/km is slechter dan 91% van de concurrentie – dat is een dikke vette belastingaanslag in veel landen. De V6 is soepel en krachtig, maar hij is niet efficiënt.

De motorkeuze is beperkt: er is alleen een benzineversie, geen diesel of hybride. Dat is logisch voor een AMG, maar het betekent wel dat je geen zuinig alternatief hebt binnen dit model. Wie veel kilometers maakt, moet elders zoeken – de C 43 is een auto voor de liefhebber die af en toe het gaspedaal indrukt, niet voor de forens die elke dag 200 kilometer rijdt.

De stoelen in de C 43 zijn typisch AMG: stevig, met veel zijdelingse steun, maar niet zo hard als in een C 63. Ze zijn elektrisch verstelbaar en verwarmd, en in de duurdere uitvoeringen ook geventileerd. Op lange ritten zul je vermoedelijk minder snel vermoeid raken dan in een sportievere auto, maar de lage zithouding en de strakke vering kunnen na een paar uur gaan knellen.

De geluidsisolatie is goed, maar niet perfect. De V6 klinkt bij acceleratie aanwezig, maar op constante snelheid is het binnen redelijk stil. Windgeruis is minimaal, en bandengeruis is alleen op ruw asfalt hoorbaar. Het onderstel is in Comfort-modus redelijk vergevingsgezind, maar op slechte wegen voel je de sportieve uitrusting – dit is geen limousine, maar een sportieve coupé/sedan.

Met een hoogte van 1.405 mm is de instap laag, maar eenmaal gezeten heb je een prima zitpositie. De stuurkolom is elektrisch verstelbaar, en het zicht naar voren is goed. Achter je is het zicht beperkt door de dikke C-stijlen, maar dat is normaal in deze klasse. Voor dagelijks gebruik in de stad is de auto prima, maar de grote wielbasis en het lage dak maken parkeren soms lastig.

Al met al is het comfort goed voor een sportwagen, maar niet uitmuntend. De C 43 is een auto die je dagelijks kunt gebruiken, maar die je wel wakker houdt op slechte wegen. Als comfort je prioriteit is, kun je beter een gewone C-Klasse met luchtvering kiezen – die is stiller en zachter.

Het interieur van de C 43 is grotendeels hetzelfde als dat van de gewone C-Klasse, met een paar AMG-toevoegingen: een sportief stuur met lederen grip, rode stiksels, en aluminium pedalen. De materialen zijn goed, maar niet uitzonderlijk – je vindt hard plastic op de lagere delen van het dashboard, en het leder is niet van hetzelfde niveau als in een E-Klasse. De afwerking is degelijk, maar er zijn geen verrassingen.

De ergonomie is typisch Mercedes: alles ligt logisch, maar het infotainmentsysteem is niet meer van deze tijd. Het scherm is 10,25 inch groot, maar de bediening via de touchpad op de middenconsole is omslachtig – je moet je ogen van de weg halen om te navigeren. Fysieke knoppen zijn er gelukkig nog voor de airco, maar het volume en de radio zitten in het scherm, wat niet handig is tijdens het rijden.

Een opvallend detail: de ventilatieopeningen zijn van metaal en zien er premium uit, maar ze zijn niet verstelbaar als je ze hard wilt blazen – ze klikken in plaats van soepel te draaien. De stoelen zijn mooi gevormd, maar de hoofdsteunen zijn niet verstelbaar, wat voor lange mensen een probleem kan zijn. Het interieur is dus niet zonder gebreken, maar het is wel een prettige plek om te vertoeven.

De afwerking is over het algemeen goed, maar er zijn goedkopere rivalen die beter presteren op het gebied van interieur. Een Audi A4 of BMW 3 Serie heeft een moderner infotainment en betere materialen. Het AMG-stuur met de aluminium shift-paddles is een lust voor het oog, maar de knoppen erop zijn klein en vereisen precisie. Kortom: het interieur is functioneel, maar niet meer state-of-the-art.

De kofferruimte van 297 liter is een van de grootste minpunten van deze auto. Het is minder dan in een gemiddelde hatchback, en met 13% van de concurrentie die minder ruimte biedt, zit je in de onderste regionen. De achterbank is neerklapbaar, maar de opening is klein en de laaddrempel hoog. Voor een weekendje weg moet je slim inpakken.

De achterbank biedt twee volwassenen redelijk comfort, maar drie is een opgave vanwege de centrale tunnel en het lage dak. Hoofdruimte is beperkt voor mensen boven de 1,80 meter, en de beenruimte is niet ruim. Dit is een auto voor twee personen met af en toe een kind achterin, niet voor een gezin met drie kinderen.

Het instappen is laag, maar de deuren zijn groot en openen wijd, dus het is niet onhandig. Het zicht naar achteren is beperkt door de kleine achterruit en de dikke C-stijlen, maar een achteruitrijcamera is standaard. Parkeren wordt geholpen door de 360-gradencamera, maar de auto is met 4.696 mm niet enorm – in de stad is het prima te doen.

De auto heeft geen grote opbergvakken: het dashboardkastje is klein, en de deurvakken zijn smal. De centrale armsteun heeft een klein vakje met USB-poorten, maar er is geen plek voor een grote telefoon. Het is een auto die is ontworpen voor rijden, niet voor het meenemen van spullen.

Het infotainmentsysteem is hetzelfde als in de C-Klasse van 2018, wat betekent dat het verouderd is vergeleken met de nieuwste MBUX-systemen. Het heeft Android Auto en Apple CarPlay, maar de bediening via de touchpad is niet intuïtief. Het scherm is helder en reageert redelijk, maar de menu's zijn log en je moet vaak door meerdere lagen scrollen.

De rijassistentiesystemen zijn uitgebreid: adaptieve cruisecontrol, rijbaanassistent, dodehoekassistent en een head-up display zijn beschikbaar. Ze werken vermoedelijk goed, want Mercedes heeft een goede reputatie op dit gebied, maar de rijbaanassistent kan soms te actief ingrijpen. De adaptieve cruisecontrol is prima voor de snelweg, maar in de stad kan hij schokkerig zijn.

De AMG-specifieke functies zijn interessant: het AMG-menu toont G-krachten, rondetijden en motordata, maar je zult het zelden gebruiken. De rijmodi (Comfort, Sport, Sport+, Individual) beïnvloeden de gasrespons, de versnellingsbak en de vering, maar het verschil tussen Sport en Sport+ is subtiel. De uitlaatkleppen zijn standaard, maar ze voegen alleen maar herrie toe – geen prestatie.

Wat betreft connected services: Mercedes me biedt een app waarmee je de auto kunt lokaliseren en op afstand kunt ontgrendelen, maar de functionaliteit is beperkt in vergelijking met moderne EV's. Over-the-air-updates zijn er niet, dus je moet naar de dealer voor software-updates. Het is duidelijk dat deze auto uit 2018 stamt, en dat is in 2025 een nadeel.

Het officiële verbruik van 9,5 l/100 km is al hoog, maar in de praktijk zul je met sportief rijden al snel boven de 12 liter uitkomen. De CO2-uitstoot van 217 g/km betekent dat je in veel landen een dure wegenbelasting en een hoge bijtelling betaalt. Het is een van de minst zuinige auto's in zijn klasse, en dat is een serieus minpunt voor de portemonnee.

De prijs van de C 43 is niet gegeven, maar op basis van de concurrentie – de Cupra Formentor kost € 32.500 – kun je verwachten dat deze Mercedes aanzienlijk duurder is. De afschrijving is vermoedelijk hoog, omdat het geen echte AMG is en de vraag beperkt is. Onderhoud is duur, vooral de remmen en de banden – met 390 pk en 4MATIC slijten die snel.

De verzekering is ook een kostenpost, want dit is een auto met een hoog vermogen en een hoog diefstalrisico. De wegenbelasting is hoog vanwege het gewicht en de CO2-uitstoot. Als je veel kilometers maakt, zijn de brandstofkosten al snel hoger dan de afschrijving.

Al met al is de C 43 een dure auto in gebruik. Het verbruik is slechter dan 85% van de concurrentie, en de CO2-uitstoot is een van de hoogste in zijn klasse. Wie op kosten let, moet een alternatief zoeken – een elektrische Jaguar I-PACE is zuiniger en sneller, en een Cupra Formentor biedt vergelijkbare prestaties voor minder geld.