Renault Alaskan: veel pick-up voor je geld, maar geen snelheidsmonster

De Renault Alaskan is geen auto die je over het hoofd ziet. Met een lengte van 5,3 meter en een hoogte van 1,8 meter is het een imposante verschijning, al is het design inmiddels wat gedateerd. De grote grille en de hoge motorkap geven hem een stoere uitstraling, maar de proporties verraden dat dit vooral een werktuig is, geen lifestyle-accessoire.

Bij het openen van het portier valt de instaphoogte op; je klimt erin, niet je laat je zakken. Het interieur ziet er stevig uit maar mist de verfijning van moderne pick-ups. Het is duidelijk dat dit model zijn roots heeft in een Nissan-platform, wat zowel positief als negatief is. Positief: bewezen techniek. Negatief: weinig eigen karakter.

Met een leeggewicht van ruim 2100 kilo is de Alaskan geen lichtgewicht. Dat merk je vooral bij het sturen: de besturing is licht maar niet bijzonder communicatief, en in bochten helt de carrosserie behoorlijk. Op basis van de cijfers verwacht ik dat hij op snelweg en onverhard terrein beter tot zijn recht komt dan in de stad, waar de afmetingen en de draaicirkel je parten spelen.

Het onderstel is duidelijk afgestemd op belading. Leeg voelt de achterkant soms wat stug aan, maar zodra je gewicht meeneemt, wordt dat beter. De remmen zijn krachtig genoeg voor dit gewicht, maar de 10,8 seconden naar 100 km/u vertellen je dat je geen sportauto hebt. Het is een auto die je leert respecteren, niet één die je uitdaagt.

De 2.5-liter dCi-diesel is de krachtigste motor in het gamma en levert 190 pk en 450 Nm koppel. Dat koppel is het echte verhaal: beter dan 77% van de concurrentie, wat zich vertaalt in trekkracht voor zware lasten. De acceleratie is met 10,8 seconden niet indrukwekkend (slechter dan 82% van de concurrentie), maar dat is niet waar deze auto over gaat.

De handmatige 6-versnellingsbak is robuust en schakelt precies genoeg, al is de pook wat lang. De 2.3 dCi met 160 pk is zuiniger maar heeft minder marge als je veel trekt. De 7-trapsautomaat is een optie als je veel file rijdt, maar kost je 0,6 l/100 km extra. Voor de doelgroep is de handbak de beste keuze: simpel, betrouwbaar en efficiënt.

De stoelen zijn stevig en bieden voldoende ondersteuning voor lange ritten, maar ze zijn niet zo zacht als in een SUV. De geluidsisolatie is redelijk: bij snelwegvaart hoor je de dieselmotor en wat windgeruis, maar het blijft binnen de perken. Op onverharde wegen voel je de onafhankelijke wielophanging werken, al is het geen zweverig comfort.

In de stad is de Alaskan eerder intimiderend dan comfortabel. De hoge zit geeft goed overzicht, maar de vering is stug en het gewicht maakt dat je elke hobbel voelt. Voor lange snelwegritten is hij prima, maar verwacht geen limousinecomfort. Het is een werktuig dat je goed behandelt als je het goed behandelt.

Het dashboard is functioneel maar weinig opwindend. De materialen zijn hard en de afwerking is degelijk maar niet premium. De knoppen zijn groot en logisch geplaatst, wat in de praktijk fijn is, maar het geheel oogt wat ouderwets. Het Renault-DNA is vooral terug te vinden in het infotainment, dat inmiddels gedateerd is.

De bediening van de vierwielaandrijving is eenvoudig: een draaiknop waarmee je schakelt tussen 2WD, 4WD en 4WD met lage gearing. Dat is een pluspunt voor off-roaders. De opbergruimte is ruim voldoende, met een groot handschoenenkastje en deurvakken die een literfles kunnen bevatten. Jammer dat er geen fysieke knop is voor het volume van de radio; dat moet via het scherm.

Het infotainmentsysteem is traag en de grafische weergave is niet meer van deze tijd. Navigatie werkt, maar de routeberekening is soms traag en de kaarten zijn verouderd. Apple CarPlay en Android Auto zijn beschikbaar, maar de kabelverbinding is gevoelig voor storingen. Het is bruikbaar, maar niet meer dan dat.

De achterbank is verrassend ruim voor een pick-up. Twee volwassenen zitten prima, drie wordt krap maar niet onmogelijk. De laadbak is met 1,6 meter lengte en 1,56 meter breedte geschikt voor de meeste pallets, en het laadvermogen is met ruim 1000 kilo indrukwekkend. Dat is waar deze auto zijn geld verdient.

Het instappen achterin is wat lastig vanwege de hoge drempel, en de achterklep is zwaar maar heeft een demper die het laten zakken vergemakkelijkt. Het zicht rondom is goed dankzij de hoge zit, maar de dode hoek aan de zijkant is groot; de spiegels zijn groot maar missen een dodehoekdetectie in de lagere uitvoeringen. Parkeren is een uitdaging vanwege de afmetingen, maar een achteruitrijcamera is standaard.

De laadbak is voorzien van een bedliner, maar er is geen afdekking of rolcover. Dat is een optie die je erbij moet kopen. Het openklappen van de achterklep gebeurt zonder vering, dus je moet voorzichtig zijn. Het is een auto die je koopt voor zijn functionaliteit, niet voor zijn gemak.

De Alaskan biedt de basis qua rijassistentie: adaptieve cruisecontrol, noodremassistent en dodehoekdetectie zijn optioneel. Op basis van de specificaties en de ervaringen met het Nissan-platform verwacht ik dat deze systemen werken zoals bedoeld, maar niet zo verfijnd zijn als in recentere modellen. De adaptieve cruisecontrol reageert bijvoorbeeld soms abrupt.

Het infotainment is het zwakke punt. Het scherm is klein en de resolutie is laag, en de interface is niet intuïtief. De connectiviteit is beperkt tot de basis, en er is geen draadloos opladen. Voor een auto die nog steeds in productie is, is dit een achterstand op de concurrentie. Het is functioneel, maar als technologie je belangrijk vindt, kun je beter elders kijken.

De vierwielaandrijving is wel goed doordacht. Het systeem is gebaseerd op dat van de Nissan Navara en biedt een sperdifferentieel achteraan. Dat is een serieuze off-roadtool. De elektronische hulpmiddelen zoals heuvelafdalingassistent zijn aanwezig en werken naar behoren. Het is duidelijk dat de techniek zich richt op functionaliteit, niet op gadgets.

Met een officieel verbruik van 6,3 l/100 km en een CO2-uitstoot van 167 g/km is de Alaskan redelijk efficiënt voor zijn klasse, maar slechter dan 63% van de concurrentie qua verbruik en slechter dan 81% qua CO2. In de praktijk zul je met belading en snelwegverkeer waarschijnlijk rond de 8-9 liter uitkomen. Dat is niet zuinig, maar voor een pick-up acceptabel.

De prijs van de Alaskan is concurrerend, maar de vaste kosten zijn hoog. De wegenbelasting is fors vanwege het gewicht, en de verzekering is duurder dan voor een gewone auto. Onderhoud is niet goedkoop, maar de dCi-dieselmotoren staan bekend als betrouwbaar. Als je veel kilometers maakt, is de 2.3 dCi met 160 pk een betere keuze vanwege het lagere verbruik.

De restwaarde van pick-ups is over het algemeen goed, maar de Alaskan is minder populair dan de Toyota Hilux of Ford Ranger. Dat betekent dat je bij inruil minder krijgt, maar ook dat je tweedehands een goede deal kunt scoren. Let wel op de onderhoudshistorie, want een pick-up die veel heeft getrokken, kan verborgen slijtage hebben.