AMG GLC 63 S E Performance: 680 pk aan een paal, maar wat een beest

De GLC 63 S E Performance ziet er precies zo uit als je van een AMG verwacht: breed, laag, en met die typische Panamericana-grille die al van verre schreeuwt dat dit geen gewone GLC is. De proporties zijn gespierd, maar de auto is met 4,75 meter vooral lang. Op de weg trekt hij bekijks, al is het niet altijd duidelijk of dat is omdat mensen hem mooi vinden of omdat ze denken dat je een flinke portemonnee hebt. Het interieur oogt in eerste instantie indrukwekkend met die grote schermen en het AMG-stuur, maar bij nadere inspectie zijn er wat harde plastics op plekken waar je ze niet verwacht bij een auto van dit kaliber.

Met 2.310 kilo aan gewicht is de GLC 63 S E Performance geen lichtgewicht, en dat merk je vooral in bochten. De besturing is precies maar niet overdreven levendig, en het onderstel is stug afgesteld om het gewicht in toom te houden. Het resultaat is dat de auto enorm stabiel aanvoelt op de snelweg, maar in de stad en op slecht wegdek kan hij geveerd zijn. De remmen moeten hard werken om 2,3 ton tot stilstand te brengen, en dat vraagt om een ferme pedaalbekrachtiging. Op basis van de cijfers kun je verwachten dat hij in bochten minder speels is dan een lichtere SUV, maar de vierwielaandrijving zal helpen om het vermogen op de weg te krijgen.

De aandrijflijn is een 2,0-liter viercilinder met een elektromotor en een batterij, die samen 680 pk en 1.020 Nm leveren. Die cijfers zijn beter dan 95% en 98% van de concurrentie, en dat voel je waarschijnlijk bij het wegrijden: 3,5 seconden naar 100 km/u is niet alleen een getal, dat is een feestje voor je inwendige organen. De negentrapsautomaat schakelt snel, maar je moet wel de juiste modus kiezen om het meeste uit de elektrische ondersteuning te halen. In de sportmodus is de reactie agressief, in de comfortmodus wat meer ingetogen, al blijft het een beest. De topsnelheid van 275 km/u is indrukwekkend, maar op de Nederlandse snelwegen zul je die niet vaak halen.

Stoelen zitten goed, ook voor lange ritten, en de stoelverwarming en -ventilatie zijn standaard of als optie aanwezig. De vering is aan de stevige kant, maar niet oncomfortabel op de snelweg. Het grootste probleem is geluid: de viercilinder klinkt niet als een V8, en dat is wennen voor wie een AMG verwacht. Zelfs met de uitlaatmodus op 'open' klinkt hij meer als een drukke viercilinder dan als een rauwe sportmotor. Op lange ritten is het geluidsniveau echter redelijk, zolang je niet constant het vermogen opzoekt. De elektrische modus is stil en comfortabel, maar dan zit je wel in een zware SUV die niet wil accelereren.

Het interieur is een mix van hoogwaardige materialen en enkele bezuinigingen. Het AMG-stuur met alle knoppen is wennen, maar werkt prima. De ventilatieopeningen in turbine-stijl zijn typisch Mercedes, en de afwerking is over het algemeen netjes. Maar er zijn ook harde plastics op de onderste delen van het dashboard en de deuren, wat bij een auto van dit prijsniveau toch teleurstelt. Het infotainment is grotendeels aanraakgevoelig, en dat betekent dat je tijdens het rijden naar knoppen moet zoeken. Fysieke knoppen voor het volume en de airco zijn er wel, dat is een pluspunt.

De achterbank is ruim genoeg voor twee volwassenen, maar drie is krap. De kofferbak is met 470 liter kleiner dan die van een gewone GLC, en dat komt door de batterij die onder de achterbank ligt. Het instappen is makkelijk dankzij de hoge instap, maar de auto is breed en lang, dus in de stad moet je goed opletten. Het zicht rondom is redelijk, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achter. Parkeren gaat met de camera's en sensoren prima, maar in een parkeergarage is hij met 1,92 meter breedte een flinke jongen.

Het MBUX-systeem is een van de betere op de markt, met een scherpe resolutie en snelle reacties. De spraakbesturing werkt goed, al moet je soms even wennen aan de commando's. Rijassistentie is uitgebreid: adaptieve cruisecontrol, lane assist en verkeersbordherkenning werken naar behoren. De hybride techniek is interessant: je kunt elektrisch rijden voor korte afstanden, maar het vermogen is alleen beschikbaar als de batterij voldoende lading heeft. Als de batterij leeg is, daalt het vermogen aanzienlijk en wordt de viercilinder een last. Dat is een belangrijk aandachtspunt voor wie dagelijks afhankelijk is van het volledige vermogen.

Officieel verbruik is niet opgegeven in de specificaties, maar met een plug-in hybride kun je op papier laag uitkomen als je veel elektrisch rijdt. In de praktijk zal het verbruik hoog zijn als je het vermogen gebruikt, en de CO2-uitstoot is waarschijnlijk niet mals. De prijs is niet gegeven, maar dit is duidelijk geen auto voor de massa. Onderhoud is duur, banden zijn groot en duur, en de verzekering zal ook pittig zijn. Voor wie dit ziet als een speelgoed voor het weekend, is het prima; voor dagelijks gebruik is het een dure grap.