Porsche Panamera 4: de dikke gran turismo die eigenlijk alles kan

De facelift van de Panamera 4 uit 2013 heeft de neus flink opgeknapt, maar je ziet nog steeds dezelfde brede, lage gestalte die de 970-generatie zo kenmerkend maakt. Met 5.014 mm lengte en 1.930 mm breedte is dit een auto die aanwezig is op de weg, zonder overdreven agressief te oordelen – al doet de achterkant met die lange, aflopende daklijn vermoeden dat Porsche ooit een vierdeurs coupé wilde bouwen. Hij is niet mooi in de klassieke zin, maar wel bijzonder: je herkent hem meteen als een Porsche, ook al is hij geen 911.

Het interieur maakt bij het openen van het portier een betere indruk dan je op basis van de buitenkant zou verwachten. De middenconsole loopt hoog op en is volgepropt met knoppen – typerend voor die periode – maar de materialen voelen degelijk aan. Het stuur is lekker compact en het instrumentarium is vertrouwd Porsche: vijf ronde klokken, met de toerenteller in het midden. De stoelen zitten laag, zoals het hoort in een sportieve gran turismo, maar je merkt meteen dat dit een auto is die ook voor dagelijks gebruik is ontworpen.

De cijfers vertellen een duidelijk verhaal: met 310 pk en 400 Nm koppel, gekoppeld aan een leeggewicht van 1.820 kg, is de Panamera 4 geen lichtgewicht. Toch is de acceleratie van 6,0 seconden naar 100 km/u respectabel, en de topsnelheid van 257 km/u zit ruim boven wat je in de praktijk ooit zult gebruiken. De vierwielaandrijving zorgt voor een enorme hoeveelheid grip, vooral op nat wegdek – iets waar je als eigenaar van een auto met deze afmetingen dankbaar voor bent.

Wat het onderstel betreft is Porsche altijd een maatstaf geweest, en de 970-generatie is daarop geen uitzondering. Op basis van de specificaties en de reputatie van het merk verwacht ik dat de auto vlak door snelle bochten ligt, met een besturing die veel feedback geeft. De luchtvering, die in deze uitvoering standaard is, zal het verschil tussen comfort en sportiviteit waarschijnlijk goed overbrengen, maar wees niet verbaasd als je in de sportstand een stevige, maar nooit oncomfortabele rit krijgt. De remmen zijn groot en krachtig, maar met dit gewicht moet je ze niet onderschatten op een bergweg.

De 3.6-liter V6 is de instapmotor in deze generatie, maar met 310 pk en 400 Nm is hij allesbehalve een slome jongen. Hij is niet zo explosief als de V8's die Porsche in de duurdere Panamera's levert, maar voor dagelijks gebruik is deze zescilinder wellicht de betere keuze: hij loopt soepel, is relatief stil en biedt voldoende trekkracht voor een vlotte inhaalactie. De 0-100-tijd van 6,0 seconden is eerlijk, niet spectaculair, maar in de praktijk voelt de auto dankzij de directe respons van de motor waarschijnlijk sneller aan dan het cijfer doet vermoeden.

De zeventraps automatische transmissie, in Porsche-taal PDK, is een hoogstandje. Hij schakelt razendsnel en is zowel in de comfortstand als in de sportstand goed afgesteld. Het enige nadeel is dat je in deze periode nog geen moderne hybride-ondersteuning hebt, dus het verbruik van 8,7 l/100 km is aan de hoge kant – zeker als je het vergelijkt met de concurrentie. Toch is het een logische keuze voor wie een Porsche wil zonder de dorst van een V8. De topsnelheid van 257 km/u is meer dan genoeg voor de Duitse Autobahn, maar op de Nederlandse snelwegen zul je vooral genieten van de souplesse van de motor.

De Panamera 4 is ontworpen als een gran turismo, en dat merk je aan de stoelen. Ze zijn stevig maar niet hard, met voldoende zijdelingse steun voor als je het tempo opvoert. De achterbank biedt verrassend veel ruimte voor een auto met zo'n aflopende daklijn – twee volwassenen kunnen er prima zitten, al wordt het met drie personen krap. De luchtvering is standaard en zal, op basis van de specificaties, een comfortabele rit over langere afstanden garanderen, ongeacht het wegdek.

Geluidsisolatie is een punt van aandacht. Bij lage snelheden is het stil in de cabine, maar op de snelweg hoor je duidelijk windgeruis rond de grote buitenspiegels en de daklijn. Het is niet storend, maar voor een auto in dit segment had het beter gekund. De klimaatregeling is effectief en verdeelt de lucht goed, en de stoelverwarming werkt snel – details die het verschil maken tijdens een lange winterrit.

Het interieur van de Panamera 4 is een mengelmoes van klassieke Porsche-elementen en moderne luxe. De middenconsole is hoog en overzichtelijk, maar het aantal knoppen is overweldigend – je moet echt even wennen aan de indeling. Toch zijn de materialen van hoge kwaliteit: zacht leer, aluminium accenten en een afwerking die degelijk aanvoelt. De instrumenten zijn goed afleesbaar, en het stuur heeft een prettige diameter.

Ergonomisch is er veel goed bedacht, zoals de verstelbare stoelen die in alle richtingen bewegen en de verstelbare stuurkolom die elektrisch bediend wordt. Het infotainmentsysteem is echter gedateerd: het scherm is klein en de bediening verloopt via een combinatie van touchscreen en knoppen op de console, wat niet altijd intuïtief werkt. Het is een systeem dat zijn tijd heeft gehad, maar voor een auto uit 2013-2016 is het acceptabel. Het opbergvak onder de armsteun is ruim, en de bekerhouders zijn stevig – iets wat niet elke sportauto kan zeggen.

Met een kofferbak van 445 liter is de Panamera 4 verrassend praktisch voor een auto met dit profiel. Je kunt er gemakkelijk twee grote koffers in kwijt, en de achterbank kan in delen neergeklapt worden, waardoor er nog meer ruimte ontstaat voor langere spullen. De hoge laaddrempel is een minpunt, maar dat is inherent aan het design van een vierdeurs coupé.

De instap is laag, wat voor oudere of minder mobiele passagiers lastig kan zijn, maar eenmaal gezeten is het prima. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het beperkt vanwege de aflopende daklijn en de kleine achterruit. Parkeren wordt geholpen door de parkeersensoren en de optionele achteruitrijcamera, maar met een breedte van 1.930 mm blijf je voorzichtig in smalle parkeergarages. De spiegels zijn groot genoeg om de dode hoek te beperken, maar je zult nog steeds vaak over je schouder kijken.

Het infotainmentsysteem van de Panamera 4 is niet het modernste, maar het doet wat het moet doen. De navigatie werkt redelijk, al is de kaartweergave niet meer van deze tijd. Bluetooth voor telefonie is aanwezig, maar de interface is traag en de menu-structuur is onlogisch – je moet echt even wennen. Gelukkig zijn de fysieke knoppen voor klimaatregeling en audio duidelijk, dus dagelijkse handelingen zijn snel te doen.

Op het gebied van rijassistentie is deze Panamera spaarzaam uitgerust, zeker naar moderne maatstaven. Adaptieve cruisecontrol was optioneel, en systemen zoals lane-keeping assist of een head-up display ontbreken volledig. Wat wel aanwezig is, is een uitgebreide set airbags en een stabielheidscontrole die goed is afgesteld. Voor een auto uit deze periode is het voldoende, maar wie moderne technologie verwacht, komt bedrogen uit. Het is een auto die je voor het rijplezier koopt, niet voor de gadgets.

Het officiële verbruik van 8,7 l/100 km is aan de hoge kant voor een V6-benzine, zeker als je bedenkt dat veel concurrenten met een vergelijkbaar vermogen hetzelfde of beter doen. In de praktijk zul je met een sportieve rijstijl al snel boven de 10 liter zitten, en de CO2-uitstoot van 203 g/km betekent dat je in Nederland flink belasting betaalt. Het is geen auto voor de zuinige rijder, maar dat wist je waarschijnlijk al toen je naar een Porsche keek.

De prijs van een tweedehands Panamera 4 is relatief aantrekkelijk voor een auto van dit kaliber – je krijgt veel auto voor het geld, maar de lopende kosten zijn hoog. Denk aan duur onderhoud bij een dealer, hoge bandenkosten vanwege de brede banden en het feit dat onderdelen niet goedkoop zijn. Verder is het verstandig om een exemplaar met een volledige onderhoudshistorie te zoeken, want een Panamera die slecht onderhouden is, kan leiden tot dure reparaties aan de luchtvering of de PDK-transmissie. Het is een auto voor liefhebbers die bereid zijn te betalen voor de badge en het rijgedrag.