De E 63 AMG: een stille zakenman die stiekem een atleet is

De E 63 AMG is geen auto die om aandacht schreeuwt. Van buiten zie je vooral de subtiele AMG-kenmerken: een iets andere grille, grotere luchtinlaten en vier uitlaatpijpen. Wie niet weet waar hij naar kijkt, ziet een nette E-Klasse. En dat is precies de bedoeling. Dit is een auto voor mensen die liever niet uitleggen waarom hun auto sneller is dan een Porsche.

De proporties zijn klassiek: 4,92 meter lang, laag en breed, met een staart die recht uit de C-Klasse had kunnen komen. Het is geen design dat je hart sneller laat kloppen, maar het is tijdloos en degelijk. Aan de binnenkant valt direct de weelde op: leder, hout en aluminium, allemaal stevig in elkaar gezet. Het is een interieur dat zijn leeftijd begint te tonen, maar nog steeds een niveau hoger zit dan de meeste nieuwe modellen.

Achter het stuur voel je vooral het gewicht. Met 1.955 kilo is de E 63 geen lichtgewicht, maar de 4MATIC+ vierwielaandrijving weet dat aardig te maskeren. De besturing is precies maar niet overmatig communicatief; het is een auto die je met vertrouwen een bocht in stuurt, niet een die je uitdaagt de limiet op te zoeken. De luchtvering dempt oneffenheden keurig weg, maar in de sportmodus wordt het geheel merkbaar strakker.

Op de snelweg is dit een comfortmachine: stil, stabiel en onverstoorbaar. In de stad voelt hij log, maar dat is inherent aan een auto van dit formaat. De remmen zijn krachtig en progressief, wat bij 612 pk geen overbodige luxe is. De motor reageert direct op het gaspedaal, maar in de comfortstand kun je ook rustig cruisen zonder dat de auto ongeduldig wordt. Het is een Jekyll-and-Hyde-gedrag dat je niet in elke sportberline vindt.

De 4.0-liter V8 met biturbo is het hart van de E 63. In de S-versie levert hij 612 pk en 850 Nm, wat goed is voor een 0-100-tijd van 3,4 seconden. Die cijfers plaatsen hem in de top 2% van zijn tijdgenoten, en dat voel je. De acceleratie is verpletterend, maar dankzij de vierwielaandrijving nooit chaotisch. De negentrapsautomaat schakelt vlot en soepel, zowel bij rustig rijden als bij vol gas.

De niet-S-versie met 571 pk is geen straf, maar met hetzelfde gewicht en dezelfde bak voelt hij gewoon een tandje minder speciaal. De topsnelheid is elektronisch begrensd op 249 km/u, wat op de Duitse Autobahn een teleurstelling is — je wilt meer, maar de auto houdt je tegen. Het verbruik van 9,1 l/100 km is een sprookje voor wie echt doorrijdt; reken op het dubbele bij sportief gebruik. Maar wie 612 pk koopt, heeft het recht niet te klagen over dorst.

De E 63 is verrassend comfortabel voor een auto met zulke prestaties. De stoelen zijn stevig maar ondersteunend, met voldoende verstelmogelijkheden om lange ritten zonder rugpijn te overleven. De luchtvering absorbeert hobbels in de comfortmodus bijna volledig, en op de snelweg is het geluidsniveau laag — windgeruis is minimaal, bandengeluid is aanwezig maar niet storend.

In de stad is de auto wat minder op zijn gemak: de brede carrosserie en het hoge gewicht maken dat je elke drempel voelt aankomen. Maar eenmaal op de snelweg is dit een van de beste lange-afstandsauto's die je kunt kopen. De stoelverwarming en -ventilatie werken zoals je van Mercedes mag verwachten, en de klimaatregeling houdt de cabine op elk jaargetijde aangenaam.

Het interieur van de E 63 is een mengeling van klassiek en modern. Het dashboard is overzichtelijk, met een groot scherm dat in het midden staat en fysieke knoppen voor de belangrijkste functies — iets wat ik persoonlijk prefereer boven volledig aanraakgevoelige panelen. De materialen zijn hoogwaardig: zacht leer, echt hout en koel aluminium. De afwerking is strak, al zijn er hier en daar wat plastic delen die niet op hun plaats lijken.

De ergonomie is goed, maar niet perfect. Het stuurwiel heeft veel knoppen die in het begin overweldigen, en het COMAND-systeem met de draaiknop op de middenconsole is wennen. De digitale instrumenten zijn duidelijk afleesbaar, maar missen de personalisatiemogelijkheden van nieuwere systemen. Het ruimtegevoel is uitstekend: je zit laag, maar het zicht naar voren is goed. De achterbank is minder ruim dan je zou verwachten van een E-Klasse, maar twee volwassenen passen er prima.

Met 541 liter kofferbakruimte is de E 63 een van de praktischer sportberlines uit zijn tijd. De opening is breed en laag, en de achterbank kan in delen worden neergeklapt voor langere spullen. Een gezin met twee kinderen past er prima in, maar drie kinderen wordt krap op de achterbank — de middenzitting is hard en oncomfortabel.

Parkeren is een uitdaging: met 4,92 meter lengte en 1,85 meter breedte is hij aan de maat voor stedelijke parkeergarages. De parkeersensoren en camera helpen, maar een 360-gradenbeeld was in deze generatie nog niet standaard. Het instappen is laag, maar dankzij de dorpels die niet al te breed zijn, is het te doen. Het zicht naar achteren is matig door de hoge schouderlijn, dus vertrouw op de spiegels en sensoren.

De E 63 biedt de technologische hoogstandjes van zijn tijd: adaptieve cruisecontrol, rijstrookassistentie, en een head-up display dat informatie projecteert op de voorruit. Het systeem werkt over het algemeen goed, maar het is niet zo naadloos als in een Tesla of zelfs een recente BMW. De rijassistenten zijn soms wat betuttelend, vooral de rijstrookassistent die actief ingrijpt op rechte wegen.

Het infotainment is snel en logisch opgebouwd, maar de grafische stijl is gedateerd. De draaiknopbediening is veilig tijdens het rijden, maar het touchpad is overbodig en reageert onnauwkeurig. Smartphone-integratie via Apple CarPlay en Android Auto is aanwezig, maar alleen met een kabel. Het geluidssysteem van Burmester is een aanrader als je van muziek houdt, maar het is een dure optie die de basisprijs flink opdrijft.

Officieel verbruikt de E 63 9,1 l/100 km, maar dat is een theoriecijfer dat je alleen haalt als je 100 km/u rijdt met de cruisecontrol aan en de wind in de rug. In de praktijk moet je rekenen op 12 tot 15 liter per 100 km, en bij sportief rijden loopt dat op tot boven de 20 liter. De CO2-uitstoot van 207 g/km betekent een zware bijtelling voor zakelijke rijders en een fikse wegenbelasting voor particulieren.

De prijs van een nieuwe E 63 was fors, en dat geldt ook voor de onderhoudskosten. Een grote beurt bij een dealer is duur, en banden zijn door het gewicht en vermogen snel versleten. De V8 is robuust, maar als er iets kapot gaat, zijn de rekeningen hoog. Wie een gebruikte E 63 overweegt, moet rekening houden met een meerprijs voor de S-versie, die de extra pk's en het hogere koppel rechtvaardigt.