De laatste echte C 63: een 6,2-liter V8 die nog geen elektrische fiets hoeft te zijn

De W204 C 63 is geen auto die je over het hoofd ziet, maar hij schreeuwt ook niet. De brede wielkasten, de vier uitlaatpijpen en de AMG-specifieke bumpers zijn subtieler dan bij de huidige generatie, en dat is precies wat hem aantrekkelijk maakt. Het is een auto die je pas echt waardeert als je weet wat eronder ligt: een 6,2-liter V8 die in 2011 al een anachronisme was, maar juist daardoor zoveel karakter heeft. Het interieur oogt gedateerd, maar voelt degelijk — het is een Mercedes uit een tijd waarin kwaliteit nog boven beeldschermen ging.

Op basis van de specificaties is de C 63 een auto die vooral op de snelweg en op het rechte stuk tot zijn recht komt. Het onderstel is afgestemd op comfort, niet op circuitwerk, en de achterwielaandrijving met 599 Nm vraagt respect. De 7-traps automaat schakelt vlot maar kan in de sportstand agressief overkomen, en de besturing is nauwkeurig maar niet zo scherp als bij een BMW M3. In de stad voelt de auto log aan door het gewicht van 1.730 kg, maar eenmaal op snelheid is hij stabiel en voorspelbaar. Het is geen scalpel, maar een moker — en dat is prima als je weet waar je aan begint.

De 6,2-liter V8 is het hart van deze auto. Met 487 pk in de Performance Package-versie en 599 Nm koppel is hij sneller dan 96% van de concurrentie uit die periode, en de acceleratie van 4,3 seconden naar 100 km/u is nog steeds indrukwekkend. Het is een atmosferische motor die pas bovenin echt tot leven komt — je moet hem hoog in de toeren houden om het maximale eruit te halen. De topsnelheid is begrensd op 249 km/u, wat gezien de 82e percentielscore netjes is. Het verbruik van 12,0 l/100 km is echter een van de zwakste punten: slechts 7% van de vergelijkbare auto's doet het slechter. De gewone 457 pk-versie is iets milder, maar het karakter blijft hetzelfde.

De stoelen zijn stevig maar niet oncomfortabel, en de vering is verrassend vergevingsgezind voor een AMG. Op lange ritten is de C 63 een van de betere keuzes in zijn klasse, al is het geluidsniveau binnenin hoger dan in een gewone C-klasse door het motorgeronk. De wind- en bandengeluiden zijn goed gedempt, maar je hoort altijd de V8 op de achtergrond — dat is geen straf, maar het kan vermoeiend zijn op de snelweg. In de stad is de auto door het hoge gewicht minder wendbaar, maar de comfortabele vering helpt om oneffenheden goed op te vangen.

Het interieur van de W204 is typisch Mercedes uit die periode: veel hard plastic op de lagere delen, maar de bovenkant van het dashboard is zacht en de afwerking is degelijk. De AMG-sportstoelen bieden veel steun, maar de elektrische verstelbaarheid is traag en de zittingen zijn aan de korte kant voor lange benen. Het infotainment met het draaiwiel op de middenconsole is verouderd, maar werkt intuïtief — fysieke knoppen voor de airco zijn een zegen vergeleken met moderne aanraakschermen. De materialen zijn niet bijzonder luxueus voor een auto die nieuw een fortuin kostte, maar ze zijn wel beter bestand tegen slijtage dan veel Duitse concurrenten.

Met een kofferbak van 476 liter is de C 63 praktischer dan je zou denken — beter dan 59% van de concurrentie. De achterbank biedt twee volwassenen net genoeg ruimte, maar een derde passagier zit klem tussen de stoelen. Het instappen is laag, typisch voor een sportieve sedan, en je moet bukken om niet je hoofd te stoten. Het zicht naar achteren is matig door de dikke C-stijlen en de hoge achterbank, maar de parkeersensoren helpen. In de stad is de auto met 4,7 meter lengte niet enorm, maar de brede wielkasten vragen aandacht in smalle parkeergarages.

De techniek in de C 63 is gedateerd, maar dat hoeft geen probleem te zijn. Het COMAND-systeem met het draaiwiel is traag en de graphics zijn ouderwets, maar de navigatie werkt en de bediening is logisch. Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol waren in 2011 optioneel en niet zo geavanceerd als nu — het is geen auto die je op de snelweg zijn werk laat doen. Wat wel opvalt is het AMG-menu in het instrumentarium, dat je de olie- en koelvloeistoftemperatuur toont, iets wat moderne auto's vaak verbergen. De techniek is dus vooral gericht op de rijder, niet op de passagier.

Officieel verbruik van 12,0 l/100 km is in de praktijk optimistisch; verwacht eerder 14-15 l/100 km bij normaal rijden, en 18+ als je de V8 echt gebruikt. De CO2-uitstoot van 280 g/km betekent dat je in veel landen veel wegenbelasting betaalt. Het onderhoud is duur: olie verversen is geen sinecure door het grote volume, en de kettingspanners zijn een bekend zwak punt dat je al snel 2.000-3.000 euro kan kosten. Banden zijn ook niet goedkoop, maar de auto is niet extreem gevoelig voor slijtage als je rustig rijdt. De prijs van de auto zelf is gezakt tot interessante niveaus, maar de lopende kosten zijn dat niet.