SLC 300: de roadster die niemand meer verwachtte, maar die je wel wilt

De SLC is in feite een gefacelifte SLK, en dat zie je. De neus is iets scherper, de grille is breder, maar de proporties zijn nog steeds die van een klassieke, korte roadster. Met 4,13 meter is het een compacte auto, wat in het huidige landschap van uitpuilende SUV's bijna verfrissend werkt. De lijnen zijn niet opzichtig; het is een auto die je niet schreeuwend om aandacht vraagt, maar eerder met een subtiele glimlach voorbij glijdt.

Het stoffen dak is een slimme keuze. Het opent in ongeveer 20 seconden, ook rijdend tot 40 km/u, en dat is iets wat een hardtop nooit zo elegant voor elkaar krijgt. Toch oogt de auto met dak dicht wat rommelig; de achterkant lijkt een beetje alsof er een tentje op het dak is geplaatst. Met het dak open is het plaatje echter precies goed: een lange motorkap, een kort achterdek en twee inzittenden die weten waarom ze hier zitten.

De SLC 300 stuurt via een directe, maar niet overdreven zware elektromechanische besturing. Op basis van de cijfers – 1.505 kg leeggewicht en 245 pk – verwacht ik een levendige, maar geen zenuwachtige auto. De achterwielaandrijving is de juiste keuze; het geeft de auto een natuurlijke balans die voorwielaandrijvers nooit kunnen evenaren. De ophanging is standaard gericht op comfort, wat past bij het karakter, maar in de bochten voelt de auto stabiel en voorspelbaar aan.

Het rempedaal is goed doseerbaar, al is er geen sprake van carbon-ceramische stoppen. Voor dagelijks gebruik is dat prima. De 9-trapsautomaat is een hoogtepunt: hij schakelt soepel en snel, en reageert adequaat op de pedaalstand. In de stad voelt de SLC dankzij de compacte afmetingen wendbaar aan, maar het zicht naar achteren is beperkt, zeker met het dak omhoog. Parkeren wordt een kwestie van vertrouwen op de sensoren.

De 300 is de topversie in dit gamma, met 245 pk en 370 Nm koppel. De 0-100 km/u sprint duurt 5,8 seconden en de topsnelheid ligt op 249 km/u. Die cijfers zijn respectabel, maar geen openbaring. De viercilinder is geen rauwe performer; hij levert zijn kracht gelijkmatig af en klinkt daarbij niet bijzonder sportief. Hij is wel soepel en past goed bij het relaxte karakter van de auto.

Het motorgamma is opvallend: van een 156 pk sterke 180 tot de 245 pk sterke 300, plus een 204 pk diesel (250d). Een diesel in een roadster is een bijzondere keuze, maar voor wie veel kilometers maakt, is het verbruik van 4,7 l/100 km verleidelijk. De benzinemotoren zijn echter logischer voor dit type auto. De 180 en 200 zijn waarschijnlijk voldoende voor de relaxte rijder, maar de 300 geeft je het extra zetje dat je af en toe nodig hebt om van een bochtig weggetje te genieten. De handgeschakelde versnellingsbak op de 180 en 200 is een leuke optie, maar de 9-traps automaat is de betere keuze.

De SLC is geen GT voor lange afstanden, maar voor een roadster is het comfort verrassend goed. De stoelen zijn stevig maar niet te hard, en bieden voldoende zijdelingse steun voor een sportief bochtje. Op de snelweg is het met het dak dicht redelijk stil; de windgeruis is aanwezig, maar niet storend. Met het dak open wordt het uiteraard een stuk luidruchtiger, maar dat hoort bij het genre.

De vering is aan de comfortabele kant, wat betekent dat je oneffenheden in het asfalt voelt, maar niet door elkaar wordt geschud. Het is geen auto die je rug breekt op een slecht wegdek, maar ook geen zwevend tapijt. Voor een korte trip naar de kust of een middagje over landweggetjes is de SLC ideaal. Voor een weeklange roadtrip door Europa zou ik toch iets meer ruimte en rust willen.

Stap je in, dan zie je meteen dat dit een ontwerp uit het begin van de jaren 2010 is. Het dashboard is herkenbaar Mercedes, met de ronde ventilatieroosters die doen denken aan een straalmotor. De materialen zijn degelijk, maar niet bijzonder luxueus; er is veel hard plastic op de lagere delen van het interieur. Het scherm van het infotainment is niet het grote, zwevende exemplaar dat je in moderne Mercedessen ziet, maar een kleiner, ingebed scherm.

De ergonomie is goed; alle belangrijke knoppen zijn logisch geplaatst en je vindt snel je weg. De stoelverwarming en -ventilatie zijn fijn, en het 'Airscarf'-systeem dat warme lucht in je nek blaast bij open dak is een slimme vondst. Toch voelt het interieur gedateerd aan, zeker naast een recente A-Klasse of C-Klasse. Het is niet storend, maar je weet dat je niet in de nieuwste Mercedes zit.

De kofferbak is met 286 liter een van de grootste nadelen van deze auto. Dat is minder dan in menig compacte hatchback en het betekent dat je keuzes moet maken met bagage. Een weekendtas voor twee personen past wel, maar twee grote koffers zijn een uitdaging. De opening is ook niet bijzonder groot, dus het inladen is een gepuzzel.

Achter de twee stoelen is er wat ruimte voor een jas of een kleine tas, maar dat is het. De SLC is strikt een tweezitter, en dat moet je accepteren. De zichtbaarheid naar voren is goed, maar naar achteren is het beperkt. De dode hoek is groot, dus de dodehoekassistent is geen luxe maar een noodzaak. Parkeren doe je het liefst met de sensoren en camera.

Het infotainmentsysteem is het punt waar de SLC het meest gedateerd aanvoelt. Het werkt prima, maar de graphics en de bediening via de draaiknop op de middenconsole voelen oud aan. Er is geen aanraakbediening op het scherm, en dat is in 2024 een gemis. De navigatie werkt, maar is niet zo intuïtief als moderne systemen van BMW of Audi.

De rijassistentiesystemen zijn aanwezig, maar niet zo uitgebreid als in nieuwere modellen. Adaptieve cruisecontrol is beschikbaar, maar het systeem is niet zo soepel als de nieuwste generatie. De automatische noodrem en rijbaanassistent werken naar behoren, maar zijn geen toonbeeld van verfijning. Het is een auto die je koopt voor het rijden, niet voor de technologie.

De SLC 300 noteert een officieel verbruik van 6,2 l/100 km, wat resulteert in 144 g/km CO2. In de praktijk zul je met een sportieve rijstijl al snel boven de 8 liter zitten, maar bij rustig rijden is 6,5 tot 7 liter haalbaar. De 250d is met 4,7 l/100 km de zuinigste keuze, maar de meerprijs van een diesel en het rijkarakter maken het een minder logische keuze voor een roadster.

De prijs van de SLC 300 ligt in het duurdere segment, maar vergeleken met een nieuwe roadster van een ander merk is het niet extreem. De onderhoudskosten zijn typisch Mercedes: niet goedkoop, maar ook niet exorbitant. Banden zijn een aandachtspunt, vooral omdat de SLC relatief zwaar is voor zijn formaat. De afschrijving is waarschijnlijk stevig, aangezien roadsters niet de meest gewilde auto's zijn op de tweedehandsmarkt.