Porsche 718 Spyder RS: een laatste, rauwe ode aan de zescilinder

De Porsche 718 Spyder RS oogt als een roadster die op dieet is gegaan en daarna naar de sportschool is gestuurd. Met een lengte van 4.417 mm en een breedte van 1.994 mm staat hij laag en gespierd op de weg, maar de 1.252 mm hoogte maakt duidelijk dat dit geen auto voor dagelijks gebruik is. De neus is agressief, de motorkap heeft die karakteristieke dubbele bulten, en de achterkant – met die vleugel die uit de romp oprijst – is puur functioneel. Het is geen beauty in de klassieke zin, maar wel een die je blik vasthoudt.

Het interieur is zoals je van een moderne Porsche verwacht: strak, functioneel en gericht op de bestuurder. Maar de Spyder RS doet ook aan een soort minimalisme – geen overdaad aan knopjes, maar wel die typische Porsche-kwaliteit. De stoelen zijn kuipen die je stevig omklemmen, en het stuurwiel ligt perfect in de hand. Dit is geen auto die je stiekem wilt bewonderen; dit is een auto die je wilt starten en mee wilt rijden.

Op basis van de cijfers – 500 pk, 450 Nm en een gewicht van slechts 1.410 kg – belooft de Spyder RS een rijervaring die je zintuigen prikkelt. De specificaties suggereren een auto die met een agressieve urgentie reageert op het gaspedaal, en met een achterwielaandrijving die je constant op het scherpst van de snede houdt. De vering is waarschijnlijk stug, maar niet oncomfortabel – Porsche weet die balans meestal goed te vinden, al is dit model duidelijk gericht op circuitgebruik.

De besturing is naar verwachting messcherp, met een feedback die je via het stuurwiel letterlijk voelt wat de banden doen. Het bochtgedrag is vermoedelijk neutraal tot licht overstuurbaar, afhankelijk van hoe hard je instuurt. De remmen zijn krachtig en consistent, al vragen ze wel wat warmte om optimaal te werken. In de stad is deze auto niet op zijn plek – de koppeling is zwaar, de versnellingsbak (een 7-traps PDK) schakelt razendsnel, maar de motor loopt onrustig bij lage toeren. Op de snelweg is het een ander verhaal: met 307 km/u topsnelheid is hij daar meer dan op zijn gemak.

De 4.0-liter zescilinder boxermotor is het kloppende hart van de Spyder RS. Met 500 pk en 450 Nm levert hij niet alleen indrukwekkende prestaties – 0-100 in 3,4 seconden – maar ook een geluid dat je rillingen bezorgt. Het is een atmosferische motor die pas echt tot leven komt boven de 6.000 toeren, en dat is precies waar je wilt zitten. De 7-traps PDK-automaat schakelt vlekkeloos en razendsnel, maar het is jammer dat er geen handgeschakelde optie is – al is de PDK in dit geval een prima keuze.

De acceleratie is verpletterend, maar niet op de manier van een elektrische auto – het is een lineaire, crescendo-achtige stroom die je tot de rode lijn meesleurt. De topsnelheid van 307 km/u is meer dan genoeg voor de openbare weg, maar op het circuit zul je hem niet snel halen. Het verbruik van 13,0 l/100 km is hoog, maar dat is de prijs die je betaalt voor een motor die je elke keer weer laat glimlachen. Het is een motor die je uitdaagt om te blijven toeren, en dat doet hij met een overtuiging die je zelden vindt.

Comfort is niet het eerste waar je aan denkt bij een Spyder RS, en dat is ook niet waar hij voor gemaakt is. De kuipstoelen zijn stevig en bieden weinig ruimte voor beweging, maar ze zijn wel verrassend comfortabel voor een circuitgerichte auto. De vering is stug, maar niet onacceptabel – op oneffen wegen voel je elke richel, maar het wordt nooit echt oncomfortabel. Het is een auto die je na een lange rit wel vermoeid achterlaat, maar met een glimlach op je gezicht.

De geluidsisolatie is minimaal – dat is logisch voor een roadster met een motor die zijn aanwezigheid laat horen. Binnen in de cabine hoor je de boxermotor brullen, de banden zingen, en de wind ruisen. Dat is geen minpunt, maar een essentieel onderdeel van de ervaring. Voor lange ritten is deze auto minder geschikt, maar voor een weekendje weg over mooie wegen is het ideaal. De airconditioning werkt prima, en het dak is handmatig te verwijderen – dat is ouderwets, maar wel lichtgewicht.

Het interieur van de Spyder RS is een mix van Porsche-classicisme en functionaliteit. De materialen zijn van hoge kwaliteit – veel Alcantara en leer – maar het geheel oogt niet overdreven luxueus. De knoppen en schakelaars zijn logisch geplaatst, en het instrumentarium is duidelijk afleesbaar. Het stuurwiel is perfect gevormd en voorzien van de nodige bedieningselementen, al moet je even wennen aan de plaatsing van sommige knoppen.

Een opvallend detail is de grote middenconsole met de versnellingspook – die is duidelijk afkomstig uit de 911 en past verrassend goed in deze kleinere auto. De stoelen zijn verstelbaar, maar niet elektrisch – dat scheelt gewicht, en dat is hier het devies. Het infotainmentsysteem is het vertrouwde PCM, dat prima werkt maar niet het modernste is. Het is geen interieur dat je wegblaast, maar het is wel een interieur dat zijn doel dient: de bestuurder centraal stellen.

De Spyder RS is geen praktische auto, maar dat wist je waarschijnlijk al. De achterbank is niet meer dan een theorie – er is letterlijk geen ruimte voor passagiers. De kofferbak is klein, maar biedt net genoeg ruimte voor een weekendtas. Het instappen is een acrobatische oefening, vooral met het dak dicht – dat is handmatig en vereist wat geduld. De zichtbaarheid is redelijk, maar de brede achtervleugel beperkt het zicht naar achteren behoorlijk.

Parkeren is een uitdaging – de auto is breed en laag, en de voorste splitter is kwetsbaar. Gelukkig zijn er parkeersensoren en een achteruitrijcamera, al zijn die niet standaard. Het dak is een van de weinige onderdelen die je handmatig moet bedienen, en dat is een beetje omslachtig – maar het bespaart gewicht, en dat is hier het belangrijkste. Als je deze auto koopt, weet je dat je concessies doet op het gebied van praktische bruikbaarheid, maar dat is de prijs die je betaalt voor een pure rijdersauto.

Porsche staat bekend om zijn geavanceerde technologie, en de Spyder RS is daarop geen uitzondering. Het infotainmentsysteem is het vertrouwde Porsche Communication Management, dat snel reageert en helder is vormgegeven. De connectiviteit is uitstekend – Apple CarPlay en Android Auto werken draadloos, en er is een wifi-hotspot. De rijassistentiesystemen zijn aanwezig, maar niet overdreven – je kunt ze uitschakelen voor de pure rijervaring.

De belangrijkste technologie zit hem in het onderstel en de aerodynamica. De actieve aerodynamica, met die opvallende achterspoiler, past zich aan de snelheid aan en zorgt voor de nodige downforce. De adaptieve dempers zijn standaard en bieden verschillende rijmodi – van Comfort tot Sport Plus. Het is een auto die je naar wens kunt aanpassen, maar die je het liefst in de sportiefste stand zet. De technologie is er niet om je af te leiden, maar om je te helpen harder en beter te rijden.

Met een officieel verbruik van 13,0 l/100 km en een CO2-uitstoot van 294 g/km is de Spyder RS geen auto voor de zuinige rijder. In de praktijk zul je waarschijnlijk nog hoger uitkomen, zeker als je het maximale uit de motor wilt halen. De vanafprijs van € 274.528 is fors, en dat is exclusief de vele opties die de prijs nog verder opdrijven. De wegenbelasting en verzekering zijn ook niet mals – dit is een auto voor degenen die het zich kunnen veroorloven om veel geld uit te geven aan hun passie.

Het onderhoud is duur, zoals je van een Porsche mag verwachten. De banden zijn groot en specifiek, en de remmen zijn krachtig maar slijten snel bij intensief gebruik. De afschrijving is echter relatief beperkt – dit is een gelimiteerde productie en een toekomstige klassieker. Als je de auto goed onderhoudt en niet te veel rijdt, zou hij zijn waarde redelijk moeten behouden. Maar vergeet niet dat dit een auto is die je koopt met je hart, niet met je verstand.