G-Klasse 2025: een legende die vooral zichzelf wil blijven

De G-Klasse is een van de laatste auto's die nog oprecht hoekig is. Geen vloeiende lijnen, geen aerodynamische trucs — gewoon een kist op wielen, met een hoogte van 2,04 meter en een breedte van 1,93 meter. Dat het ding al sinds 1979 in essentie hetzelfde silhouet heeft, maakt hem iconisch, maar ook een tikkeltje vermoeiend voor wie denkt dat Mercedes nog iets nieuws kan verzinnen.

Toch werkt het. De ronde koplampen, de greeploos achterdeur en die kenmerkende deurgrepen met het slotgeluid van een kluis — het is allemaal zo herkenbaar dat je het vergeeft dat de luchtweerstandscoëfficiënt waarschijnlijk ergens tussen een vrachtwagen en een flatgebouw ligt. De 20-inch wielen (standaard op de G 500) vullen de wielkasten netjes, maar het blijft een auto die vooral indruk maakt door zijn aanwezigheid, niet door subtiliteit.

De cijfers liegen niet: 2.410 kg leeggewicht en een topsnelheid die 78% van de concurrentie overtreft? Nee, dat is het vermogen. De topsnelheid van 209 km/u is juist lager dan 77% van de vergelijkbare auto's — logisch, want dit is geen snelwegracer maar een tank met een missie. De acceleratie van 5,4 seconden naar 100 km/u is respectabel, maar je voelt het gewicht bij elke bocht. Het stuurt als een schip: traag, maar voorspelbaar, met een bodemloze bodemvrijheid die je over drempels laat glijden.

Op de snelweg is de G-Klasse verrassend rustig — de 9-traps automaat schakelt onzichtbaar en de motor loopt op lage toeren. Maar in de stad word je geconfronteerd met de realiteit: een draaicirkel die je in smalle straatjes doet zweten, en een rempedaal dat aanvoelt alsof je een koelkast moet stoppen. De vierwielaandrijving is permanent en heeft drie sperren — iets wat 99% van de eigenaren nooit zal gebruiken, maar het geeft wel een geruststellend gevoel als je een keer een modderig pad oprijdt.

De G 500 wordt aangedreven door een 3,0-liter zes-in-lijn met 449 pk en 560 Nm, bijgestaan door een 48V mild-hybride systeem. Die koppel komt vroeg en trekt de zware kist moeiteloos op gang. De sprint naar 100 km/u duurt 5,4 seconden — niet baanbrekend, maar voor een auto met het gewicht van een kleine olifant is het indrukwekkend. Het motorgeluid is gedempt maar aanwezig, met een diepe zescilinder brul die je doet vergeten dat er geen V8 meer onder de motorkap ligt.

Naast de G 500 is er de G 450d met 367 pk, die zuiniger is maar minder karakter heeft, en de G 550 met 443 pk — die verschilt amper van de G 500, dus waarom je die zou kiezen is een raadsel. De 9-bak schakelt snel en soepel, maar in de sportstand wordt hij soms onnodig agressief. Wie echt snel wil, koopt een AMG — maar die is er nog niet in deze generatie, dus je zult het moeten doen met deze cijfers die beter zijn dan 60% van de concurrentie.

De stoelen zijn heerlijk: groot, stevig en met genoeg elektrische verstelling om elke houding te vinden. De vering is echter een compromis — het is een ladderchassis, dus je voelt elke oneffenheid in de weg. Op snelwegen is het acceptabel, maar op B-weggetjes wiebelt de carrosserie zoals je van een auto met deze hoogte verwacht. Geluidsisolatie is prima, al hoor je bij hogere snelheden wat windgeruis langs de spiegels — die zijn zo groot als een dakterras.

Lange ritten zijn vermoeiender dan in een moderne SUV met luchtvering, maar de G-Klasse heeft een bepaalde charme die je dat doet vergeten. De stoelverwarming en ventilatie werken snel, en de klimaatregeling houdt de cabine op temperatuur, zelfs met die gigantische ruiten. Voorin is het comfortabel, achterin is het minder — de achterbank is recht en biedt weinig dijsteun. Voor een auto van dit formaat is dat een gemiste kans.

Het interieur van de G-Klasse 2025 is een mix van oude school en moderne luxe. Je krijgt het 12,3-inch scherm dat er al jaren is, maar nu met een nieuw stuurwiel en een behoorlijke hoeveelheid leer en carbon. De materialen zijn top, maar het ontwerp is vooral functioneel — dit is geen S-Klasse. De fysieke knoppen voor de drie sperren op het dashboard zijn een knipoog naar het verleden, maar ze zitten zo hoog dat je er als bestuurder net bij kunt.

Ergonomisch is er weinig aan te merken — alles is groot en duidelijk, maar de middenconsole is enorm en eet ruimte op. De bediening van de airco is nog steeds via fysieke knoppen, wat ik prefereer boven die idiote touchscreens. Het infotainment werkt vlot, maar het systeem is langzaam verouderd — je ziet dat Mercedes het platform deelt met goedkopere modellen. De afwerking is over het algemeen netjes, maar er zitten hier en daar plastic panelen die niet passen bij een auto van €150.000+.

De kofferbak is met 640 liter groter dan je zou denken, en beter dan 85% van de concurrentie — maar dat is vooral omdat de meeste rivalen een schuine achterklep hebben. De opening is hoog, dus het inladen van zware spullen is een sport op zich. De achterbank is niet vlak in te klappen, en je moet een flinke stap nemen om in te stappen — de dorpels zijn hoog en de auto staat 2,04 meter hoog.

Zicht naar voren is uitstekend dankzij de hoge zit en de dunne A-stijlen. Naar achteren is het een ander verhaal: de reservewiel op de kofferklep blokkeert het zicht volledig, en de camera is onmisbaar. Parkeren in de stad is een nachtmerrie — de draaicirkel is enorm en de auto is 1,93 meter breed. Met parkeersensoren en een 360-graden camera kom je een eind, maar het blijft een auto die je niet even in een gemiddeld parkeervak propt.

Mercedes heeft de G-Klasse voorzien van het MBUX-systeem, maar het is niet de nieuwste versie. Je hebt spraakbesturing, draadloze Apple CarPlay en Android Auto, en een head-up display. Het werkt allemaal redelijk, maar de grafische weergave is gedateerd vergeleken met de nieuwste S-Klasse. De rijassistentie is compleet: adaptieve cruisecontrol, rijstrookassistent en dodehoekwaarschuwing — maar de systemen zijn soms te voorzichtig, vooral de rijstrookassistent die je onnodig corrigeert.

De echte technologie zit in de offroad-capaciteiten: de drie sperren, de lage gearing en de offroad-modus die via het infotainment allerlei data toont. Maar dat is voor een kleine groep. De G-Klasse mist de nieuwste digitale functies zoals een augmented reality-navigatie of een geavanceerde parkeerassistent die je auto zelf laat inparkeren — iets wat bij een auto van dit formaat en prijs wel verwacht mag worden.

Het officiële verbruik van de G 500 is niet opgegeven in de specificaties, maar op basis van het gewicht en de motor kun je rekenen op een praktijkverbruik van zeker 12 tot 14 liter per 100 km. CO2-uitstoot zal rond de 270-300 g/km liggen — als je dat belangrijk vindt, koop dan een elektrische auto, want dit is geen groene auto. De diesel G 450d is zuiniger, maar nog steeds geen zuinigheidskampioen.

De prijs van de G-Klasse is exorbitant — het is een statussymbool, en dat betaal je. Het onderhoud is duur: de banden zijn groot, de remmen moeten veel gewicht stoppen, en de kans op dure reparaties is reëel. De afschrijving is echter laag, want de G-Klasse is een van de weinige auto's die zijn waarde goed behoudt. Wie er een koopt, moet het doen voor het imago, niet voor de portemonnee.