SL 63: een 585 pk sterke granaat met een garderobeprobleem

De SL 63 is een lange, lage rakker: 4,70 meter lang en 1,35 meter hoog. Met 1.970 kilo op de weegschaal is het geen lichtgewicht, maar dat zie je er niet aan af. De proporties zijn klassiek roadster: lange motorkap, korte overhangen en een strakke achterkant. Het dak is een stoffen kap geworden, wat 21 kilo bespaart ten opzichte van de vorige vouwdak-versie. Dat is slim.

Vooraan kijkt de SL je aan met een grote grille en smalle LED-koplampen. Het geheel ziet er agressief uit, maar niet overdreven. De 20-inch wielen (standaard op de 63) vullen de wielkasten goed. Dit is een auto die je niet over het hoofd ziet, zonder dat hij schreeuwt. Het interieur is typisch Mercedes: veel scherm, maar ook nog wat fysieke knoppen voor de airco. Dat is prettig.

Op basis van de cijfers – 585 pk, 800 Nm, 3,6 seconden naar 100 – moet dit een beest zijn. De vierwielaandrijving zorgt ervoor dat al dat vermogen op de weg komt, ook in de regen. De negentraps automaat schakelt naar verwachting vlot, maar in comfortmodus zal hij waarschijnlijk te vroeg opschakelen. Zet hem in Sport of Sport+ en het wordt een ander verhaal.

De besturing is elektrisch, maar bij Mercedes de laatste jaren behoorlijk direct. Met 1.970 kilo en een lange wielbasis (2,70 meter) is hij stabiel, maar niet zo wendbaar als een Porsche 911. De achterwielbesturing (optioneel) zou het parkeren vergemakkelijken, maar standaard is die er niet op de 63. De remmen zijn krachtig, met 390 mm schijven voor, en dat is maar goed ook.

De SL 63 heeft een 4,0-liter V8 met biturbo, goed voor 585 pk en 800 Nm. Dat is meer dan genoeg om je achterwerk in de kuipstoelen te planten. De acceleratie van 3,6 seconden is indrukwekkend, maar de topsnelheid van 315 km/u is alleen voor circuits of de Duitse Autobahn. De V8 klinkt fantastisch, met een diep gerommel dat bij het terugschakelen knallen produceert.

Er zijn drie versies: de instap-SL 43 heeft een 2,0-liter viercilinder met 381 pk en een 48V-hybride systeem. Die is een stuk zuiniger (8,9 l/100 km) en heeft achterwielaandrijving. De SL 55 en 63 hebben beide de V8, maar de 55 levert 476 pk. Voor wie het niet te dol wil, is de 55 een betere keuze. De 63 is voor degenen die altijd het maximale willen, maar dan moet je ook de dorst van 12,7 l/100 km accepteren.

De stoelen zijn comfortabel, met veel verstelmogelijkheden. Ze zijn niet zo strak als in een sportwagen, maar dat past bij het karakter van de SL. De vering is adaptief en in comfortmodus zal hij redelijk over hobbels glijden, al is het met 1.970 kilo en 20-inch wielen nooit zo soepel als een S-Klasse. De geluidsisolatie is goed voor een cabriolet, maar met de kap open hoor je natuurlijk de wind.

De kap is een stoffen dak dat in 15 seconden opent en sluit, tot 60 km/u. Dat is handig als je plotseling een bui ziet aankomen. Met de kap dicht is het binnen redelijk stil, maar op de snelweg hoor je nog wel wat windgeruis rond de spiegels. De stoelverwarming en -ventilatie zijn standaard, wat het comfort verhoogt. Voor lange ritten is dit geen straf.

Het dashboard is een mix van modern en klassiek. Het centrale scherm is 11,9 inch en kan elektrisch kantelen om schittering te voorkomen. Daaronder zitten nog fysieke knoppen voor de airco, wat ik toejuich. De materialen zijn van hoge kwaliteit, met veel leer en carbon. Het stuur heeft aanraaktoetsen die soms gevoelig zijn, maar je went eraan.

Het interieur is vooral gericht op de bestuurder en passagier voorin. De achterbank is eigenlijk geen bank, maar twee noodstoeltjes. Volwassenen passen daar alleen met hun hoofd tussen de schouders. Het is meer een plek voor kinderen of voor extra bagage. De afwerking is goed, maar niet perfect: sommige panelen kraken bij warm weer, naar verluidt. Dat is jammer voor een auto van dit kaliber.

De kofferruimte van 212 liter is belachelijk klein. Dat is minder dan een Smart Fortwo. Er past een weekendtas, maar geen golfset. De achterbank is ook niet praktisch: met 2+2-indeling kun je beter een hond op schoot nemen. Instappen is laag, maar de stoelen schuiven elektrisch naar voren om toegang tot de achterbank te geven. Dat is een slim detail.

Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren beperkt, vooral met de kap dicht. De achteruitrijcamera is standaard, en die heb je nodig. Parkeren is een uitdaging vanwege de lange motorkap, maar met parkeersensoren en de camera kom je er wel uit. De spiegels zijn groot, maar de dodehoek is er nog steeds. Voor een auto die je dagelijks wilt gebruiken, moet je echt van de SL houden om deze praktische tekortkomingen te accepteren.

Het MBUX-systeem is een van de beste in de branche. Het reageert snel en heeft spraakbesturing die werkt. Het scherm is helder en kan kantelen om reflecties te voorkomen. Draadloze Apple CarPlay en Android Auto zijn standaard. Er zijn ook USB-C-poorten en een inductielader. Het geluidssysteem van Burmester is optioneel, maar het standaard systeem is al goed.

De rijassistentie is uitgebreid: adaptieve cruisecontrol, rijstrookassistent en verkeersbordherkenning zijn aanwezig. Ze werken naar behoren, maar soms zijn ze te betuttelend. De head-up display is optioneel en toont belangrijke info in het blikveld. De SL heeft ook een 'Race'-modus met telemetrie, maar dat is meer voor de show. Het systeem is niet zo intuïtief als dat van Porsche, maar het is prima.

Het officiële verbruik van 12,7 l/100 km is al hoog, maar in de praktijk zul je met sportief rijden eerder 15 liter halen. De CO2-uitstoot van 288 g/km betekent dat je in Nederland en België veel belasting betaalt. De wegenbelasting is fors, en de bijtelling voor zakelijke rijders is torenhoog. Dit is geen auto voor de zuinige rijder.

De prijs van de SL 63 ligt rond de 200.000 euro, maar met opties kan dat oplopen tot 250.000. Concurrenten zoals de Kia EV6 (585 pk) zijn veel goedkoper, maar dat is een andere auto. De onderhoudskosten zijn hoog: een grote beurt kan al snel 1.500 euro kosten. Banden zijn ook prijzig, zeker met 20-inch wielen. Maar als je dit kunt betalen, maakt het je waarschijnlijk niet uit.