Mini Clubman Cooper S: de eigenwijze stationcar die niemand nodig heeft, maar iedereen wil

De Mini Clubman is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met zijn 4,25 meter lengte en 1,80 meter breedte oogt hij als een gedrongen, gespierde verschijning. De verhoudingen zijn typisch Mini: korte overhangen, grote wielen en die karakteristieke achterportieren die naar buiten openslaan. Het is geen klassieke stationcar, maar eerder een stationwagen die door een personal trainer is gehaald.

Vooral die achterportieren zijn een blikvanger. Ze zijn praktisch voor het laden, maar ze maken ook dat de auto eruitziet alsof hij altijd klaarstaat voor een fotoshoot. De brede C-stijlen en de verticale achterlichten geven de Clubman een eigen gezicht, al moet je van het design houden. Het is geen auto die zich onopvallend wil gedragen, en dat siert hem.

Op basis van de specificaties belooft de Cooper S met 192 pk en 1.360 kg leeggewicht een levendige indruk. Dat gewicht is overigens 71% lager dan de benchmark, wat betekent dat deze Mini relatief licht is voor zijn formaat. Dat moet zich vertalen in een wendbaar karakter, zeker met de handgeschakelde zesbak die de bestuurder volledige controle geeft.

De vering is naar verluidt aan de stevige kant, wat je voelt in de stad maar wat op de snelweg voor stabiliteit zorgt. Het stuur moet direct zijn, zoals we van Mini gewend zijn, en de voorwielaandrijving zal bij dit vermogen af en toe om aandacht vragen. Maar dat hoort bij het karakter: de Clubman is geen saaie reisauto, maar een auto die je uitdaagt om bochten op te zoeken.

De Cooper S is uitgerust met een 2,0-liter viercilinder turbobenzine die 192 pk en 281 Nm levert. Daarmee sprint je in 7,2 seconden naar 100 km/u en haal je een top van 229 km/u. Dat zijn cijfers die aardig in de buurt komen van de concurrentie, maar het gaat hier meer om hoe de motor zijn werk doet. De krachtbron moet soepel aantrekken en pas bovenin zijn tanden laten zien.

Het motorgamma is breed, met 15 versies variërend van de zuinige One D (116 pk, 3,9 l/100 km) tot de Cooper SD ALL4 met 190 pk en vierwielaandrijving. Voor wie elke dag lange afstanden rijdt, is de diesel interessant, maar de benzine Cooper S is de meest karakteristieke keuze. De handbak is een must voor puristen, al is de 8-traps automaat waarschijnlijk comfortabeler in de file.

Vergelijk je de prestaties met de concurrentie, dan zit de Clubman precies in het midden: beter dan 51% qua acceleratie en 53% qua topsnelheid. Niet baanbrekend, maar ruim voldoende voor dagelijks gebruik. Het verbruik van 6,3 l/100 km is overigens beter dan 64% van de vergelijkbare auto's, wat best netjes is voor een auto met dit vermogen.

De Clubman is geen auto die je koopt voor zijn comfort, maar dat betekent niet dat hij oncomfortabel is. De stoelen bieden naar verluidt goede zijdelingse steun en zijn verstelbaar genoeg voor lange ritten. De vering is aan de stevige kant, wat je op slechte wegen voelt, maar op de snelweg zorgt het voor stabiliteit en rust.

Geluidsisolatie is niet het sterkste punt van Mini, en de Cooper S met zijn sportuitlaat zal zeker hoorbaar zijn. Maar dat is geen straf; het motorgeluid is onderdeel van de charme. Voor wie elke dag 200 kilometer snelweg rijdt, is een diesel of een auto met meer comfort beter geschikt, maar voor woon-werkverkeer en weekendritten is de Clubman prima.

Het interieur van de Clubman is een feest van details. De grote centrale snelheidsmeter is een typische Mini-eigenaardigheid, al is hij niet altijd even praktisch omdat je ogen van de weg af moeten. De schakelaars voelen solide aan en de materialen zijn beter dan je op basis van het prijskaartje zou verwachten, al moet je niet het achterste gedeelte van het dashboard aanraken, want daar zit hard plastic.

De ergonomie is wisselend. De infotainment is inmiddels gedateerd: het systeem reageert traag en de menu's zijn onlogisch. Fysieke knoppen voor de airco zijn er gelukkig nog, maar het touchscreen is niet het beste dat we hebben gezien. De stoelen zijn comfortabel en de achterbank biedt verrassend veel beenruimte voor een auto van dit formaat, al is de hoofdruimte beperkt voor lange passagiers.

Hier wringt de schoen. De Clubman wil een stationcar zijn, maar met 360 liter kofferruimte doet hij niet veel beter dan een compacte hatchback. Dat is beter dan 27% van de concurrentie, wat betekent dat vrijwel elke andere auto in dit segment meer ruimte biedt. De achterportieren die naar buiten openslaan zijn handig, maar ze beperken de opening als je dicht bij een muur parkeert.

De achterbank is krap voor drie personen, maar voor twee is het prima. De instap is laag, wat voor ouderen of mensen met een slechte rug lastig kan zijn. Het zicht naar achteren is beperkt door de dikke C-stijlen, maar de parkeersensoren en camera helpen. Voor een gezin met kinderen is de Clubman niet ideaal, maar voor singles of stellen zonder kinderen is hij praktisch genoeg.

Met een lengte van 4,25 meter is hij makkelijk te parkeren in de stad, en de brede wielbasis zorgt voor stabiliteit. Het is geen auto die je koopt voor zijn ruimte, maar voor zijn karakter. En dat moet je accepteren voordat je hem koopt.

De technologie aan boord is een gemengd verhaal. Het infotainmentsysteem is verouderd en reageert traag, wat zonde is voor een auto uit 2015 die nog steeds in de verkoop is. De navigatie is onoverzichtelijk en de app-integratie is beperkt. Het is duidelijk dat Mini hier niet heeft geïnvesteerd in de nieuwste snufjes.

Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol en lane assist zijn beschikbaar, maar ze werken niet zo verfijnd als bij de Duitse concurrentie. De head-up display is een leuke optie, maar het is een klein schermpje dat voor de bestuurder omhoogklapt. Al met al is de technologie niet de reden om deze auto te kopen, maar het is ook geen dealbreaker.

De Cooper S noteert een officieel verbruik van 6,3 l/100 km en een CO2-uitstoot van 147 g/km. Dat is beter dan 64% van de concurrentie, wat betekent dat hij niet onzuinig is voor een auto met 192 pk. In de praktijk zal je met sportief rijden al snel boven de 8 liter zitten, maar dat is inherent aan het karakter.

De prijs van de Clubman begint bij € 24.500 in België, wat fors is voor een auto die niet bepaald ruim is. Daarvoor krijg je wel een auto met een sterk merk en een eigen karakter. De onderhoudskosten zijn vergelijkbaar met andere premium merken, maar de banden zijn duurder vanwege de grote wielen. Voor wie veel kilometers maakt, is de diesel een betere keuze, maar die kost ook meer in aanschaf.

Als je naar de concurrentie kijkt, is de DS 3 Crossback goedkoper en zuiniger, maar minder krachtig. De Seat Tarraco biedt veel meer ruimte en vermogen voor hetzelfde geld, maar heeft niet hetzelfde charisma. De Clubman is dus een emotionele keuze, geen rationele.