Opel Insignia V6: de underdog die vergeten is, maar niet vergeten mag worden

De Opel Insignia Sedan uit deze generatie (2013-2017) is geen auto die je omdraait op straat. Het design is netjes, met een vleugje sportiviteit in de coupé-achtige daklijn, maar het geheel oogt vooral als een degelijke zakenberline. De V6-versie onderscheidt zich alleen door subtiele details zoals de dubbele uitlaat en de 19-inch wielen die standaard zijn op de topuitvoering. Verder is het een underdog die je niet direct associeert met 325 pk.

Het interieur maakt direct een verzorgde indruk, maar mist de wow-factor van bijvoorbeeld een Audi A4 of BMW 3-serie uit dezelfde periode. De materialen zijn stevig en goed gemonteerd, maar het ontwerp is wat braaf. De stoelen zijn wel heerlijk comfortabel, met een goede verstelbaarheid. De eerste indruk is die van een auto die geen fouten maakt, maar ook geen harten sneller laat kloppen — totdat je de sleutel omdraait.

Op basis van de specificaties belooft de V6 Insignia een interessante mix van comfort en sportiviteit. Met 325 pk en 435 Nm koppel, gekoppeld aan een zesbak-automaat en vierwielaandrijving, moet de acceleratie indrukwekkend zijn, maar de 0-100-tijd van 6,9 seconden is niet exceptioneel snel voor dit vermogen. Dat komt deels door het gewicht van 1.503 kg en de vrij lange overbrenging van de automaat.

De vierwielaandrijving is waarschijnlijk het grootste pluspunt in de bochten: het systeem verdeelt het koppel actief en geeft de auto een neutraal weggedrag. De besturing is elektrisch en biedt weinig feedback, maar is wel precies genoeg voor een auto van dit formaat. De vering is aan de comfortabele kant, wat past bij het karakter van de Insignia. Op de snelweg is hij een uitstekende cruiser, maar op een bochtig circuit zul je niet dezelfde sensatie krijgen als in een BMW M3. Het rijplezier zit vooral in de trekkracht en de stabiliteit, niet in de interactie.

De 2.8-liter V6 met turbo is een blok dat je niet meer ziet in deze klasse. Het levert 325 pk en 435 Nm, wat in de periode 2013-2017 beter was dan 63% van de concurrentie qua vermogen en 57% qua koppel. De topsnelheid van 250 km/u is netjes voor een auto in dit segment. De acceleratie is echter niet de sterkste kant: 6,9 seconden naar 100 km/u is trager dan veel kleinere hot-hatches van die tijd, maar dat komt ook door het gewicht en de automaat.

De automaat met zes versnellingen is niet de snelste of meest soepele die er is. Hij schakelt soms wat hakkelig bij lage snelheden, maar zodra je het gaspedaal induwt, reageert hij adequaat. De motor klinkt mooi rauw bij hoge toeren, maar is niet overdreven aanwezig. Binnen het gamma is er keuze uit 19 motorversies, waaronder zuinige diesels met een verbruik van 3,7 l/100 km en zelfs een CNG-versie. Voor wie prestaties wil zonder V6-dorst, is de 2.0 BiTurbo CDTI met 195 pk een prima alternatief, met 4,7 l/100 km en 125 g/km CO2.

De Opel Insignia is traditioneel sterk in comfort, en deze V6-uitvoering doet daar niet aan onder. De stoelen zijn breed, goed gevormd en bieden voldoende zijdelingse steun, zonder dat ze te hard zijn. Ook achterin is het prima toeven, mits je niet boven de 1,85 m bent. De hoofdruimte is iets beperkt door de aflopende daklijn, maar de beenruimte is riant.

De vering is afgestemd op comfort: oneffenheden worden goed geabsorbeerd, en op de snelweg is de auto muisstil. De geluidsisolatie is uitstekend, met weinig wind- en bandengeluid. De V6-motor is op constante snelheid nauwelijks hoorbaar, wat de auto tot een uitstekende lange-afstands cruiser maakt. Het enige minpunt is dat de sportievere uitvoeringen met 19-inch wielen wat meer oneffenheden doorgeven dan de 17-inch varianten.

Het interieur van de Insignia is functioneel en overzichtelijk, maar mist de premium uitstraling van de Duitse concurrentie. De materialen zijn van redelijke kwaliteit, met zachte kunststoffen op de bovenkant van het dashboard en de deuren, maar er zijn ook harde plastics op minder zichtbare plekken. De afwerking is netjes, zonder kraakjes of losse panelen.

De ergonomie is goed: de bediening van de airco en radio is logisch, al zijn er veel knoppen op het centrale paneel. Het infotainmentsysteem met een 8-inch touchscreen is traag en de grafische weergave is gedateerd. Fysieke knoppen voor veel functies zijn fijn, maar de menustructuur is onlogisch. Een opvallend detail is de aanwezigheid van een 230V-stopcontact in de middenconsole, handig voor het opladen van een laptop, maar de locatie is onhandig bereikbaar.

Met een kofferbak van 498 liter is de Insignia een van de ruimere sedans in zijn klasse — beter dan 66% van de concurrentie. De opening is groot genoeg voor de meeste bagage, maar de achterbank is niet neerklapbaar in de V6-versie vanwege de vierwielaandrijving en de plaatsing van de batterij. Dat is een minpunt voor wie soms lange spullen wil vervoeren.

Het instappen is gemakkelijk, zowel voorin als achterin. Het zicht rondom is redelijk, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achter. Parkeren wordt geholpen door parkeersensoren en een achteruitrijcamera, maar die was optioneel. De draaicirkel is met 11,2 meter vrij groot, wat het manoeuvreren in de stad lastig maakt. De afmetingen van 4,83 meter lengte en 1,85 meter breedte maken hem op de Nederlandse wegen een behoorlijke verschijning.

Opel stond in deze periode niet bekend om de meest geavanceerde technologie, en de Insignia bevestigt dat beeld. Het infotainmentsysteem is traag, met een verouderde interface en geen Apple CarPlay of Android Auto (pas later toegevoegd). De navigatie is onnauwkeurig en de kaartupdates zijn duur.

Wat wel aanwezig is, is een uitgebreid pakket aan rijhulpsystemen, zoals adaptive cruise control, lane departure warning en een dodehoekassistent. Die werken naar behoren, maar zijn niet zo verfijnd als de systemen van Mercedes of Audi. Het head-updisplay is een leuke optie, maar toont niet veel informatie. Kortom: de technologie is functioneel maar niet vooruitstrevend, en dat is een van de grootste minpunten van deze auto.

Het officiële verbruik van de V6 is 10,7 l/100 km, wat in de praktijk al snel 12-13 liter zal zijn als je het vermogen benut. De CO2-uitstoot van 251 g/km is fors, waardoor de auto in Nederland in een hoge bijtellingscategorie valt (als je hem zakelijk rijdt). In België betaal je flink wat verkeersbelasting op basis van die CO2.

De onderhoudskosten zijn redelijk voor een auto met dit vermogen, maar de V6 is een complex blok met twee turbo's (eigenlijk een tweetraps-turbo), en dat kan op termijn dure reparaties opleveren. De banden zijn ook duurder door de 19-inch velgen. Wie zuiniger wil rijden, kan beter kiezen voor de 2.0 CDTI met 120 pk, die een verbruik van 3,7 l/100 km en 98 g/km CO2 noteert, maar dan lever je veel prestaties in. De prijs van een tweedehands V6 is aantrekkelijk, maar de totale kosten per kilometer zijn hoog.