Porsche 911 Targa 4 (991.2): Topprestaties, maar de kofferbak past nauwelijks een weekendtas

De 991.2 Targa is een auto die je met je ogen dicht herkent aan de brede achtersteven en de kenmerkende Targa-strip. Die strip is geen goedkope imitatie — hij is van aluminium en loopt naadloos over in de zijramen, waardoor het geheel eruitziet alsof Porsche het dak er gewoon niet af kon krijgen. En dat is precies de charme. Waar een normale cabriolet vaak wat slap oogt, staat de Targa als een huis. De proporties zijn klassiek 911: laag, breed en gespierd, met 1852 mm breedte die duidelijk maakt dat dit geen doorsnee roadster is.

De eerste indruk van binnen is net zo overtuigend. Het dashboard is die van de 991.2, met de centrale toerenteller die nog altijd dominant is — zoals het hoort. De materialen zijn van topniveau, maar het geheel oogt verrassend ingetogen voor een auto van dit kaliber. Je moet even zoeken naar de startknop, die links van het stuur zit, een knipoog naar de Le Mans-start uit de jaren zeventig. Het is een detail dat je ofwel charmant vindt ofwel onhandig, maar het past bij de erfgoed-uitstraling die de Targa nu eenmaal heeft.

Op basis van de cijfers belooft de Targa 4 een bijzonder rijgedrag. Met 370 pk en 450 Nm koppel, gekoppeld aan vierwielaandrijving, moet hij als een trein uit de bocht komen. De 0-100 sprint van 4,5 seconden is niet baanbrekend meer, maar de manier waarop de vierwielaandrijving de kracht verdeelt, geeft vertrouwen — zeker in natte bochten. Het onderstel is afgestemd op comfort, wat betekent dat hij minder strak is dan een pure GT3, maar daardoor beter te gebruiken is op dagelijkse basis.

De besturing is hydraulisch in de 991.2 — een zegen voor puristen die de elektrische systemen van latere generaties te kunstmatig vinden. Het gevoel is direct en communicatief, al is het gewicht aan de zware kant. De remmen zijn krachtig en progressief, zoals je van Porsche mag verwachten. Het enige minpunt is dat de Targa, met zijn extra 60 kg boven de coupé, iets minder scherp aanvoelt in snelle bochten. Je merkt dat het dak zijn tol eist, maar het blijft een 911 — dus het niveau ligt nog altijd hoog.

De 3.0-liter zescilinder boxer met twee turbo's is een pareltje. Het vermogen van 370 pk komt bij 6.500 tpm vrij, maar het koppel van 450 Nm is al vanaf 1.700 tpm beschikbaar. Dat betekent dat je niet constant hoeft te toeren om vooruit te komen — een groot verschil met de oude atmosferische motoren. De 7-traps PDK-automaat schakelt razendsnel en naadloos, en je kunt hem met de flippers ook zelf bedienen. De handgeschakelde versie is weliswaar authentieker, maar met 0-100 in 4,7 seconden en een hoger verbruik (8,9 l/100 km) is hij duidelijk minder efficiënt.

De topsnelheid van 286 km/u is indrukwekkend, maar je zult er in Nederland weinig mee kunnen. Belangrijker is de acceleratie van 80-120 km/u, die vermoedelijk verbluffend is dankzij de korte overbrenging van de eerste versnellingen. Het motorgeluid is niet zo emotioneel als de oude 3.8 atmosferische motor, maar de turbo's geven wel een heerlijke gier bij hoge toeren. Het verbruik van 7,9 l/100 km is voor dit vermogen netjes — beter dan 19% van de concurrentie, maar dat is logisch, want de meeste concurrenten zijn groter en zwaarder.

De stoelen zijn typisch Porsche: stevig maar niet hard, met voldoende zijdelingse steun voor sportief rijden. De vering is verrassend comfortabel voor een sportwagen — je kunt gerust een lange rit maken zonder dat je rug protesteert. De geluidsisolatie is goed als het dak dicht is, maar met het dak open — wat bij een Targa de bedoeling is — hoor je natuurlijk de wind. De Targa-strip zorgt ervoor dat er minder turbulentie in de cabine is dan bij een volledige cabriolet, maar het is geen stiltecoupé.

De stoelen zijn elektrisch verstelbaar en bieden voldoende ruimte voor mensen tot ongeveer 1,85 meter. Langer dan dat wordt het lastig met hoofdruimte, vooral met het dak dicht. De airconditioning is krachtig, maar het infotainmentsysteem is inmiddels gedateerd — het werkt prima, maar de graphics zijn van vorige generatie. Voor een auto uit 2016-2020 is dat acceptabel, maar je moet niet verwachten dat je er een moderne telefoon naadloos op aansluit zonder adapters.

Het interieur is een mix van klassieke Porsche-elementen en moderne techniek. De centrale toerenteller is nog steeds het middelpunt, geflankeerd door twee digitale displays die alle relevante info tonen. De materialen zijn van hoge kwaliteit — overal zacht leer en strak aluminium — maar het geheel oogt misschien wat sober voor een auto van deze prijs. De knoppen zijn logisch gerangschikt, al is het aantal knoppen op de middenconsole overweldigend voor wie niet bekend is met Porsche.

De ergonomie is goed: alles is binnen handbereik, en de bediening van het infotainment gaat via een draaiknop op de tunnel, die prettiger werkt dan aanraakschermen. Een minpunt is het ontbreken van fysieke knoppen voor de klimaatregeling — die zitten verstopt in het scherm, wat tijdens het rijden afleidt. De stoelen zijn comfortabel en bieden genoeg steun, maar de achterbank is — zoals bij elke 911 — vooral decoratief. Kinderen kunnen er zitten, maar volwassenen zullen klagen.

De kofferbak van 125 liter is een grap. Je past er een weekendtas in, maar dan moet je die wel handig inpakken. De achterbank is in te klappen, waardoor je wat extra ruimte krijgt, maar dan moet je wel eerst de kinderen uitladen. De Targa is dus geen auto voor een weekje weg met z'n tweeën, tenzij je genoegen neemt met minimale bagage. De toegang tot de auto is laag — je moet echt zakken om in te stappen, wat voor minder mobiele mensen een uitdaging is.

Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het beperkt — de Targa-strip en de brede C-stijlen beperken het zicht. Parkeren is dan ook een kwestie van vertrouwen op de parkeersensoren en camera, die overigens prima werken. De auto is 4498 mm lang en 1852 mm breed, wat hem in de stad niet onhandelbaar maakt, maar je moet wel wennen aan de brede achterkant. De vierwielaandrijving geeft extra grip in de regen, wat in Nederland geen luxe is.

De 991.2 heeft een infotainmentsysteem dat in 2016 state-of-the-art was, maar inmiddels zijn tijd ver vooruit is. Het werkt vlot, maar de grafische interface is gedateerd, en Apple CarPlay is alleen beschikbaar met een kabel. Het navigatiesysteem is accuraat, maar de kaartupdates zijn duur. De rijassistentiesystemen zijn beperkt: adaptieve cruisecontrol is er, maar lane-keeping assist — wat in deze klasse steeds gebruikelijker werd — ontbreekt. Je moet dus zelf opletten, wat voor een sportwagen misschien wel zo is.

De techniek die er echt toe doet, is de vierwielaandrijving en de actieve dempers. Die laatste passen de vering continu aan, waardoor je kunt schakelen tussen comfortabel cruisen en strak bochtenwerk. De aandrijflijn is technisch superieur: de 7-traps PDK is een van de beste automatische versnellingsbakken ooit gemaakt, en de motor voldoet aan de Euro 6-norm. Wat betreft connectiviteit is er een app waarmee je de auto kunt volgen, maar die is inmiddels achterhaald. Kortom: technologie is er, maar het is niet de nieuwste.

Het officiële verbruik van 7,9 l/100 km is voor een auto met 370 pk en vierwielaandrijving niet slecht, maar in de praktijk zul je — zeker als je het vermogen benut — al snel op 10-12 liter uitkomen. De CO2-uitstoot van 182 g/km betekent een fors bijtellingspercentage voor zakelijke rijders, en in sommige steden betaal je extra milieubelasting. De wegenbelasting is ook niet mals, gezien het gewicht van 1.590 kg.

De onderhoudskosten zijn typisch Porsche: niet goedkoop, maar wel voorspelbaar. De grote beurten zijn duur, en onderdelen zijn prijzig. Banden zijn 19- of 20-inch, dus reken op 300-400 euro per band. De afschrijving is relatief laag omdat de 911 een iconische status heeft, maar de Targa is duurder in aanschaf dan de coupé, en dat verschil zie je terug in de prijs/kwaliteit-verhouding. Voor dit geld kun je een jongere, snellere auto kopen, maar geen auto met dezelfde uitstraling.