Porsche Panamera Turbo: een Duitse kogelbrief met kindvriendelijke bijsluiter

De Panamera Turbo (970) is geen beauty. Met zijn lange neus, hooggeplaatste achterkant en brede heupen lijkt hij op een verlengde 911 die aan de verkeerde kant is begonnen. Maar dat maakt hem niet minder indrukwekkend. De 20-inch wielen, de vier uitlaatpijpen en de subtiele spoiler verraden dat dit geen gewone Panamera is. Het is een auto die je niet over het hoofd ziet, ook al is zijn design inmiddels bijna tien jaar oud.

Binnenin zit je in een typisch Porsche-interieur: veel zwarte kunststof, strakke lijnen en een centrale toerenteller die je eraan herinnert dat dit een sportwagenmerk is. De afwerking is degelijk, maar niet overdreven luxueus. Het grote aantal knoppen op de middenconsole is wat overweldigend, maar alles ligt logisch binnen handbereik. De eerste indruk is die van een serieuze machine, geen showroomdiva.

Op basis van de specificaties – 1.970 kg leeggewicht, 520 pk en vierwielaandrijving – voelt de Panamera Turbo vermoedelijk als een kogel die uit een kanon komt. De 0-100-tijd van 4,1 seconden is indrukwekkend, maar de echte kunst is dat hij dat gewicht zo goed verbergt. Porsche heeft altijd al geweten hoe ze zware auto's licht moeten laten rijden, en de 970-generatie is daar geen uitzondering. De luchtvering, standaard op de Turbo, dempt hobbels effectief, maar in de sportstand wordt hij merkbaar stugger.

De besturing is nauwkeurig en geeft vertrouwen, al is hij niet zo communicatief als die van een 911. In bochten voel je de massa – 1.970 kg is niet niks – maar de vierwielaandrijving trekt je er met een gerust hart doorheen. De remmen zijn krachtig, maar bij langdurig hard rijden kunnen ze vermoeid raken als je niet voor de keramische optie kiest. Op de snelweg is hij een serene cruiser, maar zodra je het gaspedaal indrukt, ontwaakt het beest.

De 4,8-liter V8 met 520 pk en 700 Nm is een meesterwerk. Hij levert zijn koppel al vanaf 1.500 toeren, waardoor je nooit hoeft te jagen op toeren. De zeventraps automatische transmissie (PDK) schakelt razendsnel en past zich goed aan je rijstijl aan. In de sportstand wordt hij agressiever en houdt hij de toeren hoog, wat zorgt voor een heerlijke soundtrack – een diep, grommend V8-geluid dat je niet snel vergeet.

Met een topsnelheid van 306 km/u zit je in het koninklijke segment, maar dat is vooral een getal om over op te scheppen. In de praktijk is de acceleratie van 0-100 in 4,1 seconden indrukwekkender. De concurrentie is echter moordend: de Aston Martin V12 Zagato (517 pk) is exclusiever, de McLaren 540C (540 pk) is lichter en sneller, en de Lexus LFA (560 pk) is een legende. Maar geen van die auto's heeft vier deuren en een kofferbak van 433 liter. De Panamera is de enige die je met het hele gezin kunt gebruiken.

De stoelen voorin zijn uitstekend: elektrisch verstelbaar, verwarmd en met voldoende zijdelingse steun voor sportief rijden. Ze zijn niet zo zacht als in een luxe sedan van Mercedes, maar ze bieden genoeg comfort voor lange ritten. De luchtvering absorbeert hobbels goed in de comfortmodus, maar op slechte wegen voel je nog steeds de sportieve aard van de auto.

De geluidsisolatie is redelijk, maar bij hoge snelheden hoor je wat windgeruis rond de spiegels. De achterbank is minder royaal dan je zou verwachten van een auto van 5 meter lang; twee volwassenen zitten prima, maar drie is een uitdaging vanwege de middentunnel. De kofferbak van 433 liter is bruikbaar, maar niet gigantisch voor een auto in dit segment. Voor een lange vakantie met vier personen wordt het passen en meten.

Het interieur is typisch Porsche: functioneel, overzichtelijk en met een hoog afwerkingsniveau. De materialen zijn stevig, maar niet overdreven luxueus – je betaalt voor techniek, niet voor kalfsleer. De centrale toerenteller is een mooi gebaar naar het sportieve erfgoed, en het feit dat de snelheidsmeter digitaal is, past bij de moderne uitrusting.

Ergonomisch is het een schot in de roos: alle belangrijke bedieningselementen zitten op de juiste plek. Het grote aantal knoppen op de middenconsole is in eerste instantie intimiderend, maar na een paar dagen weet je precies waar alles zit. De navigatie en het audiosysteem zijn verouderd naar huidige maatstaven, maar ze werken prima. De afwerking is solide, zonder kraakjes of rammels, wat niet vanzelfsprekend is in een auto met zo'n vermogen.

Met een lengte van 5.014 mm en een breedte van 1.930 mm is de Panamera geen auto voor de binnenstad. Parkeren is een uitdaging, ondanks de parkeersensoren en de optionele camera. De rondomcamera is een must-have, want de zichtbaarheid naar achteren is beperkt door de hoge achterkant en de kleine achterruit.

De achterbank is, zoals gezegd, niet enorm, maar de twee buitenste zitplaatsen zijn prima voor volwassenen. De kofferbak van 433 liter is goed bruikbaar, met een lage laaddrempel en een brede opening. De achterklep is elektrisch te openen, wat handig is als je je handen vol hebt. Het instappen voorin is gemakkelijk, maar achterin moet je wat bukken vanwege het aflopende dak.

De Panamera Turbo (970) was in zijn tijd voorzien van de nieuwste snufjes, maar naar huidige maatstaven is de technologie verouderd. Het PCM-infotainmentsysteem reageert traag en de graphics zijn gedateerd. Er is geen Apple CarPlay of Android Auto, dus je bent aangewezen op Bluetooth voor muziek en navigatie.

De rijhulpsystemen zijn beperkt: adaptieve cruisecontrol was optioneel, net als lane departure warning. Dat was in 2013 niet ongewoon, maar het betekent wel dat je het moet doen met de basis. De vierwielaandrijving is echter een technologisch hoogstandje: het verdeelt het vermogen soepel en geeft je veel grip, vooral in natte omstandigheden. De Porsche Stability Management (PSM) is goed afgesteld en laat je ver komen voordat hij ingrijpt.

Met een officieel verbruik van 10,2 l/100 km en een CO2-uitstoot van 239 g/km is de Panamera Turbo geen vriend van het milieu. In de praktijk zul je met sportief rijden al snel op 14-15 liter zitten. Dat is beter dan 90% van de concurrentie – maar dan in de negatieve zin. De wegenbelasting is hoog, en de verzekering ook.

Onderhoudskosten zijn typisch Porsche: niet goedkoop. De PDK-transmissie heeft olieverversing nodig, de remmen zijn duur, en de luchtvering kan op termijn problemen geven. Banden zijn breed en slijten snel als je het vermogen benut. Maar als je een gebruikte Panamera Turbo koopt, weet je dat je in een auto stapt die zijn prijs in prestaties terugbetaalt – alleen niet in efficiency.