Panamera S E-Hybrid: dikke Porsche met een groen geweten

De Panamera S E-Hybrid is geen subtiele auto. Met een lengte van 5.014 mm en een breedte van 1.930 mm parkeer je ‘m niet even snel tussen de fietsen. De gestrekte, coupé-achtige daklijn maakt hem opvallend, maar ook een beetje log – alsof iemand een 911 op de rekbank heeft gelegd. Het hybride-badge is het enige dat verraadt dat dit geen gewone Panamera is; de rest is gewoon Porsche zoals je die kent: strak, breed en met een grote neus.

Het interieur maakt direct indruk, maar niet op de manier die je misschien verwacht. Het is geen feest van goedkope glimmende schermen, maar een rustige, functionele cockpit met veel fysieke knoppen – iets waar je in deze tijd bijna nostalgisch van wordt. Het geheel voelt degelijk, maar niet overdreven luxueus. Dit is een auto die zegt: ik ben gemaakt om te rijden, niet om te showen.

Met 416 pk en 590 Nm is er geen gebrek aan power, maar het gewicht van 2.095 kg is wel de olifant in de kamer. De specificaties suggereren dat je in een rechte lijn indruk maakt, maar in bochten voel je waarschijnlijk dat dit geen lichtgewicht is. De achterwielaandrijving en de 8-traps automaat doen hun best, maar je moet respect hebben voor de massa – anders bijt hij je misschien in je portemonnee.

Op de snelweg is dit waarschijnlijk een cruise-apparaat. Het vermogen is er, de topsnelheid van 270 km/u is meer dan genoeg voor de Duitse Autobahn, en de vering is vermoedelijk comfortabeler dan je van een Porsche verwacht. In de stad is de hybride modus ideaal: je glijdt elektrisch weg, zonder dat je de V6 hoort. Maar zodra je het gaspedaal dieper indrukt, schakelt de benzinemotor in met een duidelijk hoorbare overgang – geen schok, maar wel een abrupte verandering van karakter.

De S E-Hybrid is een technisch wonder: een 3.0 V6 met een elektromotor die samen 416 pk en 590 Nm leveren. Dat is meer dan genoeg om de zware koets in 5,5 seconden naar 100 km/u te stuwen. De cijfers liegen niet: dit is sneller dan 86% van de concurrentie. Maar het is geen pure sportauto – het is een hybride die je ook als zodanig moet behandelen.

De 8-traps automaat is een bekend verhaal bij Porsche, en dat is goed nieuws. Hij schakelt snel en soepel, maar in de hybride modus probeert hij vooral zuinig te zijn. Je kunt handmatig schakelen via de flippers, maar dan verlies je het hybride-voordeel. De motor is niet de meest opwindende V6 die je ooit hoort – hij klinkt meer als een werkpaard dan als een racepaard – maar hij doet zijn werk zonder te klagen. Het officiële verbruik van 3,1 l/100 km is alleen haalbaar als je elke dag oplaadt en korte ritten maakt; op de snelweg zonder lader zul je dichter bij de 8-9 liter zitten.

De stoelen zijn typisch Porsche: stevig, maar met voldoende ondersteuning. Ze zijn niet zo zacht als in een Mercedes, maar na een lange rit zul je minder last hebben van je rug. De vering is waarschijnlijk op comfort gericht, want dit is geen 911 – het is een luxe sedan die ook een beetje sportief wil zijn. Geluidsisolatie is redelijk, maar de V6 laat zich horen bij acceleratie, en dat is niet altijd even prettig.

In de stad is de hybride modus een zegen: je rijdt stil en schoon, zonder dat je de motor hoort. Maar de hoge instap en het lage dak maken het in- en uitstappen niet makkelijker – vooral niet voor mensen met een slechte rug. Op de achterbank is het beter, maar niet ruim: de coupé-achtige lijn kost hoofdruimte. Kortom: comfortabel, maar niet het meest comfortabel in zijn klasse.

Het interieur is een mengelmoes van degelijkheid en functionaliteit. De materialen zijn van hoog niveau – veel leer en zacht plastic – maar het geheel oogt wat ouderwets, vooral het infotainmentscherm dat klein is en niet reageert zoals moderne systemen. De vele knoppen op de middenconsole zijn misschien overweldigend, maar ze zijn wel logisch gerangschikt. Je hoeft niet door menu's te scrollen om de stoelverwarming aan te zetten – dat is een pluspunt.

De afwerking is zoals je van Porsche verwacht: strak en zonder losse eindjes. Maar er zijn ook eigenaardigheden: de sleutel moet je links van het stuur in het contact steken, zoals bij een 911. En de versnellingspook lijkt op die van een automaat uit de jaren 90, terwijl de rest van de auto juist modern probeert te zijn. Het is geen interieur waar je verliefd op wordt, maar wel een waar je na een week geen hekel aan hebt.

Dit is het zwakke punt van de Panamera. De kofferbak biedt slechts 334 liter – minder dan een VW Golf – en dat is schrijnend voor een auto van dit formaat. De hybride-accu’s zitten onder de koffervloer en stelen ruimte. Met een gezin en bagage wordt het krap. De achterbank is ook niet bijster ruim; twee volwassenen passen, maar drie is een uitdaging.

Parkeren is een sport op zich. Met 5.014 mm lengte en 1.930 mm breedte heb je geen kleine gaatjes nodig, en het zicht naar achteren is beperkt door de aflopende daklijn. Parkeersensoren en een camera zijn waarschijnlijk aanwezig, maar je blijft afhankelijk van elektronica. De hoge achterzijde maakt het inschatten van afstanden lastig, dus reken op een paar extra manoeuvres.

De hybride-technologie is het hoogtepunt. Je kunt kiezen uit verschillende rijmodi – E-Power, Hybrid, Sport en Sport Plus – en dat werkt waarschijnlijk intuïtief. Het systeem is niet zo geavanceerd als moderne systemen, maar voor 2013 was het vooruitstrevend. Het infotainment is echter niet het sterkste punt: het scherm is klein, de grafische weergave is gedateerd en de reactiesnelheid is niet altijd even vlot.

De rijassistentiesystemen zijn beperkt in vergelijking met moderne auto’s. Adaptieve cruisecontrol is er waarschijnlijk wel, maar lane-keeping of noodremassistentie moet je niet verwachten. Het is een auto van zijn tijd, en dat merk je. Maar de basis is goed: de hybride-interface is logisch en je kunt gemakkelijk zien hoeveel elektrisch bereik je nog hebt. Het is geen technologisch spektakel, maar het werkt.

Het officiële verbruik van 3,1 l/100 km en CO2-uitstoot van 71 g/km zijn indrukwekkend op papier – beter dan 99% van de concurrentie. Maar wees realistisch: dit zijn NEDC-cijfers, en in de praktijk haal je dat alleen als je elke dag oplaadt en korte ritten maakt. Zonder lader zul je al snel richting de 8-9 liter gaan, en dat is nog steeds redelijk voor een auto met 416 pk.

De prijs van een gebruikte S E-Hybrid is aantrekkelijk, vooral omdat hybride Porsche’s minder populair zijn dan hun benzinebroers. Maar onderhoud is nog steeds Porsche-prijzen. De accu’s kunnen na jaren problemen geven, en dat is een dure reparatie. Ook het gewicht van 2.095 kg zorgt voor extra slijtage aan banden en remmen. Het is geen auto voor iemand die op de kleintjes let, maar wie de cijfers kan benutten, kan er wel mee besparen.