Megane RS: scherp, rauw en verrassend bruikbaar

De Megane RS Coupé is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met zijn brede wielkasten, die spoiler en de centrale uitlaat onder de achterbumper ziet hij er agressief uit, maar niet overdreven. Het is een ontwerp dat nog steeds overeind blijft, ook al is de auto inmiddels een jaar of tien oud. De coupé-achtige daklijn geeft hem een sportievere houding dan de vijfdeurs, en de 18- of 19-inch wielen vullen de wielkasten goed.

Het interieur is minder spectaculair. Het is duidelijk afgeleid van de gewone Megane, met een wat beknopter dashboard. Toch zitten er genoeg sportieve elementen in, zoals de aluminium pedalen en de specifieke RS-bekleding. De stoelen zien er veelbelovend uit, met stevige zijwangen die je goed vasthouden. Het geheel voelt degelijk aan, maar niet bijzonder luxueus. Dat is ook niet waar je deze auto voor koopt.

Op basis van de specificaties is de Megane RS een auto die je meteen vertrouwen geeft. Het voorwielaandrijving met een mechanisch sperdifferentieel (in de Trophy) zorgt ervoor dat de 275 pk en 361 Nm op een indrukwekkende manier op de weg worden gezet. De besturing is direct en geeft veel feedback, al is die in de stad wel wat zwaar. Op de snelweg blijft hij stabiel, maar je merkt dat het onderstel is afgesteld op bochtenwerk, niet op lange rechte stukken.

Het onderstel is stevig, met een demping die aan de harde kant is. In bochten blijft de auto vlak en voorspelbaar, en de remmen zijn krachtig en goed doseerbaar. Het is een auto die je uitdaagt om sneller te gaan, maar die ook vergevingsgezind is voor de minder ervaren bestuurder. De zesversnellingsbak schakelt strak, al is de pookgaten wat lang. Het is geen auto voor ontspannen cruisen; hij wil gereden worden.

De 2.0-liter turbomotor is het hart van deze RS. Met 275 pk in de Trophy-versie is hij goed voor een 0-100-sprint van 5,8 seconden en een topsnelheid van 254 km/u. Die cijfers zijn nog steeds indrukwekkend, zeker voor een voorwielaandrijver. De motor trekt al vanaf laag toerental goed door, maar komt pas echt tot leven boven de 3.000 toeren. Het geluid is rauw en nadrukkelijk aanwezig, maar niet storend.

Er zijn twee vermogensversies, de 265 pk en de 275 pk. Het verschil is klein, maar de Trophy heeft ook een mechanisch sperdifferentieel dat het vermogen beter op de weg brengt. De acceleratie is in beide gevallen snel, maar de Trophy voelt net iets gretiger aan. Een automaat was er niet, alleen een handbak met zes versnellingen. Dat is voor de liefhebber juist een pluspunt, maar voor wie veel in de file staat, is het een minpunt.

Comfort is niet het sterkste punt van de Megane RS. De vering is stevig en dat merk je op slechte wegen. Vooral in de stad hobbelt hij over hobbels en klinkt het onderstel soms wat droog. De stoelen zijn echter uitstekend, met veel zijdelingse steun en een goede lendensteun. Ze zijn ook voor lange ritten redelijk comfortabel, al is het een sportieve zitpositie.

De geluidsisolatie is matig. Je hoort veel banden- en windgeruis, vooral op de snelweg. Het motorgeluid is aanwezig, maar dat is eerder een pluspunt dan een minpunt. Het is een auto die je niet op je gemak stelt, maar juist activeert. Wie op zoek is naar een stille cruiser, moet elders kijken.

Het interieur van de Megane RS is functioneel maar niet bijzonder. De materialen zijn van redelijke kwaliteit, maar er is veel hard plastic. Het dashboard is overzichtelijk, met een centrale snelheidsmeter en een digitale teller die je kunt aanpassen. De bediening is logisch, al zitten sommige knoppen wat ver weg.

De stoelen zijn een hoogtepunt. Ze zijn bekleed met een combinatie van stof en leder, en bieden uitstekende steun. Het stuur is lekker dik en heeft een afgeplatte onderkant. De RS-specifieke details, zoals de blauwe stiksels, geven het interieur een sportieve uitstraling. Het is geen luxe, maar het voelt wel speciaal.

De Megane RS Coupé is verrassend praktisch voor een sportauto. De kofferbak heeft een inhoud van 377 liter, wat meer is dan veel concurrenten. De achterbank is wel krap, vooral voor volwassenen. Het is meer een plek voor kinderen of voor extra bagage. De instap achterin is lastig door de coupé-vorm.

Het zicht naar voren en opzij is goed, maar naar achteren is het beperkt door de dikke C-stijlen en de kleine achterruit. Parkeren is daardoor lastig, al helpen de parkeersensoren. De auto is niet groot, maar de brede wielkasten maken het inschatten van de breedte lastig. Het is een auto die je vooral koopt voor de rijervaring, niet voor het praktische nut.

De Megane RS is van 2014 tot 2017 gebouwd, dus de technologie is niet meer van deze tijd. Het infotainmentsysteem is traag en de navigatie is omslachtig. Er is geen Apple CarPlay of Android Auto, en dat is een groot gemis voor een auto uit deze periode. Wel zijn er sportieve functies zoals een rijmodus die het motorgeluid en de reactie van het gaspedaal aanpast.

De rijassistentie is beperkt tot de basis: ABS, ESP en een snelheidsbegrenzer. Er is geen adaptieve cruisecontrol of rijbaanassistent. Dat is niet ongebruikelijk voor een auto uit deze tijd, maar het betekent wel dat je alles zelf moet doen. Voor wie van puur rijden houdt, is dat geen probleem, maar wie veel snelwegkilometers maakt, zal het missen.

Het officiële verbruik van de Megane RS is 7,5 l/100 km, maar in de praktijk zul je daar niet aan komen. Met een sportieve rijstijl moet je rekening houden met 9 tot 10 liter per 100 km. De CO2-uitstoot is 174 g/km, wat betekent dat je in Nederland veel wegenbelasting betaalt. In België is dat afhankelijk van de regio, maar ook daar is het niet goedkoop.

De prijs van een gebruikte Megane RS uit deze periode ligt rond de 20.000 tot 25.000 euro, afhankelijk van de staat en opties. Dat is niet goedkoop, maar je krijgt er wel een auto met veel prestaties voor. De onderhoudskosten zijn redelijk, maar de banden en remmen kunnen duur uitvallen, zeker als je veel op het circuit rijdt. De betrouwbaarheid is over het algemeen goed, maar let op de uitlaatkleppen die kunnen vastlopen.