Mitsubishi ASX: degelijk maar gedateerd, en dat heeft ook charme

De Mitsubishi ASX is geen auto die je hart sneller doet kloppen. De vorm is vertrouwd, maar ook een beetje saai. De neus heeft de typische Mitsubishi-grille, maar het geheel oogt alsof het ontwerp al een tijdje meegaat. Dat klopt ook: deze generatie is in de basis alweer een jaar of tien oud, en dat zie je aan de verhoudingen en details.

Toch heeft de ASX iets eerlijks. Geen overdreven nepuitlaten of plastic cladding die doet alsof de auto ooit de Dakar gaat winnen. Het is gewoon een functionele crossover die zijn werk doet. Binnenin is het al even nuchter: veel donker plastic, eenvoudige instrumenten, en een scherm dat er in 2015 al niet meer uitzag. Maar alles zit stevig in elkaar.

Met 150 pk en een gewicht van 1.475 kilo is de ASX geen snelheidsmonster. De acceleratie van 0 naar 100 in 11,7 seconden is traag voor deze tijd, maar dat hoeft geen probleem te zijn als je rustig rijdt. De CVT-transmissie doet er echter nog een schepje bovenop: bij flink gas geven loopt de motor hoog in toeren en blijft het geluid gelijkmatig zoemen, terwijl de snelheid maar langzaam toeneemt.

Het onderstel is afgestemd op comfort, niet op sportiviteit. De besturing is licht en niet erg communicatief, maar dat is in deze klasse niet ongebruikelijk. In de stad is de ASX makkelijk te manoeuvreren dankzij de compacte afmetingen. Op de snelweg blijft hij stabiel, maar het motorgeluid bij inhalen is prominent aanwezig. De remmen zijn prima, maar ook hier geldt: alles werkt, niets inspireert.

De 2.0-liter MIVEC-benzinemotor is een oude bekende. Hij levert 150 pk en 195 Nm, wat in vergelijking met de concurrentie onder het gemiddelde ligt: slechts 27% van de vergelijkbare auto's heeft minder vermogen. Het koppel is zelfs nog schraler, met 11% die minder heeft. Dat betekent dat je de motor hoog in de toeren moet houden om vooruit te komen, vooral met de CVT.

Er zijn twee versies: een met handgeschakelde vijfversnellingsbak en voorwielaandrijving, en een met CVT en vierwielaandrijving. De handbak is waarschijnlijk de betere keuze als je zelf wilt schakelen en geen vierwielaandrijving nodig hebt. De CVT is comfortabel maar niet sportief, en de AWD voegt gewicht toe zonder dat je het in de meeste situaties merkt. De topsnelheid van 190 km/u is ruim voldoende, maar ook hier blijft de ASX achter bij veel concurrenten.

De stoelen van de ASX zijn zacht en ondersteunen redelijk, maar ze zijn niet geweldig voor lange ritten. De vering is comfortabel afgesteld en slokt hobbels aardig op, maar bij hogere snelheden komt er wel wat windgeruis binnen. De geluidsisolatie is niet de sterkste kant van deze auto, vooral rond de spiegels en de dakrand.

In de stad is de ASX prettig: het zicht rondom is goed en de hoge zitpositie geeft overzicht. De CVT-versie is rustig in het verkeer, maar bij het optrekken vanuit stilstand kan de transmissie wat aarzelen. Voor lange snelwegritten is de auto niet ideaal vanwege het motorgeluid en de beperkte isolatie, maar voor dagelijks woon-werkverkeer is het prima te doen.

Het interieur van de ASX is een schoolvoorbeeld van functioneel maar gedateerd. Er is veel hard plastic, maar het is wel stevig gemonteerd. De knoppen voor de airco zijn groot en logisch, wat fijn is voor wie niet van touchscreens houdt. Het infotainmentsysteem is echter traag en de grafische weergave is verouderd.

De analoge instrumenten zijn duidelijk afleesbaar, maar het centrale display is klein en niet aan te raden voor wie moderne connectiviteit verwacht. Er is geen draadloze Apple CarPlay of Android Auto, en de bediening gaat via een verouderd systeem. Het interieur is niet oncomfortabel, maar het voelt gewoon niet alsof het in 2020 is ontworpen. Mitsubishi heeft hier duidelijk bezuinigd.

Met een kofferbak van 405 liter is de ASX niet de ruimste in zijn klasse — slechts 32% van de concurrenten heeft minder ruimte — maar voor dagelijks gebruik is het voldoende. De achterbank is krap voor drie volwassenen, maar twee passagiers zitten redelijk. De instap is hoog, wat handig is voor ouderen of mensen met een slechte rug.

De ASX is met 4.366 mm lengte en 1.770 mm breedte compact genoeg voor de stad, maar het zicht naar achteren wordt beperkt door dikke C-stijlen. Parkeren wordt geholpen door de optionele achteruitrijcamera, maar die is niet standaard. De achterbank kan neergeklapt worden voor extra ruimte, maar de laadvloer is niet vlak en het inladen van zware spullen gaat moeizaam door de hoge laaddrempel.

Op technologisch vlak is de ASX vooral een achterblijver. Het infotainmentsysteem is traag, het scherm heeft een lage resolutie en de bediening is niet intuïtief. Er is geen digitale instrumentencluster, geen head-up display, en de rijassistentiesystemen zijn beperkt tot de basis: adaptieve cruisecontrol is niet eens leverbaar, laat staan rijstrookassistentie die goed werkt.

Wat er wel is, functioneert naar behoren, maar het is gewoon niet van deze tijd. De bediening van de airco is gelukkig nog analoog, wat sommige bestuurders zullen waarderen. Mitsubishi levert wel een aantal veiligheidssystemen zoals automatisch noodremmen, maar die zijn niet zo verfijnd als bij de Europese concurrentie. Wie moderne technologie wil, moet echt niet bij de ASX zijn.

Met een officieel verbruik van 6,5 l/100 km zit de ASX rond het gemiddelde van zijn klasse — beter dan 44% van de concurrenten. Dat is niet slecht voor een 2.0 benzinemotor, maar in de praktijk zal het verbruik waarschijnlijk hoger liggen, zeker met de CVT. De CO2-uitstoot van 149 g/km is ook gemiddeld.

De prijs van de ASX is lastig te bepalen zonder concrete cijfers, maar in dit segment moet hij concurreren met auto's als de VW T-Cross en Škoda Kushaq. Mitsubishi's betrouwbaarheid is over het algemeen goed, maar de onderhoudskosten kunnen hoger liggen dan bij Aziatische merken als Toyota. De afschrijving is ook een punt van zorg, want het model is oud en er zijn veel alternatieven. Wie een ASX koopt, doet dat vanwege de prijs, niet vanwege de techniek.