Renault Captur: de hybride die je portemonnee en je rijbewijs respecteert

De Renault Captur is geen auto die je 's nachts wakker houdt. Het design is netjes, maar ook behoorlijk anoniem. De nieuwe lichtsignatuur voorop is wel herkenbaar, maar het geheel oogt wat braaf. Het is een auto die je niet snel zult verwarren met een sportwagen, maar die ook niet lelijk is. Het is gewoon... een auto.

Binnenin is de eerste indruk beter. Je zit redelijk hoog, het dashboard is overzichtelijk en de materialen voelen voor dit segment redelijk degelijk aan. Niet premium, maar ook niet goedkoop. Het is een beetje zoals een nette woning uit de jaren '90: functioneel, maar niet bepaald spannend. Het opvallendste detail is misschien wel het verschuifbare achterbankje, een slimme oplossing die we zo dadelijk bespreken.

Op basis van de specificaties en het gewicht van de Captur verwacht ik een comfortabel onderstel, maar geen sportieve aspiraties. De ophanging is waarschijnlijk afgestemd op comfort, wat betekent dat je oneffenheden in het asfalt goed voelt weggefilterd worden. In bochten zal de carrosserie waarschijnlijk wat overhellen, maar dat is geen schande voor een auto in dit segment. De besturing is vermoedelijk licht en niet erg communicatief, maar dat is eerder regel dan uitzondering.

De 147 pk van de hybride is niet veel, zeker niet als je bedenkt dat 87% van de concurrentie meer vermogen heeft. In de stad, waar de elektromotor het meeste werk doet, zal hij zich waarschijnlijk vlot genoeg voelen. Op de snelweg moet je echter niet verwachten dat je met een gerust hart een vrachtwagen kunt inhalen. Je moet er wel even over nadenken. Het is een auto die je rustig rijdt, niet een die je uitdaagt om harder te gaan.

De Captur is er in zes smaken: van een brave 91 pk benzinemotor tot een 162 pk sterke mild-hybride. De meest interessante is de 1.6 E-Tech hybride, die we hier als representatief nemen. Met 147 pk en 205 Nm is hij niet snel, maar dat hoeft ook niet. Het systeem is ontworpen voor efficiëntie, niet voor acceleratie. De koppeling tussen de benzinemotor en de elektromotor is een complex systeem, maar Renault heeft het inmiddels aardig onder de knie.

In de praktijk betekent dit dat je in de stad veel elektrisch kunt rijden, wat het verbruik drukt. De acceleratie van 0 naar 100 km/u zal niet indrukwekkend zijn, maar voor dagelijks gebruik is het voldoende. De transmissie is een automaat, die waarschijnlijk soepel schakelt, maar soms wat traag reageert. Als je een echte rijder bent, is de handgeschakelde 1.3 TCE misschien leuker, maar die is er alleen in de minder zuinige uitvoeringen. De keuze is dus: zuinig en relaxt, of iets sportiever maar duurder in gebruik.

De Captur is duidelijk gericht op comfort. De stoelen voorin zijn zacht en bieden voldoende steun voor lange ritten. De achterbank is ook prima, mede dankzij het verschuifbare systeem dat je meer beenruimte of kofferruimte geeft. De geluidsisolatie is waarschijnlijk redelijk, maar verwacht geen wonderen. Op de snelweg zul je wel wat wind- en bandengeruis horen, maar het is niet storend.

De vering is, zoals gezegd, comfortabel afgesteld. Dat betekent dat je over hobbels en kuilen heen glijdt, maar dat je ook wat wiegen krijgt op golvend asfalt. Het is een goede auto voor lange afstanden, maar niet voor wie graag snel door bochten jaagt. In de stad is hij wendbaar en het hoge instappen is prettig. Kortom, de Captur is een comfortmachine, maar geen limousine.

Het interieur van de Captur is praktisch en overzichtelijk. Het dashboard is horizontaal en de bediening is logisch. Het infotainmentsysteem is verticaal geplaatst, wat wat wennen is, maar het werkt redelijk. De materialen zijn wisselend: je vindt zacht plastic op de deurpanelen, maar hard plastic op het dashboard. Het is allemaal netjes in elkaar gezet, maar niet bijzonder.

Een van de slimste dingen is de verschuifbare achterbank. Je kunt de achterbank naar voren schuiven om meer kofferruimte te creëren, of naar achteren voor meer beenruimte. Het is een simpel maar effectief systeem dat je niet bij elke concurrent vindt. Verder is er voldoende opbergruimte, met een ruime middenconsole en deurvakken die een fles kunnen bevatten. Het is geen designshow, maar het werkt.

De Captur is een van de meest praktische auto's in zijn klasse. De kofferbak is met 422 liter al ruim, maar met de achterbank naar voren geschoven groeit dat naar een vrachtwagenachtige 536 liter. Dat is meer dan de meeste concurrenten bieden. De achterbank is ook ruim genoeg voor twee volwassenen, maar drie wordt krap. Het instappen is makkelijk dankzij de hoge daklijn.

Het zicht rondom is redelijk, maar de dikke C-stijlen kunnen het zicht schuin achteren belemmeren. Parkeren is dankzij de compacte afmetingen en parkeersensoren geen probleem. Het is een auto die je dagelijks kunt gebruiken zonder gedoe. Het enige minpunt is dat de laadrand wat hoog is, waardoor zware spullen tillen lastig kan zijn. Maar dat is een detail.

Renault heeft de Captur voorzien van een scala aan rijhulpsystemen, maar de vraag is hoe goed ze werken. Op basis van eerdere ervaringen met Renault-systemen weet ik dat ze soms overmatig waarschuwen. Zo kan de snelheidsassistent je waarschuwen voor een lagere snelheidslimiet, zelfs als je die al hebt ingeschakeld. Het is een systeem dat je soms wilt uitschakelen.

Het infotainmentsysteem is redelijk vlot en ondersteunt Android Auto en Apple CarPlay. De verticale oriëntatie is niet altijd even logisch, maar het werkt wel. De stemherkenning is niet de beste, maar dat is een algemeen probleem. Het is allemaal functioneel, maar niet baanbrekend. De Captur is geen technologisch wonder, maar je zult er ook niet snel door gefrustreerd raken.

De officiële verbruikscijfers zijn niet gegeven, maar de hybride versie zal ongetwijfeld zuinig zijn. In de stad kun je veel elektrisch rijden, wat het verbruik drukt. Op de snelweg zal het verbruik hoger liggen, maar nog steeds acceptabel. De CO2-uitstoot zal ook laag zijn, wat gunstig is voor de bijtelling, maar dat is meer voor zakelijke rijders.

De vanafprijs van € 29.520 is niet goedkoop voor een B-SUV. Concurrenten als de Hyundai Bayon zijn aanzienlijk goedkoper, en de Suzuki S-Cross biedt meer waar voor je geld. De Captur is wel compleet uitgerust, maar je betaalt voor het merk en de hybride technologie. Onderhoudskosten zullen waarschijnlijk gemiddeld zijn, maar de hybride componenten kunnen op termijn duur zijn. Het is een auto waar je vooral op lange termijn zuinig mee kunt zijn.