De S 65 Cabriolet: een V12-bankkluis op wielen, maar wel een met een dak dat open kan

Met 5.044 millimeter lengte en 1.910 millimeter breedte is dit geen subtiele verschijning. De S 65 Cabriolet lijkt op een kolossaal jacht dat toevallig ook over vier wielen beschikt. De lange motorkap, de strakke flanken en de chroomaccenten schreeuwen 'geld' zonder ooit ordinair te worden. Het is een auto die je niet over het hoofd ziet, of je nu wilt of niet.

Het dak is dicht een coupé die per ongeluk een cabriolet is geworden, maar met het dak open verandert de hele persoonlijkheid. De proporties kloppen, al had de achterkant wat strakker gemogen. Het is imposant, maar niet elegant op de manier van een Bentley. Dit is meer een Duitse bankkluis die toevallig ook nog eens lekker ruikt naar leer.

Stap je in, dan valt op hoe laag je zit. Het interieur oogt in eerste instantie overweldigend: hout, metaal, leder, alles in overvloed. Het is niet subtiel, maar het is wel precies wat je verwacht van een auto die meer kost dan een gemiddeld huis. De afwerking is perfect, maar het geheel schreeuwt om aandacht.

Met 2.255 kilogram leeggewicht is dit geen lichtgewicht, maar de cijfers suggereren dat het geweldige prestaties niet in de weg staat. De 0-100 sprint in 4,1 seconden is voor een auto van dit formaat ronduit indrukwekkend. De topsnelheid is begrensd op 249 km/u, wat gezien de V12 bijna zonde is, maar wel verstandig.

De besturing is zoals je van een S-Klasse mag verwachten: comfortabel, maar niet bijzonder communicatief. Dit is geen auto voor een bergpas, maar eerder voor een lange, rechte Duitse Autobahn. De vering slikt hobbels weg alsof ze er niet zijn, en het weggedrag is veilig en voorspelbaar, mede dankzij de vierwielaandrijving.

De remmen zijn krachtig, zoals het hoort bij 630 pk, maar je moet ze wel durven gebruiken. Het is een auto die je leert respecteren; het gewicht is altijd voelbaar, maar nooit beangstigend. In de stad is het een kolos, maar eenmaal op de snelweg komt alles tot rust.

De 6,0-liter V12 is het kloppend hart van deze S 65. Met 630 pk en 1.000 Nm koppel is dit een van de krachtigste motoren die Mercedes ooit in een cabriolet heeft gelegd. Het koppel is al vanaf een laag toerental beschikbaar, waardoor je zelden het gaspedaal volledig hoeft in te drukken om vlot mee te komen. De 7-traps automaat schakelt soepel, maar soms wat traag als je sportief wilt rijden.

De acceleratie naar 100 km/u duurt 4,1 seconden, wat voor een auto van dit gewicht indrukwekkend is. De V12 klinkt fantastisch, diep en vol, maar wordt nooit opdringerig. Je hoort hem vooral als je het dak openzet, wat een ervaring op zich is. Het verbruik van 12,0 l/100 km is officieel, maar in de praktijk zul je al snel boven de 15 liter zitten.

Er is maar één motorversie, dus je hebt geen keuze. Dat is ook niet nodig: wie een S 65 Cabriolet koopt, wil de V12. De concurrentie van de Panoz Roadster of Abarth 124 Spider is in deze context niet eens relevant; dit is een andere wereld.

Dit is een auto die gemaakt is om lange afstanden af te leggen zonder dat je er iets van voelt. De stoelen zijn fantastisch: verwarmd, geventileerd, met massagefunctie. Je zit als een koning, hoog genoeg om over het verkeer heen te kijken, maar laag genoeg om de weg te voelen. De rijhoogte is perfect.

Met het dak dicht is het stiller dan in menig gesloten auto. Het windscherm werkt goed, waardoor je ook met 130 km/u nog een normaal gesprek kunt voeren. De luchtvering is zijdezacht, maar kan in de sportstand wat steviger worden gezet. Het is een cabriolet die je niet vermoeit, maar juist verfrist.

De stoelen bieden voldoende zijdelingse steun, al is dat niet het eerste waar je aan denkt bij dit soort auto. Het is meer een ligstoel dan een kuipstoel, en dat is precies goed. De achterbank is echter minder comfortabel; die is meer een noodoplossing voor twee personen.

Het interieur van de S 65 is een feest van materialen: nappaleder, open-pore hout, aluminium. Alles is met de hand afgewerkt, en dat zie je. Het AMG-stuur is dik en prettig, maar de bediening is wat rommelig met al die knoppen. Het centrale display is groot en scherp, maar de bediening via het touchpad op de middenconsole is wennen.

De ergonomie is over het algemeen goed, maar sommige knoppen zitten op onlogische plaatsen. De klimaatregeling werkt uitstekend, en het infotainment is compleet. Het is een interieur dat je niet snel beu wordt, maar het is niet zo tijdloos als dat van een Bentley.

Opvallend detail: de ventilatieopeningen zijn van metaal en voelen koel aan. Het is een klein ding, maar het geeft wel het gevoel van kwaliteit. De afwerking is verder perfect, geen kraakje te horen, ook niet op slecht wegdek.

De kofferbak van 351 liter is aan de kleine kant voor een auto van dit formaat. Met het dak open blijft er nog minder ruimte over, dus je moet slim inpakken. Een weekendtas voor twee personen past wel, maar vier koffers wordt lastig. De achterbank is niet echt bruikbaar voor volwassenen, maar dat is bij een cabriolet vaker het geval.

Instappen is een kunst op zich: je moet laag duiken om achter het stuur te kruipen, maar eenmaal gezeten is het prima. De zichtbaarheid naar achteren is matig, zeker met het dak dicht. Parkeren is een uitdaging vanwege de afmetingen, maar de parkeersensoren en camera helpen.

Met een lengte van 5.044 millimeter is dit geen auto voor de binnenstad. Je moet wennen aan de breedte en de grote draaicirkel. Maar als je eenmaal op de snelweg zit, voelt hij kleiner dan hij is. De dodehoekassistent is een uitkomst, want de spiegels zijn niet groot.

De S 65 is uitgerust met de nieuwste generatie infotainment, compleet met navigatie, Apple CarPlay en Android Auto. Het systeem werkt vlot, maar de bediening via het touchpad is niet intuïtief. Je kunt ook het touchscreen gebruiken, maar dat is ver weg. Het spraakgestuurde systeem werkt redelijk, maar niet perfect.

De rijassistentiesystemen zijn uitgebreid: adaptieve cruisecontrol, lane keeping assist, verkeersbordherkenning. Ze werken zoals je van Mercedes mag verwachten: soepel en betrouwbaar. Het is geen autonoom rijden, maar het ontlast wel op lange ritten.

Een opvallend detail is het warme nekventilatiesysteem 'Airscarf', dat via de hoofdsteunen warme lucht blaast. Het werkt verrassend goed, zelfs bij koud weer. Het is een technologie die je niet mist tot je hem hebt, en dan wil je niet meer zonder.

Met een officieel verbruik van 12,0 l/100 km en een CO2-uitstoot van 272 g/km is dit geen auto voor het milieu. In de praktijk zul je eerder 15 liter verbruiken, zeker als je gebruikmaakt van de 630 pk. De wegenbelasting en de verzekering zijn niet misselijk, en het onderhoud is duur, maar dat wist je van tevoren.

De prijs van deze auto is niet bekend, maar gezien de concurrentie van de Bentley Continental GT Convertible en de S 63 Cabriolet, zal hij rond de 300.000 euro liggen. Dat is veel geld, maar je krijgt er wel een V12 voor terug, een motor die steeds zeldzamer wordt. De afschrijving zal fors zijn, maar dat is bij dit soort auto's normaal.

Als je het verbruik vergelijkt met de concurrentie, is dit een van de slechtste in zijn klasse. De Panoz Roadster is zuiniger, maar heeft ook minder vermogen. Wie een S 65 koopt, doet dat niet om zuinig te rijden, maar om te genieten. En dat genot heeft een prijs.