Nissan Juke: nog steeds de eigenwijze dwarsligger, maar nu met minder drama

De Nissan Juke blijft een blikvanger, of je hem nu mooi of lelijk vindt. Waar de eerste generatie vooral een verfrommelde indruk maakte, is deze tweede editie strakker in de plooi getrokken. De ronde koplampen zijn gebleven, maar de neus oogt volwassener. Het is een auto met een uitgesproken smoel die in het verkeer niet onderdoet voor een veel duurdere Italiaan.

De proporties zijn typisch crossover: hoog gebouwd, korte overhangen en een daklijn die naar achteren afloopt. Dat maakt hem visueel compacter dan zijn 4,21 meter doet vermoeden. Het is een auto die je of omarmt of laat voor wat het is. Neutraal kan niemand naar deze Nissan kijken.

De cijfers liegen niet: met 114 pk en 200 Nm is de Juke geen snelheidsduivel. Het specifieke vermogen is beter dan slechts 14% van zijn concurrenten. Dat betekent dat je de 1.0-liter turbo hard moet laten werken om mee te komen in het verkeer. Het koppel van 200 Nm ligt vroeg beschikbaar, wat het stadsverkeer dragelijker maakt dan je zou verwachten.

Op basis van het leeggewicht van 1.245 kg – lichter dan 88% van de concurrentie – verwacht ik een redelijk levendig weggedrag. Nissan heeft de vering voor deze generatie aangepast; de eerste Juke stond bekend als hard, deze lijkt comfortabeler te zijn afgesteld. Toch blijft het een hoog gebouwde auto met een hoog zwaartepunt. In bochten voelt hij vermoedelijk stabiel, maar sportief kun je het niet noemen. De besturing is licht en direct, typisch voor een stadsauto die vooral gemakkelijk moet zijn.

Op de snelweg is het een ander verhaal. Met 180 km/u topsnelheid – beter dan slechts 10% van de concurrentie – is hij niet gemaakt voor hoge snelheden. Bij 130 km/u draait de driecilinder vermoedelijk hoog in de toeren, wat niet bevorderlijk is voor het geluidsniveau. De Juke is een stadsdier, geen snelwegcruiser.

De motorisering is overzichtelijk: alle versies gebruiken een 1.0-liter driecilinder turbobenzine. Het vermogen varieert van 114 tot 117 pk, afhankelijk van de uitvoering. Het koppel van 200 Nm is hetzelfde voor alle versies. Opvallend is dat de DIG-T-versies zuiniger zijn gehomologeerd dan de niet-DIG-T versies, terwijl ze minder vermogen leveren. Een merkwaardige keuze van Nissan.

De sprint naar 100 km/u duurt 10,7 seconden. Dat is niet snel, maar ook niet dramatisch. Het is ruim voldoende om veilig in te voegen, maar je moet wel vooruit plannen. De handgeschakelde zesversnellingsbak is waarschijnlijk de betere keuze; de 7-traps automaat is een CVT die de driecilinder hoog in de toeren laat gillen bij acceleratie. Voor wie puur op zoek is naar een zuinige benzineauto, is dit een van de betere opties in dit segment.

De acceleratie is beter dan slechts 15% van de concurrentie. Dat klinkt slecht, maar het zegt vooral iets over de markt waarin de Juke zich begeeft. Veel concurrenten bieden inmiddels mild-hybrides of sterkere motoren aan. Nissan heeft ervoor gekozen om simpel te blijven: geen hybrides, geen plug-ins, gewoon een moderne driecilinder. Dat houdt de prijs laag, maar het betekent ook dat je geen keuze hebt voor meer vermogen.

De stoelen voorin zijn opvallend goed: ze bieden veel zijdelingse steun en zijn voorzien van een geïntegreerde hoofdsteun die een sportieve uitstraling geeft. De zithouding is hoog, wat een goed overzicht biedt in de stad. Of de stoelen ook comfortabel zijn op lange ritten, is op basis van de cijfers moeilijk te zeggen, maar de eerste indruk is positief.

De vering is afgestemd op comfort, maar de korte wielbasis van 2,62 meter betekent dat je oneffenheden wel degelijk voelt. In de stad is dat prima; over lange afstanden kan het vermoeiend worden. De geluidsisolatie is waarschijnlijk een van de zwakke punten: de driecilinder produceert een karakteristiek gebrom, vooral bij acceleratie. Nissan heeft extra isolatiemateriaal toegevoegd in deze generatie, maar de concurrentie is inmiddels verder.

Voor een auto van dit formaat is de Juke verrassend ruim. De achterbank is geschikt voor twee volwassenen, maar drie is een beproeving door de aflopende daklijn. Voor kinderen is het prima, voor lange volwassenen wordt het hoofdruimtegebrek al snel duidelijk. Het is een auto voor vier personen, niet meer en niet minder.

Het interieur van de Juke is een flinke stap vooruit ten opzichte van zijn voorganger. De materialen zijn beter, de afwerking is netter en het geheel oogt minder speelgoedachtig. Toch heeft Nissan geprobeerd om het eigenwijze karakter vast te houden met ronde ventilatieroosters en een opvallend kleurenpalet. Het is niet saai, maar het is ook niet het beste interieur in deze klasse.

De ergonomie is over het algemeen goed. De bediening van de airco is grotendeels via het touchscreen geregeld, wat niet ideaal is tijdens het rijden. Gelukkig zijn er nog fysieke knoppen voor de belangrijkste functies, zoals de klimaatregeling. Het stuurwiel is voorzien van alle bedieningen die je nodig hebt, maar het geheel voelt soms wat overvol aan.

De kwaliteit van de kunststoffen is wisselend. Bovenin het dashboard zijn de materialen zacht en aangenaam, maar lager in het interieur kom je al snel hard plastic tegen. Dat is in dit prijssegment niet ongebruikelijk, maar het is wel iets om rekening mee te houden. Het interieur is opvallend, maar het is geen premium interieur.

De kofferruimte is met 422 liter gegroeid ten opzichte van de eerste generatie. Dat is beter dan 37% van de concurrentie, wat betekent dat er ruimere auto's zijn in dit segment. Voor een stadsauto is het echter prima: twee grote koffers passen er wel in. De laadrand ligt niet al te hoog, wat het inladen vergemakkelijkt.

De achterbank is neerklapbaar in een 60:40-verhouding, waardoor je langere spullen kunt vervoeren. Het dashboard is niet al te breed, waardoor je een goed gevoel hebt voor de afmetingen van de auto. De Juke is met zijn 1,80 meter breedte geen smalle auto, maar door de hoge zitpositie is hij gemakkelijk te plaatsen in parkeervakken.

Het zicht rondom is redelijk, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achteren. Gelukkig is een achteruitrijcamera standaard op de meeste uitvoeringen, wat het parkeren een stuk eenvoudiger maakt. De kleine driehoekige raampjes achterin zijn meer decoratie dan functioneel.

De Juke is uitgerust met een infotainmentsysteem dat op het eerste gezicht prima werkt. Het scherm is helder en reageert redelijk snel op aanraking. De integratie met Apple CarPlay en Android Auto is standaard, wat tegenwoordig een vereiste is. Het systeem is niet het meest geavanceerde in zijn klasse, maar het doet wat het moet doen.

Op het gebied van rijassistentie is de Juke voorzien van de gebruikelijke systemen: adaptieve cruisecontrol, rijbaanassistent en noodremassistent. De systemen werken waarschijnlijk goed, maar Nissan staat niet bekend om de meest verfijnde uitvoering van deze technologie. De rijbaanassistent kan soms wat abrupt ingrijpen, iets wat we bij andere Nissan-modellen hebben gezien.

Een opvallend detail is het ontbreken van een head-up display, iets wat steeds meer concurrenten wel bieden. Ook de digitale tellerpartij is niet volledig aanwezig; je krijgt een combinatie van analoge wijzerplaten en een klein display. Het is functioneel, maar het voelt niet bijzonder modern aan. Nissan had hier meer kunnen doen, zeker gezien de prijs van de hogere uitvoeringen.

Het officiële verbruik van de 1.0 DIG-T is 5,0 l/100 km, wat overeenkomt met 113 g/km CO2. Dat is beter dan 69% van de concurrentie op verbruik en 78% op CO2-uitstoot. Dit maakt de Juke een van de zuinigste benzineauto's in zijn segment. In de praktijk zul je waarschijnlijk rond de 6,0 liter uitkomen, maar dat is nog steeds netjes.

De vanafprijs van € 21.500 in België is concurrerend, maar niet uitzonderlijk laag. De Hyundai Bayon is goedkoper, terwijl de Peugeot Rifter voor hetzelfde geld meer vermogen biedt. De Juke moet het hebben van zijn karakter en zijn lage verbruik. Op het gebied van onderhoud zijn de kosten voor een Nissan doorgaans redelijk, maar de driecilinder turbo's staan erom bekend dat ze gevoelig kunnen zijn voor olieverbruik. Een strak onderhoudsschema is dus belangrijk.

Qua wegenbelasting en verzekering zit de Juke in de lagere regionen van het segment. Met 113 g/km CO2 valt hij in een gunstige belastingklasse, wat de totale kosten van eigenaarschap drukt. Het is geen auto die je blut maakt, maar je moet ook geen wonderen verwachten. De restwaarde van de Juke is historisch gezien redelijk, maar niet uitzonderlijk.