Opel Astra J: de stille alleskunner die je alleen kiest als je echt hebt opgelet

De Astra J, die in 2009 op de markt kwam, was Opels grote stap vooruit na het wat anonieme Astra H-tijdperk. Met 4420 mm lengte, 1814 mm breedte en 1509 mm hoogte staat hij stevig op zijn poten, breder en lager dan je op het eerste gezicht denkt. De proporties kloppen: lange wielbasis, korte overhangen, een beetje Duits chroomwerk rond de ruiten. Het is geen auto waar je naar omkijkt op straat, maar hij ziet er volwassener uit dan zijn prijskaartje suggereert.

Binnenin hetzelfde verhaal: zwart plastic, aluminiumkleurige sierstrips en een middenconsole die in de hogere uitvoeringen behoorlijk vol zit met knoppen. De eerste indruk is degelijk, niet spannend. Opel heeft duidelijk naar de Golf gekeken en besloten hetzelfde te doen, maar dan net iets minder duur. Dat lukt aardig, al voelt het allemaal net een tikje kouder en anoniemer dan de Volkswagen.

Met 1515 kg leeggewicht en voorwielaandrijving is de Astra geen lichtgewicht, en dat voel je in de cijfers terug. De 2.0 CDTI BiTurbo met 400 Nm duwt hem in 8,9 seconden naar 100 km/u en dat is voor een dieselhatch uit 2010 meer dan prima, maar het is geen hot hatch. De topsnelheid van 225 km/u suggereert dat de auto op de snelweg moeiteloos meekan, en met dat koppel bij lage toeren is inhalen op de Autobahn vermoedelijk een kwestie van even je rechtervoet verplaatsen.

Het onderstel is de bekende Opel-aanpak: Watt-link achteras, stevige demping, redelijk directe besturing. De auto voelt waarschijnlijk zwaarder en logger in de stad dan een Golf, maar op de snelweg ligt hij stabiel. De remmen zijn aan de maat, al zal het gewicht van 1515 kg bij sportief gebruik wel voelbaar zijn. Dit is een auto die je rustig rijdt, niet een die je uitdaagt.

In de stad is de Astra geen kampioen: de draaicirkel is niet briljant en de dikke C-stijlen maken achteruit inparkeren onaangenamer dan nodig. De besturing is niet zo communicatief als die van een Ford Focus uit dezelfde periode, maar ook niet zo dood als die van een Toyota Auris. Het is een auto die je leert waarderen om zijn stabiliteit, niet om zijn speelsheid.

Eenentwintig motorversies, dat is geen grap. Opel gooide werkelijk alles in de Astra J: van een 87 pk 1.4 benzine tot een 194 pk 2.0 BiTurbo diesel. De instapbenzines zijn ronduit traag en de 1.4 met 87 pk moet je alleen kiezen als je echt nooit de snelweg op gaat. De 1.4 Turbo met 140 pk is de verstandige benzinekeuze: 5,9 l/100 km en 139 g/km CO2, met genoeg pit voor dagelijks gebruik.

De 1.6 CDTI diesels met 110 en 136 pk zijn de zuinigste van het stel: 3,7 en 3,9 l/100 km. Dat zijn cijfers die zelfs nu nog indrukwekkend zijn, al moet je ze in de praktijk met een korreltje zout nemen. De 1.7 CDTI's zijn een ander verhaal: 4,7 l/100 km en een reputatie van bonkigheid en turbo-problemen. Ik zou ze overslaan.

De 2.0 CDTI BiTurbo is de koning van het aanbod: 194 pk, 400 Nm en 5,1 l/100 km. Dat is een combinatie die in 2010 zijn gelijke niet kende in dit segment. De 0-100 in 8,9 seconden is niet wereldschokkend, maar het koppel maakt hem in de praktijk sneller dan het cijfer doet vermoeden. De handgeschakelde zesbak is de juiste keuze; de automaat met 165 pk is minder overtuigend en dorstiger.

De Astra J is een comfortabele auto op de snelweg. De stoelen zijn stevig maar niet hard, met goede zijdelingse steun in de hogere uitvoeringen. De wielbasis is lang genoeg om oneffenheden weg te filteren, al is de demping aan de stevige kant. Op korte drempels voel je dat het onderstel sportief is afgestemd, wat prima is voor de bestuurder maar minder voor de achterpassagiers.

Geluidsisolatie is een sterk punt: de 2.0 CDTI BiTurbo is een stille diesel op constante snelheid, en windgeruis is goed onderdrukt tot zo'n 130 km/u. De 1.4 benzine is ook beschaafd, maar moet harder werken bij volle belasting. Voor lange ritten is de Astra een uitstekende metgezel, zeker met de verstelbare lendesteun die in de duurdere uitvoeringen zit.

In de stad is het comfort minder: de besturing is zwaar bij lage snelheden en de auto voelt groot aan in smalle straten. Parkeren is geen ramp, maar ook geen plezier. Wie vooral stadsritten maakt, kan beter naar een kleinere auto kijken.

Het interieur van de Astra J is een typisch Opel-verhaal: degelijk, functioneel, maar niet bepaald warm. De materialen zijn hard maar goed in elkaar gezet, met weinig rammeltjes. De middenconsole in de hogere uitvoeringen heeft veel knoppen, wat in het begin overweldigend is, maar na een week weet je waar alles zit. De fysieke knoppen voor klimaat en audio zijn een zegen in een tijd waarin alles naar touchscreens ging.

Ergonomie is over het algemeen goed: de stoel is verstelbaar genoeg, het stuur heeft een redelijke bereik, en de belangrijkste bedieningselementen zitten waar je ze verwacht. Het instrumentenpaneel is duidelijk, al oogt het wat gedateerd met zijn groene verlichting. De afwerking is netjes, met zachte materialen op de bovenkant van het dashboard en hard plastic op de deuren.

Opvallend detail: de handrem in de Astra J zit op een onhandige plek, dicht bij de middenconsole, en de bekerhouders zijn beroerd geplaatst. Ook de opbergvakken zijn aan de kleine kant. Het is allemaal niet slecht, maar het voelt allemaal net een generatie ouder dan de concurrentie.

Met 371 liter kofferruimte is de Astra J geen uitblinker. Dat is minder dan een Golf van die tijd en een stuk minder dan een Skoda Octavia. De opening is redelijk, maar de laaddrempel is hoog en de achterbank klapt niet volledig vlak. Voor een gezin met kinderwagen is het krap, voor boodschappen en vakantiekoffers prima.

De achterbank is geschikt voor twee volwassenen, drie is proppen. De beenruimte achter is acceptabel, maar niet royaal. Instappen voorin gaat makkelijk, achterin is het door de aflopende daklijn wat bukken. De zichtbaarheid naar achteren is matig door de dikke C-stijlen en de kleine achterruit. Parkeersensoren zijn geen overbodige luxe.

De auto is 4420 mm lang en 1814 mm breed, wat hem in het C-segment plaatst. In smalle parkeergarages is dat geen pretje, maar met sensoren en een beetje geduld lukt het. De voorwielaandrijving en het gewicht van 1515 kg maken hem niet wendbaar in de stad, maar op de snelweg is hij in zijn element.

Het infotainmentsysteem in de Astra J is duidelijk van voor de smartphone-revolutie. Het aanraakscherm is traag en de navigatie is gedateerd. Gelukkig zijn er fysieke knoppen voor de belangrijkste functies, wat het dagelijks gebruik dragelijker maakt. Apple CarPlay of Android Auto ontbreekt volledig, wat in 2024 een gemis is. Wel zijn er USB- en AUX-aansluitingen.

Op het gebied van rijassistentie is de Astra J redelijk voor zijn tijd: adaptive cruise control was optioneel, net als lane departure warning en automatisch noodremmen. Dat laatste was in 2010 nog bijzonder. De systemen werken naar verluidt betrouwbaar, maar zijn niet zo verfijnd als moderne systemen. De achteruitrijcamera is een zeldzame optie en de kwaliteit is matig.

Connected functies zijn er nauwelijks: geen wifi, geen app-integratie, geen over-the-air updates. Dat is niet verwonderlijk voor een auto uit 2009-2015, maar het betekent wel dat je voor moderne gemakken op je telefoon moet vertrouwen. De boordcomputer is duidelijk en geeft nuttige informatie, al is het menu niet bijzonder intuïtief.

De 2.0 CDTI BiTurbo verbruikt volgens de officiële cijfers 5,1 l/100 km en stoot 134 g/km CO2 uit. Dat is voor 194 pk en 400 Nm uitzonderlijk zuinig, en de benchmark bevestigt dat: hij is beter dan 76% van vergelijkbare auto's uit die periode op zowel verbruik als CO2. In de praktijk zal het verbruik eerder rond de 6,5 tot 7 liter liggen, maar dat is nog steeds netjes voor een auto met dit vermogen.

De prijs van een gebruikte Astra J is inmiddels vriendelijk: je vindt ze vanaf een paar duizend euro, met de BiTurbo iets duurder. Onderhoud is over het algemeen betaalbaar, maar let op de distributieketting van de 1.4 en 1.6 benzines en het roetfilter en de turbo van de diesels. De 1.7 CDTI heeft een slechte reputatie op het gebied van betrouwbaarheid en is het mijden waard.

Banden en remmen zijn aan de prijs van een C-segmenter: reken op 400-600 euro voor een set banden en 300-500 euro voor remmen rondom. De verzekering is gemiddeld, de wegenbelasting valt mee voor een diesel. Al met al is de Astra J een van de goedkoopste manieren om veel auto te krijgen, mits je een goed exemplaar vindt.