De Cayman S (981): de laatste echte middenmotor-purist

De Cayman S (981) is een auto die je niet snel vergeet. Met zijn lage, brede houding en de naar voren schuivende neus lijkt hij altijd in beweging, zelfs als hij stilstaat. De proporties zijn typisch Porsche: kort, breed en met een daklijn die strak naar achteren loopt. Het is geen auto die schreeuwt om aandacht, maar hij straalt wel degelijk een zekere zelfverzekerdheid uit.

Op basis van de specificaties en de reputatie van de 981-generatie mag je verwachten dat dit een van de beste sturende auto's van zijn tijd is. De middenmotor zorgt voor een bijna perfecte gewichtsverdeling, en met een leeggewicht van 1.320 kg is hij relatief licht. De elektromechanische besturing is niet zo communicatief als de hydraulische van de 987, maar nog steeds een van de beste in zijn klasse. Het onderstel is stug, maar dat hoort erbij.

De 3,4-liter zescilinder boxermotor is een hoogtepunt. Met 325 pk en 370 Nm koppel is hij niet alleen snel, maar ook bijzonder soepel. De handbak is een genot om te gebruiken, met een korte, precieze schakelweg. In 5,0 seconden naar 100 km/u is indrukwekkend, maar het echte plezier zit in het hoge toerengebied, waar de motor zijn beste beentje voorzet. De topsnelheid van 283 km/u is meer dan genoeg voor de openbare weg.

De stoelen zijn stevig maar ondersteunend, en de rijpositie is laag en sportief. Toch is dit geen auto voor lange afstanden als je een slechte rug hebt. De vering is aan de harde kant, vooral op slechte wegen, en het geluidsniveau is niet bijzonder laag. In de stad is hij prima te doen, maar de hoge instap en de beperkte zichtbaarheid naar achteren maken parkeren soms een uitdaging.

Het interieur is functioneel en logisch ingedeeld, maar het begint zijn leeftijd te tonen. De materialen zijn van goede kwaliteit, maar het design is wat nuchter vergeleken met moderne concurrenten. De fysieke knoppen zijn een zegen – alles is intuïtief te bedienen zonder te veel afleiding. Het infotainmentsysteem is echter gedateerd, zowel qua grafische weergave als functionaliteit.

Met 425 liter kofferruimte verdeeld over voor- en achterkant is de Cayman verrassend praktisch voor een middenmoter. De achterbank ontbreekt, maar dat is geen verlies. Het instappen is laag, maar eenmaal binnen zit je prima. Het zicht naar voren en opzij is goed, maar naar achteren is het beperkt, dus reken op parkeersensoren of een goede dodehoekcontrole.

De rijhulpsystemen zijn minimaal – en dat is eigenlijk een pluspunt voor de purist. Geen overmatige elektronica die zich met je rijden bemoeit. Het infotainment is echter verouderd; navigatie is traag en het scherm heeft een lage resolutie. Voor een auto uit 2014 was het destijds prima, maar nu voelt het gedateerd aan.

Met een officieel verbruik van 8,8 l/100 km en een CO2-uitstoot van 206 g/km is de Cayman S niet zuinig, maar dat is ook niet waar je hem voor koopt. In de praktijk zul je al snel richting de 10 liter gaan als je het toerental hoog houdt. De wegenbelasting is fors, en het onderhoud bij Porsche is niet goedkoop. Maar voor dit soort prestaties is het niet abnormaal.