Mercedes-AMG SLC 43: de cabrio die je niet meer wilt inruilen

De SLC 43 is de gefacelifte versie van de SLK, en je ziet het: de neus is strakker, de LED-koplampen zijn puntiger, en de AMG-bumpers geven hem net dat beetje dreig dat een gewone SLK mist. Met zijn 4,13 meter lengte en 1,81 meter breedte staat hij laag en breed op de weg, maar toch compact. Het is geen auto die schreeuwt om aandacht, maar hij trekt wel de juiste blikken.

Het dak is een hardtop die in 20 seconden wegvouwt, een zeldzaamheid in dit segment. Het interieur oogt bekend als je ooit in een SLK van de vorige generatie hebt gezeten: veel Mercedes-knoppen, een wat drukke middenconsole, maar ook een heerlijk stuur en fijne stoelen. Het voelt degelijk, maar niet bijzonder modern meer. Dat is geen ramp, want de focus ligt hier op rijden, niet op het kijken naar schermen.

Met 367 pk en 520 Nm aan de achterwielen is de SLC 43 een echte old-school roadster. De cijfers beloven een 0-100-tijd van 4,7 seconden, en dat voelt hij ook. Het blok reageert gretig, maar de automatische 9-bak schakelt soms wat bedachtzaam in de comfortmodus. Zet hem in Sport of Sport+ en hij wordt een stuk alerter, maar nooit agressief zoals een AMG van de oude stempel.

Het onderstel is afgesteld op comfort, niet op circuitwerk. Dat betekent dat hij in bochten wel wat overhelt, maar de besturing is nauwkeurig en je kunt de achterkant met een dot gas laten glimmen. De achterwielaandrijving houdt hem levendig, maar de elektronica grijpt snel in. Op de snelweg is hij stabiel en stil, al hoor je bij hoge snelheid wel wat windruis rond de dakrand.

De enige motor is een 3,0-liter V6 met biturbo, die hier 367 pk levert en 520 Nm koppel. Dat is een flinke portie power voor een auto die 1.595 kg weegt, en het verklaart de 4,7 seconden naar 100 km/u. De topsnelheid is elektronisch begrensd op 249 km/u, wat meer dan genoeg is voor de openbare weg.

De V6 klinkt niet als een brute AMG V8, maar heeft wel een lekker diep grommend geluid, vooral als je het uitlaatkleppen opent. De 9-trapsautomaat is vloeiend in de automatische stand, maar je kunt ook zelf schakelen met de peddels. Het verbruik van 4,7 l/100 km is officieel, maar in de praktijk zul je met sportief rijden al snel boven de 9 liter zitten. Toch is het een van de zuinigere zescilinders in dit segment.

De stoelen zijn stevig maar niet hard, en ze bieden genoeg zijdelingse steun voor een sportieve rijstijl. Ze zijn elektrisch verstelbaar en verwarmbaar, wat fijn is voor een cabrio. De vering is aan de comfortabele kant, maar op slechte wegen kun je de oneffenheden wel voelen, vooral met de 18-inch wielen.

Het dak isoleert verrassend goed; met het dak dicht is het stil genoeg voor een normaal gesprek. Met het dak open heb je last van wat turbulentie bij snelheden boven de 120 km/u, maar dat is normaal in deze klasse. De luchtkussens in de nek (Airscarf) zijn een aanrader, want die maken het mogelijk om ook bij koeler weer met het dak open te rijden. Dit is een van de weinige auto's waarin je comfortabel een lange reis kunt maken zonder dat je na drie uur uitgeput bent.

Het interieur is een mengelmoes van oud en nieuw. Het stuur is modern, met een platte onderkant en fijne bediening, maar het infotainmentscherm is wat klein en de grafische stijl is gedateerd. De middenconsole zit vol knoppen, wat even wennen is, maar alles is logisch gerangschikt. De materialen zijn prima, maar niet uitzonderlijk voor dit prijssegment.

De analoge klokken zijn duidelijk afleesbaar, en het AMG-menu in het display geeft je allerlei rijgegevens. Het interieur voelt degelijk en goed afgewerkt, maar het had van mij wel wat spannender gemogen. Voor een auto die bijna 100.000 euro kost (in Nederland), verwacht je een beetje meer flair. Maar goed, je koopt dit type auto niet om naar het dashboard te staren.

De kofferbak is met 286 liter klein, maar omdat het een hardtop is, blijft er ook met het dak open nog ruimte over. Dat is een groot voordeel ten opzichte van veel stoffen cabrio's. Toch kun je maar een kleine weekendtas kwijt, en een golfset past er niet in.

De achterbank is puur symbolisch; je kunt er hooguit een kind of een tas kwijt. De stoelen zet je gemakkelijk naar voren, maar instappen achterin is voor volwassenen een acrobatische oefening. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het beperkt als het dak dicht is. Parkeren is dankzij de compacte afmetingen en de parkeersensoren prima te doen, maar de achteruitrijcamera is wel een must.

Het infotainmentsysteem is het grootste minpunt. Het is gebaseerd op een oud systeem van Mercedes, met een klein scherm en een bedieningsknop op de middenconsole. Het werkt prima, maar de grafische kwaliteit en de reactiesnelheid zijn niet meer van deze tijd. Apple CarPlay en Android Auto zijn er wel, maar alleen met een kabel.

De rijassistentiesystemen zijn beperkt tot cruisecontrol met snelheidslimiet en een waarschuwing voor dode hoek. Dat is minder dan je in moderne auto's gewend bent, maar voor een auto uit 2016 is het redelijk. De SLC 43 heeft geen head-up display, maar het AMG-menu met G-krachten en rondetijden is een leuke gimmick voor op een circuitdag.

De officiële cijfers zijn indrukwekkend: 4,7 l/100 km en 123 g/km CO2. In de praktijk zul je echter al snel rond de 8-9 liter zitten, en bij sportief rijden loopt dat op tot 12 liter. Dat is niet extreem voor een 367 pk sterke V6, maar het is ook geen zuinige auto. De CO2-uitstoot is relatief laag voor dit vermogen, wat gunstig is voor de BPM in Nederland.

De prijs van een nieuwe SLC 43 ligt rond de 90.000 euro, wat veel geld is voor een auto die op een oud platform is gebaseerd. Als je hem tweedehands koopt, kun je echter een goede deal krijgen, want de afschrijving is fors. Het onderhoud is duur, zoals bij elke AMG, maar de V6 is over het algemeen betrouwbaar. Let wel op de banden: die zijn groot en niet goedkoop, en de remmen zijn ook niet mals.