MG6 Magnette: vergeten opvolger van de Rover 75, verrassend genoeg geen ramp

De MG6 Magnette is een auto die je vergeet, totdat je hem ineens ziet. Zijn proporties zijn klassiek sedan: een lange motorkap, een gedrongen achterdek en een licht oplopende gordellijn. Het is geen design dat de buren wakker schudt, maar het heeft wel een zekere, bijna ouderwetse zelfverzekerdheid. De MG-grille met het octagonlogo probeert sportiviteit te suggereren, maar het geheel oogt vooral braaf. Het is een auto die zichzelf niet serieus neemt, en dat is op een vreemde manier charmant.

Binnenin is de eerste indruk verrassend degelijk. Het dashboard is overzichtelijk, met een logische indeling die meer wegheeft van een Duitse auto dan van een Chinese nieuwkomer. De materialen zijn hard maar solide, en de bediening is heerlijk ouderwets analoog. Geen scherm dat alles opslokt, maar gewoon knoppen en draaiknoppen. Het voelt als een auto uit een tijdperk dat voorbij is, wat voor sommigen een deugd is en voor anderen een nadeel. De zitpositie is goed, met voldoende verstelmogelijkheden.

Opvallend is de Magnette-badge op de achterkant, een knipoog naar de MG Magnette uit de jaren vijftig. Dat is precies wat deze auto probeert te zijn: een moderne interpretatie van een klassieke naam, met alle eigenaardigheden van dien. Het is geen auto die je koopt met je hoofd, maar wel een die je kunt leren waarderen om zijn eenvoud.

Met 160 pk en een leeggewicht van 1.485 kg heeft de MG6 geen last van overgewicht, maar hij is ook geen lichtgewicht. De acceleratie van 8,4 seconden naar 100 km/u is respectabel, maar de auto voelt vermoedelijk trager aan dan de cijfers suggereren. De 1.8 turbo moet duidelijk werken om de sedan op gang te trekken, en het vermogen komt pas laat en vrij plotseling vrij. Het is geen motor die je uitnodigt om toeren te maken; hij presteert het best als je hem rustig houdt en de vijfversnellingsbak soepel doorschakelt.

Het onderstel is afgestemd op comfort, niet op sportiviteit. Op basis van de specificaties en het formaat verwacht ik dat de MG6 vooral in bochten zijn beperkingen toont: de voorwielaandrijving en het relatief hoge gewicht zullen zorgen voor onderstuur bij enthousiast rijden. De besturing is vermoedelijk licht en niet erg communicatief, wat past bij de doelgroep. Op de snelweg is de auto waarschijnlijk op zijn best: stabiel, stil en ontspannen. De ophanging zal oneffenheden aardig absorberen, maar bij hoge snelheden kan de auto licht deinen.

De remmen zijn waarschijnlijk meer dan voldoende voor dagelijks gebruik, maar bij herhaaldelijk hard remmen zou ik geen wonderen verwachten. Dit is geen auto voor een trackday, maar wel eentje die je zonder stress door het verkeer loodst. De vijfversnellingsbak is een bewuste keuze; een zesde versnelling had het verbruik op de snelweg kunnen drukken, maar het is geen drama. Het geheel ademt een zekere laconiekheid: de MG6 doet wat hij moet doen, zonder poespas.

In de stad is de MG6 met zijn 4,65 meter lengte aan de grote kant, maar het zicht rondom is goed. De lichte besturing maakt manoeuvreren eenvoudig, al is de draaicirkel vermoedelijk niet bijzonder klein. De auto voelt groter aan dan hij is, vooral bij het inparkeren. Parkeersensoren zijn waarschijnlijk een must, gezien de vrij hoge achterzijde en het beperkte zicht naar achteren.

De 1.8-liter TCI is een bekende motor uit het Rover-tijdperk, inmiddels opgewaardeerd met turbo en injectietechniek. Met 160 pk en 216 Nm levert hij cijfers die in 2011 prima waren, maar inmiddels door kleinere, efficiëntere motoren worden geëvenaard. De prestaties zijn ruim voldoende voor dagelijks gebruik: de sprint naar 100 km/u duurt 8,4 seconden en de topsnelheid ligt op 193 km/u. Het zijn geen cijfers die je achteruit in de stoel duwen, maar de auto voelt er vermoedelijk vlot genoeg door aan.

De dieselversie, een 1.9-liter met 150 pk, is op papier de interessantere keuze. Met een verbruik van 4,4 l/100 km en 139 g/km CO2 is hij aanzienlijk zuiniger dan de benzine, die 6,2 l/100 km verbruikt en 174 g/km uitstoot. Het is een oudere dieselmotor, dus verwacht geen fluisterstille werking of een bijzonder hoog koppel bij lage toeren, maar voor de lange afstanden is dit de verstandigste optie. De benzine is simpeler en goedkoper in onderhoud, maar het verbruiksverschil is groot.

De vijfversnellingsbak is een minpunt voor de benzineversie. Een zesde versnelling had het toerental op de snelweg kunnen verlagen en het verbruik kunnen drukken. Het is een gemiste kans, vooral omdat de motor bij 130 km/u vermoedelijk een stuk meer toeren zal maken dan nodig is. De diesel heeft een zesversnellingsbak, wat het verschil tussen beide motoren nog groter maakt. De acceleratie van de benzine is met 8,4 seconden iets beter dan de diesel, maar dat is een theoretisch voordeel dat in de praktijk weinig zal uitmaken.

De MG6 is gebouwd voor comfort, en dat is te zien aan de specificaties. Met een wielbasis die ruim genoeg is voor een gezin en een ophanging die op zachtheid is afgestemd, belooft dit een auto te zijn die lange ritten moeiteloos aan kan. De stoelen zijn vermoedelijk zacht en ondersteunend, maar zonder al te veel zijdelingse steun. Het is geen auto voor bochtenwerk, maar wel voor rechte stukken snelweg.

De geluidsisolatie is waarschijnlijk een van de sterkere punten van deze auto. MG heeft in het verleden veel aandacht besteed aan het stillen van de cabine, en de dikke deuren en het solide dak zouden moeten helpen om wind- en bandengeruis buiten te houden. Op basis van het gewicht en de afmetingen verwacht ik dat de auto stabiel en kalm aanvoelt bij hoge snelheden. De vering zal oneffenheden absorberen, maar bij korte, scherpe hobbels kan de achteras vermoedelijk wat onrustig worden.

In de stad is het comfort minder overtuigend. De lange overhangen en het relatief hoge gewicht maken de auto log, en de ophanging zal bij lage snelheden over verkeersdrempels misschien wat stug aanvoelen. De stoelen zijn echter prima voor korte ritten, en de klimaatregeling is eenvoudig en effectief. Het is een auto die je vergeet tijdens het rijden, en dat is op zichzelf een compliment. Geen enkele ergernis, maar ook geen enkele verwennerij.

Het interieur van de MG6 is een tijdcapsule. Het dashboard is overzichtelijk, met ronde ventilatieroosters die sterk doen denken aan de Rover 75, en een centrale console met een simpel infotainmentsysteem dat inmiddels hopeloos verouderd is. De materialen zijn hard plastic, maar degelijk in elkaar gezet. Geen kraakjes of kieren, maar ook geen zachte aanraakpunten. Het is een interieur dat functioneert, maar niet inspireert.

De bediening is heerlijk eenvoudig. Fysieke knoppen voor de klimaatregeling, een simpele radio en een duidelijk instrumentarium met analoge tellers. Geen aanraakscherm die je afleidt, geen menu's die je moet leren kennen. Dit is een auto voor iemand die gewoon wil rijden zonder afleiding. De stoelen zijn bekleed met een stof die er duurzaam uitziet, en de achterbank is ruim genoeg voor twee volwassenen. Een derde persoon op de achterbank zit vermoedelijk minder prettig vanwege de transmissietunnel.

Opvallend is het gebruik van chroomaccenten op het dashboard en de deurpanelen. Het is een poging om een premium gevoel te creëren, maar het resultaat is eerder kitscherig dan luxueus. De afwerking is echter consistent, en er zijn geen goedkope of slordige details te vinden. Het interieur is een van de sterkere punten van deze auto, niet omdat het bijzonder is, maar omdat het eerlijk is. Geen schijnvertoning, gewoon een functionele cabine die zijn werk doet.

Met een koffervolume van 473 liter is de MG6 een van de ruimere sedans in zijn klasse. De opening is breed en de laaddrempel ligt vermoedelijk niet al te hoog, wat het laden van zware spullen vergemakkelijkt. De achterbank is neerklapbaar, al zal de opening tussen de kofferbak en de cabine waarschijnlijk niet groot genoeg zijn voor zeer lange voorwerpen. Het is een auto die praktisch is zonder op te vallen.

De achterbank biedt voldoende beenruimte voor twee volwassenen, maar de hoofdruimte is beperkt door het aflopende dak. Kinderen en tieners zullen geen klachten hebben, maar lange passagiers zullen hun hoofd schuin moeten houden. De deuren openen wijd, wat het instappen vergemakkelijkt, en de instaphoogte is laag genoeg voor oudere passagiers. De zichtbaarheid rondom is goed, met uitzondering van de achterkwartieren die vrij dik zijn.

Inparkeren is een uitdaging vanwege de lange achteroverhang en het beperkte zicht naar achteren. Parkeersensoren zijn waarschijnlijk een must, en een camera zou nog beter zijn, maar die is waarschijnlijk niet leverbaar. De draaicirkel is vermoedelijk aan de ruime kant, wat het manoeuvreren in smalle straten lastig maakt. Het is geen auto voor de binnenstad, maar voor de buitenwijken en het platteland is hij prima geschikt.

Op technologisch gebied is de MG6 een anachronisme. Het infotainmentsysteem is eenvoudig en traag, met een klein scherm dat niet reageert op aanraking. Bluetooth is waarschijnlijk aanwezig, maar de interface is omslachtig. Dit is geen auto voor iemand die Apple CarPlay of Android Auto verwacht. Het is een systeem dat je gebruikt voor de radio en verder negeert.

De rijassistentie is beperkt tot het absolute minimum: ABS en stabiliteitscontrole zijn aanwezig, maar adaptieve cruisecontrol, actieve rijbaanassistentie of dodehoekdetectie zijn niet leverbaar. Het is een auto die vertrouwt op de bestuurder, niet op elektronica. Dit is een deugd voor traditionalisten, maar een nadeel voor wie gewend is aan moderne gemakken. De verlichting is vermoedelijk degelijk maar niet bijzonder, en mistlampen zijn standaard.

Het meest opvallende technische aspect is het gebrek aan technologie. In een tijd waarin elke auto een tablet op het dashboard heeft, is de MG6 een verademing voor wie eenvoud zoekt. Maar het is ook een teken van de leeftijd van het model. De auto is in 2011 ontwikkeld en heeft sindsdien geen significante updates gehad. Voor een tweedehands koper is dit geen probleem, maar voor wie een nieuwe auto overweegt, is het een reden om verder te kijken.

De benzineversie verbruikt officieel 6,2 l/100 km, wat in de praktijk vermoedelijk zal uitkomen op 7,5 tot 8,0 liter. De CO2-uitstoot van 174 g/km betekent een aanzienlijke fiscale last in België, waar de jaarlijkse verkeersbelasting op basis van CO2 wordt berekend. De diesel is met 4,4 l/100 km en 139 g/km een stuk gunstiger, maar ook deze motor is niet bepaald zuinig naar moderne maatstaven. De MG6 is geen auto voor wie het milieu of de portemonnee wil sparen.

De aanschafprijs is echter het grootste voordeel. MG staat bekend om zijn agressieve prijsstelling, en de MG6 is daarop geen uitzondering. Een gebruikte Magnette is waarschijnlijk aanzienlijk goedkoper dan een vergelijkbare Ford Mondeo of Volkswagen Passat. De onderhoudskosten zijn vermoedelijk laag, omdat de auto mechanisch eenvoudig is en geen dure elektronica bevat. De banden zijn standaardmaat en dus betaalbaar.

De restwaarde is een groot risico. MG heeft in Europa een moeizaam imago, en de vraag naar gebruikte modellen is laag. Wie een MG6 koopt, moet bereid zijn om hem lang te rijden en te accepteren dat hij na een paar jaar nog maar weinig waard is. De betrouwbaarheid is een onbekende factor, maar op basis van de Rover-afkomst en de eenvoudige techniek is er geen reden om te verwachten dat de auto snel problemen zal geven. Het is een gok, maar een goedkope gok.