Mercedes-Benz GLA 250e: Plug-in met een dubbele persoonlijkheid

De GLA is een van de meest 'auto-achtige' SUV's in het Mercedes-gamma – niet te hoog, niet te bulldozerachtig. De tweede generatie, die sinds 2024 leverbaar is, oogt strakker en volwassener dan zijn voorganger, met een lichtjes agressieve neus en een aflopende daklijn die hem bijna een hatchback-on stil geven. Hij is niet groot, maar wel aanwezig, en dat is precies wat de doelgroep wil.

Binnenin valt direct het grote scherm op dat als één geheel met het dashboard is vormgegeven. De materialen zijn degelijk, maar niet overdreven luxueus – je zit duidelijk in een instapmodel van Mercedes, ook al kost hij niet weinig. De afwerking is netjes, maar er zijn hier en daar harde plastics die je niet verwacht bij deze prijs. Toch is de algehele uitstraling modern en overzichtelijk.

Op basis van de specificaties is de GLA 250e geen auto die je uitdaagt om hard te rijden. Met een systeemvermogen van 218 pk en een koppel van 450 Nm zal hij vlot genoeg aanvoelen in het dagelijkse verkeer, maar het extra gewicht van de batterij en de elektromotor zullen hun tol eisen in de bochten. Verwacht een onderstel dat comfortabel is afgestemd, met een vering die hobbels goed absorbeert, maar minder communicatief is dan je zou hopen.

De besturing is waarschijnlijk licht en precies, maar zonder veel feedback – typisch voor moderne elektrisch ondersteunde systemen. In de stad is de GLA dankzij zijn compacte afmetingen en goede zichtbaarheid vermoedelijk makkelijk te manoeuvreren. Op de snelweg zal hij stabiel en rustig rijden, maar de hoge carrosserie en het gewicht zorgen voor wat windgevoeligheid bij harde zijwind. Remmen is een aandachtspunt bij PHEV's vanwege de overgang tussen regeneratief en mechanisch remmen; hier zal Mercedes hopelijk een goede kalibratie hebben gevonden.

De 250e is alleen leverbaar met 4MATIC, dus vierwielaandrijving, wat extra tractie biedt bij gladheid, maar ook extra gewicht en verbruik met zich meebrengt. Het onderstel is niet sportief afgesteld, maar dat is ook niet de bedoeling. Wie op zoek is naar een comfortabele cruiser, zit hier goed; wie bochten wil plattrekken, moet elders wezen.

De GLA 250e combineert een 1.3-liter benzinemotor met een elektromotor, goed voor een systeemvermogen van 218 pk en een koppel van 450 Nm. Die cijfers zijn beter dan 28% van de concurrentie qua vermogen en beter dan 36% qua koppel – dus niet bovengemiddeld, maar ook niet zwak. De acceleratie zal vlot zijn, maar niet adembenemend, zeker niet als je bedenkt dat de auto waarschijnlijk meer dan 1.800 kg weegt.

De 8-traps automaat (vermoedelijk een DCT) zal soepel schakelen, maar kan soms wat traag reageren bij plotselinge acceleratie – een bekend fenomeen bij hybride systemen. In de stad kun je volledig elektrisch rijden, wat stil en efficiënt is, maar op de snelweg zal de benzinemotor bijspringen en dan merk je het gewicht. Het officiële verbruik van 1,4 l/100 km is alleen haalbaar als je de batterij elke dag oplaadt; zonder lading ligt het reële verbruik veel hoger, richting de 7-8 l/100 km.

Het motorengamma van de GLA is breed: van de 136 pk sterke 180 MHEV tot de 224 pk 250 4MATIC, met daarnaast drie diesels. De 250e is de enige plug-in, en die is vooral interessant voor wie veel korte ritten maakt en thuis of op het werk kan laden. De dieselversies zijn zuiniger op de lange afstand en hebben een lagere CO2-uitstoot dan de meeste benzinemotoren, maar stoten meer fijnstof uit. De keuze hangt dus sterk af van je rijprofiel.

Mercedes staat bekend om comfort, en de GLA 250e zal daar geen uitzondering op zijn. De stoelen zijn vermoedelijk goed gevormd en bieden voldoende steun, zowel voor als achter. De vering is zacht afgesteld, wat zorgt voor een rustige rit over slechte wegen, maar kan bij hoge snelheden wat deinen veroorzaken. Geluidsisolatie is waarschijnlijk goed, maar je hoort wel wat banden- en windgeruis, vooral bij snelwegvaart.

In de stad is de GLA dankzij de elektrische modus bijzonder stil en comfortabel. De regeneratieve remmen zorgen voor een soepele vertraging, al moet je wennen aan de eenpedaalmodus als die actief is. Op lange ritten is de GLA vermoedelijk vermoeiend noch verkwikkend – hij doet zijn werk zonder op te vallen, wat in deze klasse een compliment is. Toch is de achterbank iets minder comfortabel dan in een grotere SUV, omdat de zitpositie wat hoger is en de hoofdruimte beperkter door de aflopende daklijn.

Het interieur van de GLA is een mix van modern en traditioneel. Het grote infotainmentscherm is fraai geïntegreerd en reageert vermoedelijk snel, maar de bediening is sterk touch-gebaseerd, wat tijdens het rijden afleidt. Fysieke knoppen zijn er voor de airco, maar veel functies zitten in het menu verborgen. De materialen zijn degelijk, maar niet overal zacht – op de deurpanelen en het onderste dashboard vind je hard plastic, wat bij een auto van dit kaliber wat goedkoop oogt.

De stoelen zijn bekleed met kunstleer of stof, afhankelijk van de uitvoering, en bieden voldoende verstelmogelijkheden. Het stuurwiel voelt prettig aan en heeft handige bedieningselementen. De sfeerverlichting is typisch Mercedes: overdadig maar aanpasbaar. Qua opbergruimte is het interieur redelijk, met een centrale armsteun en vakken in de deuren, maar het handschoenenkastje is aan de kleine kant. De afwerking is over het algemeen netjes, maar niet feilloos – je vindt hier en daar wat oneffenheden.

Een opvallend detail: de ventilatieroosters zijn rond en zien eruit als turbine-uitlaten, wat een sportief accent geeft. Het digitale instrumentarium is goed afleesbaar en biedt verschillende weergavestijlen. Het infotainmentsysteem is het nieuwste MBUX-systeem, dat spraakbesturing ondersteunt, maar de stemherkenning is soms traag en reageert niet altijd correct op Nederlandse commando's. Al met al is het interieur prettig, maar niet bijzonder – het mist de wow-factor die je bij een premiummerk zou verwachten.

De GLA is met zijn lengte van ongeveer 4,4 meter een compacte SUV, wat parkeren in de stad makkelijk maakt. De achterbank biedt plaats aan twee volwassenen, maar drie is krap, vooral door de overbrenging van de middentunnel. De kofferbak heeft een inhoud van ongeveer 420 liter, wat minder is dan sommige concurrenten, maar voldoende voor dagelijks gebruik. De laadrand ligt vrij hoog, wat tillen van zware spullen minder prettig maakt.

Het instappen is makkelijk dankzij de iets hogere zit, maar de daklijn zorgt ervoor dat je bij het instappen achter je hoofd niet te veel ruimte hebt. Het zicht naar voren is goed, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achteren. Parkeersensoren en een achteruitrijcamera zijn standaard, wat het manoeuvreren vergemakkelijkt. De 250e heeft een laadpoort aan de achterzijde, wat laden aan een openbaar laadstation soms lastig maakt als je achteruit moet parkeren.

De achterbank is neerklapbaar in een 40:20:40-verdeling, wat praktisch is voor lange voorwerpen. Met de batterij onder de vloer is de kofferbak iets hoger dan bij de niet-hybride versies, maar dat is geen groot probleem. Over het geheel genomen is de GLA praktisch voor een klein gezin, maar niet de ruimste in zijn klasse – de DS 4 en Mazda CX-50 bieden meer ruimte voor vergelijkbare prijzen.

De GLA 250e is uitgerust met het MBUX-infotainmentsysteem, dat een groot touchscreen en een digitale instrumentencluster combineert. Het systeem is snel en biedt draadloze Apple CarPlay en Android Auto, wat fijn is. De spraakassistent 'Hey Mercedes' werkt redelijk, maar kan soms moeite hebben met Nederlandse zinnen. De bediening is echter te veel touch-gebaseerd – je moet vaak door menu's scrollen om eenvoudige functies te vinden, wat tijdens het rijden afleidt.

Op het gebied van rijassistentie biedt de GLA een uitgebreid pakket, waaronder adaptieve cruisecontrol met stop-and-go en rijstrookassistentie. Die systemen werken vermoedelijk goed, maar de rijstrookassistent kan soms te actief ingrijpen, wat als storend wordt ervaren. De 250e heeft een laadfunctie voor de batterij en een app waarmee je laadstatus kunt monitoren, maar de app is niet altijd even stabiel. Over het geheel genomen is de technologie up-to-date, maar niet baanbrekend – het is allemaal prima, maar niet beter dan wat je bij een DS 4 of Volvo krijgt.

Het officiële verbruik van de 250e is 1,4 l/100 km met een CO2-uitstoot van 31 g/km, wat beter is dan 49% van de concurrentie. Die cijfers zijn alleen haalbaar als je de batterij regelmatig oplaadt en korte ritten maakt. Zonder lading zal het verbruik stijgen naar ongeveer 7-8 l/100 km, wat niet beter is dan een moderne diesel. De elektrische actieradius is niet opgegeven, maar op basis van de batterijcapaciteit (vermoedelijk ongeveer 10-12 kWh netto) kun je rekenen op 50-60 km, wat voldoende is voor woon-werkverkeer.

De GLA 250e is een van de duurste uitvoeringen in het gamma, met een prijs die waarschijnlijk rond de € 50.000 ligt, afhankelijk van de uitrusting. Dat is veel geld voor een compacte SUV, maar je krijgt er wel een premium badge en een geavanceerde aandrijflijn voor terug. De onderhoudskosten zijn typisch voor Mercedes – niet goedkoop, maar ook niet exorbitant. Banden zijn maatwerk en kunnen duur zijn, vooral als je grotere velgen kiest. Door de 4MATIC is het gewicht hoger, wat het verbruik in de praktijk niet ten goede komt.

Als je veel snelwegkilometers maakt, is een dieselversie zoals de 200d FWD met een verbruik van 5,9 l/100 km en 154 g/km CO2 een zuinigere keuze, zowel qua kosten als qua milieu. De plug-in is vooral interessant voor stadsrijders met een laadpunt, maar dan moet je wel bereid zijn om de hoge aanschafprijs te betalen. De restwaarde van PHEV's is onzeker, dus houd daar rekening mee.