Mitsubishi Outlander: degelijk, maar de cijfers liegen niet

De Mitsubishi Outlander uit 2012-2016 ziet er vooral 'aanwezig' uit. Met zijn 4,64 meter lengte en 1,80 meter breedte is het een forse verschijning, maar het design is allesbehalve spannend. De grote chroomgrille en hoekige koplampen ogen inmiddels gedateerd, en de hoge taille vind ik wat log. Het is geen lelijke auto, maar ook geen die je twee keer nakijkt. Eerder een auto die je op de parkeerplaats van een tuincentrum tegenkomt en vergeet zodra je wegloopt.

Stap je in, dan is de eerste indruk van het interieur wisselend. De zitpositie is hoog en het zicht rondom is goed, typisch voor een SUV uit die periode. Maar het dashboard is een zee van hard plastic en de knoppen voelen goedkoop aan. De stoelen zijn wel comfortabel, met voldoende verstelmogelijkheden. Het is een interieur dat vooral functioneel is, zonder opsmuk. Alsof Mitsubishi dacht: 'het moet gewoon werken, leuk hoeft niet.'

Op basis van de specificaties moet je geen wonderen verwachten. De 2.0 benzinemotor met 150 pk en 195 Nm trekt een leeggewicht van 1.560 kilo voort, en dat voel je. De acceleratie naar 100 km/u duurt 12,6 seconden, wat hem in de onderste 25% van zijn klasse plaatst. Dat betekent: rustig invoegen, anticiperen op hellingen en niet te veel haast hebben. De zesbak schakelt vloeiend, maar respons is er vooral als je het gaspedaal diep intrapt.

Wat de auto mist aan prestaties, compenseert hij met voorspelbaarheid. De besturing is licht en niet echt communicatief, maar wel nauwkeurig genoeg. In bochten helt de carrosserie behoorlijk, maar de vierwielaandrijving zorgt voor grip en stabiliteit, vooral op nat wegdek. Het is geen auto die je uitdaagt om harder te rijden, maar wel een die je veilig van A naar B brengt. Op de snelweg is hij stabiel, maar windgeruis is duidelijk aanwezig. In de stad voelt hij log, vooral door de matige draaicirkel.

De Outlander werd geleverd met een breed scala aan motoren: van een 121 pk sterke hybride tot een 227 pk V6. Maar de meeste exemplaren die je tegenkomt hebben de 2.0 benzinemotor of de 2.2 diesel. De 2.0 benzine is met 150 pk en 195 Nm het brave werkpaard: vlot genoeg voor dagelijks gebruik, maar traag als je vol beladen de bergen in gaat. De diesel is interessanter: met 150 pk en een koppel van 380 Nm (in de 4WD-versie) trekt hij beter op en verbruikt hij minder, zeker met de handgeschakelde bak die 4,8 l/100 km noteert.

De CVT-versies moet je met beleid kiezen. De 2.4 benzine met 168 pk en CVT is comfortabeler dan snel, en het koppel van 220 Nm is prima, maar de continu variabele transmissie jaagt het toerental op bij elke inhaalpoging. De 3.0 V6 met 227 pk is de enige die echt prestaties levert, maar die is zeldzaam en dorstig. Voor de meeste kopers is de 2.2 diesel met handbak de beste keuze: zuinig, trekkracht en met vierwielaandrijving een prima basis voor een caravan of aanhanger.

De stoelen voorin zijn stevig maar niet hard, en bieden voldoende steun voor lange ritten. De achterbank is minder genereus: de rugleuning staat vrij recht en de zitting is kort, waardoor lange passagiers na een paar uur gaan verzitten. De vering is aan de stevige kant, wat zorgt voor een rustige maar niet bijzonder comfortabele rit. Korte oneffenheden worden redelijk weggefilterd, maar op snelweg met slecht asfalt voel je de auto schudden.

Geluidsisolatie is niet het sterkste punt. Windgeruis is al vanaf 120 km/u duidelijk hoorbaar, en bandengeluid op grof asfalt dringt ook door. De motor is in de benzineversie redelijk stil, maar de diesel klinkt bij koude start wat aanwezig. Het is geen auto die je in stilte laat genieten van je favoriete podcast, maar voor een gezins-SUV uit 2012 is het acceptabel. De klimaatregeling werkt goed en is gelukkig voorzien van fysieke knoppen, dus je hoeft niet te zoeken in een menu.

Het interieur van de Outlander is functioneel, maar voelt goedkoop aan. Harde plastics domineren het dashboard en de deurpanelen, en de afwerking is niet bijzonder. De knoppen zijn groot en logisch geplaatst, maar de bediening van de cruise control op de stuurkolom is wennen. Het infotainmentsysteem is gedateerd, met kleine knoppen en een trage reactie. Gelukkig zijn er nog fysieke knoppen voor de belangrijkste functies, wat meer is dan je van sommige concurrenten kunt zeggen.

Een opvallend detail is de enorme verscheidenheid aan opbergvakken. Het dashboardkastje is diep, de deurvakken zijn groot en er is een vak onder de armsteun. Maar het meest opvallende is de achterbank die in delen kan schuiven en kantelen, waardoor je het interieur flexibel kunt indelen. Niet dat je dat vaak doet, maar het is handig voor grote spullen. Over het algemeen is het interieur praktisch, maar het mist elke vorm van sfeer of premium gevoel. Het is alsof Mitsubishi heeft besloten dat een auto gewoon een gebruiksvoorwerp is.

Met 549 liter kofferruimte (gemeten volgens de VDA-methode) zit de Outlander in de top 20% van zijn klasse. Dat is ruim genoeg voor een gezin met kinderwagen, of voor een weekendje weg met vier personen. De laadruimte is hoog en recht, en de achterbank kan in delen worden neergeklapt, waardoor er een bijna vlakke laadvloer ontstaat. De laaddrempel is wel hoog, wat tillen van zware spullen minder prettig maakt.

Instappen is makkelijk dankzij de hoge carrosserie, en de achterdeuren openen wijd, wat handig is voor het vastmaken van kinderen in een kinderstoel. Het zicht rondom is goed, maar de forse C-stijlen beperken het zicht schuin achter. Parkeren is te doen dankzij de duidelijke spiegels, maar een achteruitrijcamera ontbreekt vaak op dit bouwjaar. De hoge zit geeft je een goed overzicht, maar de auto is met 4,64 meter niet ideaal voor krappe parkeergarages.

Op technologisch gebied is de Outlander vooral achtergebleven. Het infotainmentsysteem is traag, heeft kleine knoppen en de navigatie is verouderd. Apple CarPlay en Android Auto? Vergeet het maar, die kwamen pas later. Wel zijn er USB-aansluitingen en een aux-ingang, maar de geluidskwaliteit is matig. De rijassistentiesystemen zijn beperkt tot ABS en ESP, wat in 2012 nog prima was, maar nu voelt het alsof je een auto uit een ander tijdperk bestuurt.

Wat wel aardig is, is het Mitsubishi Multi-Communication System dat op hogere uitvoeringen zat, maar ook dat is inmiddels hopeloos gedateerd. De bediening van de vierwielaandrijving is simpel: je kunt kiezen tussen 2WD, 4WD en 4WD Lock, maar de verschillen zijn subtiel. Het is geen systeem dat je uitdaagt om te experimenteren. Voor wie moderne technologie belangrijk vindt, is deze Outlander een teleurstelling. Maar voor wie alleen een auto nodig heeft die rijdt, is het geen ramp.

De 2.0 benzinemotor met 4WD noteert een gecombineerd verbruik van 6,5 l/100 km (150 g/km CO2), wat voor een SUV uit 2012 netjes is. In de praktijk zul je met een normale rijstijl eerder richting de 8 liter gaan, maar het blijft acceptabel. De dieselversies zijn zuiniger: de 2.2 met 2WD en handbak haalt 4,8 l/100 km, wat een groot voordeel is voor wie veel kilometers maakt. De CO2-uitstoot van de diesel is met 126 g/km ook lager dan de benzine.

Qua kosten is de Outlander redelijk, maar niet goedkoop. De wegenbelasting is afhankelijk van gewicht en brandstof, en met 1.560 kg zit je in een hogere klasse. Onderhoud is niet duur, maar Mitsubishi-dealers zijn schaars, dus je bent vaak aangewezen op universele garages. De betrouwbaarheid is doorgaans goed, maar let op roestvorming bij oudere exemplaren. De prijs van een tweedehands Outlander is laag, wat hem aantrekkelijk maakt voor wie veel auto voor weinig geld wil. Maar bedenk dat je ook krijgt waar je voor betaalt.