Mitsubishi Lancer: een fossiel met karakter, maar is dat genoeg?

De Mitsubishi Lancer is een auto die in 2016 al tien jaar oud was, maar nog steeds in de showroom staat. Dat zie je eraan af: de lijnen zijn hoekig en functioneel, zonder een spoortje van de mode van nu. Hij oogt als een sedan uit een andere tijd, maar dat heeft ook wel iets. Hij is niet lelijk, maar ook niet spannend – een beetje alsof je een oude vriend tegenkomt die nog steeds dezelfde kleding draagt.

Het interieur is al even traditioneel. Geen zwevende schermen of minimalistische knoppen; hier vind je nog gewoon een dashboard met duidelijk afleesbare instrumenten. De materialen zijn hard en sober, maar dat past bij het karakter. Het is geen auto die je koopt om indruk te maken op de buren, maar wel een die zijn werk doet zonder poespas.

Achter het stuur van de Lancer voel je dat het onderstel is afgestemd op de Nederlandse wegen. De vering is redelijk strak, waardoor de auto vlak ligt in bochten, maar op slecht asfalt kan hij wat onrustig worden. De besturing is licht en niet heel communicatief – je voelt niet veel van de weg, maar hij stuurt wel precies genoeg voor dagelijks gebruik. Met een gewicht van 1.425 kg en 168 pk is de acceleratie waarschijnlijk vlot genoeg voor de meeste situaties, al moet je de CVT wel in de gaten houden.

Vierwielaandrijving is een zeldzaamheid in dit segment en dat is meteen het grootste pluspunt. Het geeft vertrouwen op nat wegdek en bij gladheid, maar het kost ook brandstof en gewicht. In de stad voelt de Lancer wat log aan, maar op de snelweg is hij stabiel en voorspelbaar. De remmen zijn goed doseerbaar, al weten we niet hoe ze zich houden bij intensief gebruik – daarover zwijgt de specificatielijst.

De 2.4-liter benzinemotor is een atmosferische viercilinder, een uitstervend ras. Hij levert 168 pk en 226 Nm, wat qua vermogen beter is dan 41% van de concurrenten, maar qua koppel slechter dan 89%. Dat betekent dat je de motor hoog in de toeren moet houden om vooruitgang te boeken. De CVT-automaat doet zijn best om de motor in het juiste toerengebied te houden, maar het karakteristieke 'rubberband-effect' is nooit helemaal weg.

De handgeschakelde 2.0-liter met 148 pk is eenvoudiger en waarschijnlijk betrouwbaarder, maar ook minder krachtig. Als je voor de 2.4 gaat, moet je accepteren dat hij niet zo trekt als je op basis van de cijfers zou hopen. Het is geen motor die je in je rug duwt, maar hij loopt soepel en heeft een prettig karakter – zolang je niet te veel haast hebt.

De stoelen van de Lancer zijn redelijk comfortabel, maar bieden niet veel zijdelingse steun. Ze zijn zacht bekleed en geschikt voor lange ritten, al zou een betere lendensteun geen kwaad kunnen. De geluidsisolatie is matig: op de snelweg hoor je duidelijk wind- en bandengeruis, wat vermoeiend kan worden op lange afstanden. In de stad is het prima, maar voor een auto uit 2016 had er meer aandacht aan besteed mogen worden.

De vering is zoals gezegd redelijk strak, wat comfort niet ten goede komt op slechte wegen. Maar wie gewend is aan een stevige Duitse sedan, zal zich hier prima thuis voelen. De CVT houdt het motortoerental laag bij constante snelheid, wat het geluidsniveau op de snelweg enigszins beperkt. Al met al is het comfort voldoende voor dagelijks gebruik, maar geen uitblinker.

Het interieur van de Lancer is functioneel, maar gedateerd. De materialen zijn hard en het geheel oogt goedkoop, met veel plastic dat kraakt bij aanraking. De ergonomie is echter prima: alle knoppen zitten logisch en je vindt alles in één oogopslag. Het infotainmentsysteem is eenvoudig en reageert traag, maar voor wie alleen radio en navigatie nodig heeft, is het voldoende.

Een opvallend detail is het kleine display in het dashboard dat alleen basisinformatie toont. Het voelt als een overblijfsel uit de jaren '00, maar dat is misschien juist de charme. De afwerking is niet overal even netjes – sommige panelen sluiten niet perfect – maar het geheel is wel stevig gebouwd. Het is geen auto die je koopt voor het interieur, maar het is ook niet onbruikbaar.

Met een lengte van 4.625 mm is de Lancer een forse verschijning, maar de kofferruimte van 348 liter is teleurstellend klein voor zo'n grote auto. Hij scoort daarmee beter dan 22% van de concurrenten, wat betekent dat de meeste auto's in dit segment meer bagage kunnen meenemen. De achterbank is ruim genoeg voor twee volwassenen, maar drie personen is een gepuzzel. De instap is laag en dat is prettig voor oudere passagiers.

Parkeren is niet eenvoudig: het zicht naar achteren is beperkt door de hoge kofferklep en de relatief dikke C-stijlen. Parkeersensoren zijn er niet standaard, dus je moet vertrouwen op je eigen ogen – of een parkeerder die je de ruimte gunt. Het is geen auto die je in een stadse parkeergarage graag manoeuvreert, maar op de open weg voelt hij lekker ruim.

Op technologisch vlak is de Lancer een heuse dinosauriër. Er is geen adaptieve cruisecontrol, geen lane assist en geen head-up display. De basisveiligheidssystemen zoals ABS en ESP zijn aanwezig, maar dat is ook alles. Het infotainmentsysteem is simpel en mist smartphone-integratie, wat in 2016 al achterhaald was. Toch is er ook iets voor te zeggen: alles werkt zoals het hoort, zonder storingen of complexe menu's.

De vierwielaandrijving is technisch het meest interessante onderdeel. Het systeem verdeelt het vermogen continu tussen voor- en achteras, wat zorgt voor extra grip. Maar het is geen geavanceerd systeem met rijmodi; het werkt gewoon, altijd. Voor wie technologie wil die niet stoort, is dit prima. Voor wie de nieuwste snufjes wil, is dit een reden om elders te kijken.

Het officiële verbruik van de 2.4 CVT is niet opgegeven, maar op basis van de CO2-uitstoot (die we ook niet hebben) kunnen we alleen zeggen dat een atmosferische 2.4 met vierwielaandrijving niet zuinig zal zijn. Reken op een praktijkverbruik van rond de 1 op 10, misschien iets beter op de snelweg. De wegenbelasting is hoog door het gewicht van 1.425 kg, en de onderhoudskosten zijn gemiddeld voor een Mitsubishi – niet duur, maar ook niet goedkoop.

De prijs van de Lancer is niet vermeld, maar gezien de concurrenten zoals de Holden Malibu en MG GS, mag hij niet te duur zijn. Mitsubishi heeft een betrouwbare reputatie, maar dat rechtvaardigt geen hoofdprijs voor een auto die al sinds 2007 in productie is. De afschrijving is laag, maar dat komt vooral omdat er weinig vraag is. Wie een Lancer koopt, moet vooral kijken naar de totale gebruikskosten, niet naar het leasebedrag.