Porsche Macan GTS (95B): de laatste echte verbrander, en wat voor een

De Macan GTS is geen auto die je meteen herkent als een Porsche. Hij is wat gedrongen, met een neus die iets te hoog lijkt voor een sportieve SUV. Maar dan zie je de rode remklauwen, de zwarte accenten en die vierpuntige koplampen, en weet je genoeg. Het is een design dat vooral functioneel is, niet spectaculair.

Binnenin is het vertrouwd Porsche: een hoog dashboard, een dik stuur en veel knoppen. Het voelt degelijk, maar ook alsof het een decennium geleden is ontworpen. Dat klopt ook wel, want de 95B-generatie loopt al jaren mee. Toch straalt het geheel een zekere tijdloosheid uit die je bij nieuwere concurrenten soms mist.

Op basis van de cijfers – 440 pk, 4,3 seconden naar 100 – verwacht je een snelle auto, maar de Macan GTS is meer dan dat. Hij heeft een rijwielgedeelte dat is afgesteld door mensen die duidelijk van bochten houden. De besturing is direct en geeft feedback, iets wat je in de meeste SUV's tevergeefs zoekt.

Het onderstel is aan de strakke kant, zeker in de sportmodus. Dat is prima op een gladde Duitse Autobahn, maar op Nederlandse wegen voel je elke klinker. Het wordt beter als je de dempers in comfort zet, maar dan verlies je wat van die scherpte. Het is een compromis dat je moet willen maken.

De remmen zijn krachtig en goed te doseren, en de motor reageert direct op het gaspedaal. In de stad voelt de Macan groot en log, maar zodra de weg opengaat, komt hij tot leven. Dit is een auto die je wilt rijden, niet alleen van A naar B wilt laten brengen.

De 2.9-liter V6 biturbo is een juweel. Hij levert 440 pk en een koppel dat ruim voldoende is om je in je stoel te drukken. De acceleratie van 4,3 seconden naar 100 km/u is indrukwekkend, maar het gaat niet om de cijfers; het gaat om de manier waarop de motor zijn kracht levert – lineair, zonder haperingen, met een soundtrack die je rillingen bezorgt.

De zeventraps automatische transmissie schakelt snel en soepel, en in de sportmodus houdt hij de toeren hoog. Het is een van de beste automaten die er is, en hij past perfect bij dit karakter. Er is geen handgeschakelde optie, maar die mis je niet, want de automaat is zo goed.

Met 440 pk zit de GTS in het topsegment van zijn klasse, beter dan 87% van de concurrenten. Maar dat heeft een prijs: het verbruik is hoog, en dat is iets waar je niet omheen kunt.

De stoelen zijn sportief maar comfortabel, met voldoende zijdelingse steun voor snelle bochten. Ze zijn elektrisch verstelbaar en verwarmd, maar ventilatie is een optie die je moet bijbetalen. Op lange ritten zijn ze prima, al zijn ze niet zo zacht als die in een Genesis GV70.

De geluidsisolatie is redelijk, maar je hoort wel de motor, zeker als je het sportuitlaatsysteem selecteert. Dat is geen straf, maar het kan vermoeiend worden op de snelweg. De vering is in comfortmodus redelijk vergevingsgezind, maar op slechte wegen blijft het een sportieve auto die je niet moet verwarren met een limousine.

Het interieur is typisch Porsche: alles is logisch gerangschikt, maar het aantal knoppen is overweldigend. Je moet wennen aan de vele knoppen op de middenconsole, maar als je ze eenmaal kent, zijn ze makkelijker dan een touchscreen. De materialen zijn van hoge kwaliteit, met veel leer en alcantara.

Het infotainmentsysteem is echter verouderd. Het scherm is klein en de graphics zijn niet meer van deze tijd. Het werkt wel, maar het voelt alsof je een tablet van tien jaar oud gebruikt. Er is geen draadloze Apple CarPlay, en dat is in 2025 een gemis.

De afwerking is goed, maar er zijn hier en daar plastic delen die niet passen bij het prijskaartje. Het is duidelijk dat dit platform zijn leeftijd begint te tonen, zeker vergeleken met de nieuwe elektrische Macan.

De achterbank is verrassend ruim voor een sportieve SUV, maar drie volwassenen zitten er niet comfortabel. De middelste zitplaats is hard en er is weinig beenruimte als de voorstoelen ver naar achteren staan. Het is meer een 4+1 dan een 5-zitter.

De kofferbak heeft een inhoud van 488 liter, wat prima is voor een weekend weg, maar niet uitzonderlijk. De laaddrempel is hoog, wat het inladen van zware spullen lastig maakt. De achterklep is elektrisch en dat is handig.

Het zicht naar voren is goed, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achteren. Parkeren wordt geholpen door sensoren en een camera, maar die camera is niet van de scherpste. In de stad is de Macan niet de makkelijkste auto om te manoeuvreren, maar dat is te verwachten.

De technologie in de Macan GTS is een tweesnijdend zwaard. Aan de ene kant heb je alle rijassistentiesystemen die je kunt wensen: adaptieve cruisecontrol, rijbaanassistent, en meer. Aan de andere kant werken ze niet altijd even soepel, en soms zijn ze te betuttelend.

Het infotainmentsysteem is het grootste minpunt. Het is traag, de menu's zijn onlogisch en het mist moderne functies zoals over-the-air updates. Het is een systeem dat in 2015 revolutionair was, maar nu voelt het als een fossiel.

Wat wel goed is: de head-up display is helder en informatief, en het geluidssysteem van BOSE is uitstekend. Maar al met al is de technologie niet de reden om deze auto te kopen.

Het officiële verbruik van de Macan GTS is niet opgegeven in de specificaties, maar op basis van het vermogen en gewicht moet je rekenen op een praktijkverbruik van rond de 1 op 8. Dat is fors, en met de huidige brandstofprijzen is dat een serieuze kostenpost.

De CO2-uitstoot is eveneens niet gespecificeerd, maar je kunt ervan uitgaan dat deze hoog is, wat resulteert in een hoge bijtelling voor zakelijke rijders. De prijs van de GTS ligt in het hogere segment, en dan heb je nog niet eens alle opties aangevinkt.

Onderhoudskosten zijn typisch Porsche: duur, maar wel met een uitstekende service. Banden zijn ook een kostenpost, zeker als je de sportieve banden kiest die bij het GTS-pakket horen. Het is geen auto voor mensen die op de kleintjes letten.