Renault Fluence: degelijke middenmoter die nooit het voortouw neemt

De Renault Fluence is geen auto die je 's avonds nog eens omdraait in je hoofd. Het is een keurige, maar weinig opvallende sedan. De lijn is strak en tijdloos, maar mist elke vorm van spanning. De achterkant doet denken aan een opgeblazen Clio, en de hoge taille van de carrosserie maakt dat de auto er wat log uitziet. Toch heeft het geheel iets degelijks, alsof de auto niet wil opvallen maar gewoon zijn werk wil doen.

Bij de 2.0 CVT die wij als referentie nemen, is de uitstraling vooral functioneel. De 16-inch wielen zijn klein en de chromen accenten zijn sober. Aan de binnenkant valt de eerste indruk mee: het dashboard is overzichtelijk en de materialen zijn niet gênant voor deze klasse. Maar je voelt meteen dat dit een auto is die vooral op prijs is ontworpen, niet op emotie. Het is een auto voor mensen die een auto nodig hebben, niet voor mensen die een auto willen.

Met 143 pk en 195 Nm in een auto van 1.322 kilo is de Fluence geen snelheidsmonster. De cijfers bevestigen dat: de acceleratie van 0-100 duurt 10,1 seconden, waarmee hij slechts 20% van zijn concurrenten voorblijft. De CVT-transmissie doet de rest: hij laat de motor uithuilen alsof er een noodstop moet worden gemaakt, terwijl de auto zelf amper vooruitkomt. Het is een ervaring die je moet leren waarderen, maar de meesten zullen het eerder als hinderlijk ervaren.

De besturing is licht en voelt wat kunstmatig aan, maar is wel voorspelbaar. In de stad is de Fluence wendbaar genoeg, al is hij met 4,62 meter lengte niet de meest wendbare. Op de snelweg ligt hij stabiel, maar de vering is aan de zachte kant, waardoor je bij hoge snelheden wat deining voelt. De remmen zijn krachtig genoeg, maar de respons is niet bijster scherp. In bochten helt de carrosserie behoorlijk over, maar dat is geen verrassing bij een auto die comfort boven sportiviteit stelt. De specifieke gewichtsverdeling en het onderstel suggereren dat de auto vooral is ontworpen om rustig te cruisen.

De CVT is de grootste spelbreker. Als je hard optrekt, blijft het toerental hangen op 4.000 of 5.000 toeren en klinkt de motor alsof hij wordt gemarteld. Het is jammer, want de motor zelf is niet eens slecht. Het is vooral de overbrenging die elke vorm van rijplezier smoort. Wie het meeste uit deze auto wil halen, moet de handgeschakelde versie kiezen, maar die is niet in de topuitvoering leverbaar.

De Fluence is leverbaar met een scala aan motoren: drie diesels en drie benzines. De 1.5 dCi is de zuinigste keuze, met een verbruik van 4,0 tot 4,6 l/100 km, afhankelijk van de uitvoering. De 1.6 benzine met 110 pk is een brave maar ongeïnspireerde keuze, terwijl de 2.0 CVT met 143 pk de sterkste benzine is. Die laatste haalt een topsnelheid van 195 km/u en accelereert in 10,1 seconden naar 100 km/u. Dat zijn geen cijfers om over naar huis te schrijven, maar ze zijn ook niet beschamend.

De 2.0 CVT is echter niet de motor die je wilt hebben. De CVT-transmissie zorgt ervoor dat de motor altijd in het hoogste toerengebied werkt bij acceleratie, wat veel lawaai oplevert en het gevoel van een rubberband geeft. De dieselmotoren zijn beter: de 1.5 dCi met 110 pk is soepel en zuinig, en de 130 pk-versie is nog beter. De handgeschakelde versnellingsbak is prettig en schakelt nauwkeurig. Wie een Fluence koopt, moet dus vooral voor een diesel gaan, tenzij je weinig kilometers rijdt en de lage aanschafprijs van een benzine wilt.

Qua prestaties zit de Fluence in de middenmoot van zijn klasse. Met 143 pk doet hij het beter dan 20% van zijn concurrenten, wat betekent dat hij niet bovenaan staat. De acceleratie is ook niet bijzonder, maar voor dagelijks gebruik is het voldoende. Het is geen auto die je voor de kick koopt, maar eerder voor de nuchterheid.

Comfort is duidelijk een prioriteit geweest bij de Fluence. De stoelen zijn zacht en ondersteunen redelijk, maar ze bieden niet veel zijdelingse steun. Dat is geen probleem als je rustig rijdt, maar in bochten word je wat heen en weer geschud. De vering is aan de zachte kant, wat zorgt voor een vloeiende rit op slechte wegen, maar bij hogere snelheden kan de auto gaan deinen.

De geluidsisolatie is redelijk, maar niet uitmuntend. Windgeruis wordt goed gedempt, maar bandengeluid is duidelijk aanwezig op ruw asfalt. De CVT zorgt bovendien voor extra motorgeluid bij acceleratie, wat het comfort niet ten goede komt. Voor lange ritten is de Fluence echter prima geschikt, vooral op de snelweg waar hij rustig en stabiel ligt. In de stad is de auto ook comfortabel, maar de grote draaicirkel en het beperkte zicht naar achteren maken parkeren minder prettig.

Het interieur van de Fluence is functioneel en overzichtelijk, maar het ademt niet bepaald luxe. Het dashboard is gemaakt van hard plastic, maar het is wel degelijk in elkaar gezet. De knoppen zijn logisch gerangschikt en groot genoeg om met handschoenen te bedienen. Het centrale display is klein en de graphics zijn gedateerd, maar het werkt wel.

Ergonomisch gezien is er weinig aan te merken. De stoel en het stuur zijn voldoende verstelbaar om een goede zitpositie te vinden. De ruimte voorin is goed, maar achterin is het wat krap voor lange passagiers. De achterbank is wel voorzien van een armleuning en bekerhouders. Een opvallend detail is de grote middenconsole, die veel opbergruimte biedt. Het is jammer dat de afwerking niet wat beter is, want de kloof met bijvoorbeeld een VW Golf is duidelijk voelbaar.

De Fluence scoort vooral punten op praktisch vlak. De kofferbak is met 530 liter enorm voor deze klasse, en je kunt de achterbank neerklappen om nog meer ruimte te creëren. Dat is een groot voordeel ten opzichte van concurrenten zoals de Proton Preve of Tata Aria, die minder bagageruimte bieden. De laaddrempel is vrij hoog, maar dat is een detail.

Het zicht naar achteren is beperkt door de hoge achtervensters en de dikke C-stijlen. Parkeren is daardoor lastiger dan nodig, vooral omdat parkeersensoren niet standaard zijn. De auto is met 4,62 meter vrij lang, maar de draaicirkel is redelijk. Voor gezinnen is de Fluence een goede keuze: veel ruimte voor spullen en kinderen, en het verbruik is laag, vooral met de dieselmotor.

Op technologisch gebied is de Fluence duidelijk een auto van zijn tijd. Het infotainmentsysteem is traag en de navigatie is verouderd. Er is geen Apple CarPlay of Android Auto, wat in deze periode niet ongebruikelijk is, maar het maakt de auto minder toekomstbestendig. De Bluetooth-verbinding werkt redelijk, maar het koppelen kan soms wat omslachtig zijn.

De rijassistentiesystemen zijn beperkt. Er is cruise control, maar adaptieve cruise control is niet leverbaar. Lane departure warning en automatisch noodremmen zijn ook niet beschikbaar. Dat is niet vreemd voor een auto uit deze periode, maar het betekent wel dat je het moet doen met de basis. Het is vooral een auto die je koopt voor de ruimte en het comfort, niet voor de technische snufjes.

Het verbruik van de 2.0 CVT is met 7,7 l/100 km aan de hoge kant voor een auto in deze klasse, maar het is niet schrikbarend. De CO2-uitstoot van 178 g/km is ook niet bijzonder laag, waardoor je in Nederland een hogere bijtelling zou betalen als je hem zakelijk rijdt. De dieselmotoren zijn veel zuiniger: de 1.5 dCi haalt officieel 4,0 tot 4,6 l/100 km, wat resulteert in een CO2-uitstoot van 114 tot 120 g/km. Dat is een groot verschil.

De prijs van een gebruikte Fluence is aantrekkelijk. Hij is vaak goedkoper dan vergelijkbare auto's van bijvoorbeeld Toyota of VW, maar dat heeft ook een reden: het merk heeft een minder sterk imago en de auto is minder gewild. De onderhoudskosten zijn redelijk, maar je moet alert zijn op roestvorming bij oudere exemplaren. De CVT-transmissie kan problemen geven als hij niet goed is onderhouden, dus laat die altijd controleren bij een proefrit. Al met al is de Fluence een betaalbare auto, maar je moet wel bereid zijn om de nadelen voor lief te nemen.