Porsche 911 Targa 4 (991): De mooiste manier om nat te worden

De Targa 4 is de meest elegante 911 van de 991-generatie. Die brede C-stijl met het doorlopende glas is niet alleen een knipoog naar de klassieke Targa uit de jaren zestig, maar ook een visueel statement. Waar een gewone cabriolet altijd een beetje verloren oogt, heeft deze auto een duidelijke, gesloten uitstraling – zelfs met het dak open.

Het dakmechaniek is een ingenieus stukje theater: het dakdeel klapt weg, het glas zakt, en de 'beugel' blijft fier overeind staan. Het duurt een paar seconden en je kunt het op afstand bedienen. Het is precies het soort technisch spektakel waar je vrienden bij wilt hebben. Alleen jammer dat je er ook voor betaalt: de Targa is duurder dan een gewone 911 Cabriolet.

Met 1.560 kg is de Targa 4 geen lichtgewicht – dat is 45 kg meer dan een Carrera 4 Coupé. Dat extra gewicht zit hoog in de auto, dankzij de dakconstructie. Op papier zou dat het bochtgedrag moeten verstoren, maar Porsche heeft de ophanging erop afgesteld. De auto voelt stabiel en voorspelbaar, maar mist de speelsheid van de achterwielaangedreven 911.

De vierwielaandrijving geeft veel grip, vooral in de regen – en dat is in Nederland geen overbodige luxe. De besturing is, zoals bij elke 991, direct en communicatief, maar de Targa is geen auto die je uitdaagt om de staart te laten glijden. Hij is meer een grand tourer met een sportief randje. Op de snelweg is hij rotsvast, in de stad voel je het gewicht.

De 3,4-liter boxer met 349 pk is niet de krachtigste 911, maar wel een fijne motor. Hij draait soepel tot hoog in de toeren en levert 390 Nm koppel – genoeg voor een 0-100-tijd van 5,0 seconden met de PDK. Dat is sneller dan 88% van de concurrentie uit die periode, maar voelt in de praktijk niet overdreven snel aan. Het is een motor die je vooral moet uitnodigen om te gaan draaien.

De 7-traps PDK is een pareltje: schakelt razendsnel en altijd het juiste moment. De handgeschakelde versie is voor puristen, maar die kost je 0,8 l/100 km extra en is in de file een straf. Met de PDK blijft het verbruik op 8,7 l/100 km – niet slecht voor een auto met vierwielaandrijving, maar wel slechter dan 85% van de concurrentie. De CO2-uitstoot van 204 g/km is ronduit belastend voor de portemonnee.

De Targa 4 is comfortabeler dan je zou verwachten van een 911. De vering is stevig maar niet onbeschoft, en met de PDK en het dak dicht is dit een uitstekende reisauto. Het geluidsniveau is opmerkelijk laag – veel beter dan een cabriolet met softtop. Alleen op snelheid hoor je wat windruis rond de dakstijl.

Met het dak open is het een feestje: je zit laag, maar de zijruiten en de brede B-stijl beschermen je aardig tegen tocht. Het is geen pure open ervaring zoals bij een Boxster, maar wel een die je lang volhoudt zonder dat je haar in de war raakt. De stoelen zijn stevig maar ondersteunend, al zijn ze niet standaard voorzien van ventilatie – dat kost extra.

Het interieur is typisch Porsche: alles draait om de bestuurder, met een centrale toerenteller en een overzichtelijke indeling. De materialen zijn van hoge kwaliteit, maar het design begint gedateerd te raken – dit is nog de 991 met veel fysieke knoppen, wat in 2025 bijna nostalgisch aandoet. Het infotainmentsysteem is traag en de graphics zijn ouderwets, maar je went eraan.

Ergonomisch is het prima: alle bedieningselementen zitten logisch, al is de pook van de PDK niet het mooiste stukje design. Het stuurwiel is heerlijk om vast te houden, maar de knoppen erop zijn klein en vergen gewenning. De afwerking is zoals je van Porsche mag verwachten: perfect, maar zonder enige vorm van opsmuk.

De kofferbak is met 125 liter een lachertje – beter dan 1% van de concurrentie. Daar past een weekendtas in, en dan houdt het op. De achterbank is symbolisch: kinderen tot tien jaar passen er net in, maar volwassenen moeten zich in bochten wringen. Dit is geen auto voor het gezin, maar dat wist je al.

Instappen vereist een beetje lenigheid – je duikt de stoel in, en eruit komen is een kunst op zich. Het zicht naar achteren is beperkt door de brede dakstijl, maar de achteruitrijcamera helpt. Parkeren is dankzij de compacte afmetingen en de duidelijke hoeken prima te doen, al moet je opletten met de lage voorbumper.

De 991 is uit een tijdperk waarin Porsche nog niet alles digitaliseerde. Er is een infotainmentscherm, maar het werkt traag en de navigatie is omslachtig. Apple CarPlay of Android Auto ontbreekt – dat is pas later gekomen. Voor een auto uit 2014 is het acceptabel, maar in 2025 voelt het als een museumstuk.

De rijhulpsystemen zijn beperkt: adaptieve cruisecontrol was er, maar niet standaard. De rijassistenten die er zijn, werken onopvallend – geen geschreeuw of gepiep. Het meest indrukwekkende onderdeel is het dakmechaniek, dat technisch verfijnd is en feilloos werkt. Het is een technologie die je elke keer weer laat glimlachen.

Met een officieel verbruik van 8,7 l/100 km is de Targa 4 niet zuinig, maar ook niet extreem dorstig. In de praktijk zul je met sportief rijden al snel boven de 10 liter uitkomen. De CO2-uitstoot van 204 g/km betekent een flinke bijtelling (in België) en een zware belasting – dit is geen auto voor de zuinige rijder.

De prijs van een gebruikte Targa 4 uit 2014-2016 ligt nog steeds hoog – dit model behoudt zijn waarde uitstekend. Onderhoud is duur, zoals bij elke Porsche, maar de 991-generatie staat bekend als betrouwbaar. Let op slijtage van de droogkoppeling bij vroege PDK's en controleer het dakmechaniek op lekkage. Banden zijn groot en duur, maar dat mag je verwachten.