Rolls-Royce Cullinan: een V12 die elke vergelijking tart

De Cullinan is onmiskenbaar een Rolls-Royce, maar dan op SUV-formaat. Met een lengte van 5,34 meter en een hoogte van 1,83 meter torent hij boven het verkeer uit, en de imposante grille doet de rest. Het design is niet elegant, maar eerder monumentaal – je kijkt naar een gebouw op wielen, niet naar een auto die zich wil verontschuldigen voor zijn aanwezigheid.

Het interieur straalt meteen pure luxe uit, met handgemaakte materialen en een afwerking die je in geen enkele andere auto vindt. De eerste indruk is overweldigend, maar ook een beetje overdreven: alles schreeuwt 'kijk naar mij', terwijl de echte Rolls-Royce-filosofie juist subtiliteit is. Toch kun je niet anders dan respect hebben voor de perfectie die hier wordt geleverd.

Met 571 pk en 850 Nm koppel op een leeggewicht van 2.753 kilo, voelt de Cullinan waarschijnlijk niet snel aan, maar hij is wel razendsnel. De 0-100 km/u in 5,2 seconden is voor een auto van dit formaat indrukwekkend, maar het gevoel is meer dat van een vliegtuig dat opstijgt dan van een sportauto. De achtversnellingsautomaat schakelt waarschijnlijk zijdezacht, en de vierwielaandrijving zorgt voor grip, maar het gewicht blijft voelbaar in bochten.

De besturing is vermoedelijk licht en vaag, zoals het een Rolls-Royce betaamt – je stuurt vooral met je vingertoppen, niet met je spieren. De luchtvering zal alle hobbels wegfilteren, maar op een bochtige weg voel je elke kilo. Dit is geen auto om hard te rijden; het is een auto om ontspannen te cruisen, met een motor die onhoorbaar zijn werk doet. Remmen zijn krachtig, maar je moet vroeg beginnen vanwege het gewicht.

De enige motor is een 6,75-liter V12 met 571 pk en 850 Nm, een monument van techniek dat in deze tijd bijna anachronistisch is. Het blok draait fluisterstil en trekt vanaf stationair al als een locomotief, maar het verbruik is ronduit belachelijk: 15,0 l/100 km gecombineerd en 341 g/km CO2. Daarmee verslaat hij 99% van zijn concurrenten in de verkeerde richting – alleen een tankschip doet het slechter.

De acceleratie van 5,2 seconden naar 100 km/u is voor een auto van 2,7 ton een technisch hoogstandje, maar de topsnelheid van 249 km/u is begrensd, niet omdat de motor het niet kan, maar omdat de banden het begeven. Er is geen alternatieve motor, geen hybride, geen elektrische versie – dit is purisme in zijn meest extreme vorm. Voor wie gewend is aan moderne downsizing-motoren, voelt dit als een stap terug in de tijd, maar dan met een ongelooflijke verfijning.

Comfort is het allerbelangrijkste in een Rolls-Royce, en de Cullinan stelt op dat vlak niet teleur. De stoelen zijn als banken, met eindeloze verstelmogelijkheden en massagefuncties die je in slaap kunnen wiegen. De luchtvering absorbeert hobbels alsof ze er niet zijn, en de geluidsisolatie is zo goed dat je het verkeer buiten alleen ziet, niet hoort.

Lange ritten zijn een lust in deze auto; je stapt na 800 kilometer uit alsof je net bent opgestaan. Maar in de stad is het formaat een nadeel – je voelt elke centimeter van die 5,34 meter, en parkeren is een puzzel. Toch is het comfortniveau ongeëvenaard; geen enkele andere SUV komt hier in de buurt, behalve misschien de Bentley Bentayga.

Het interieur van de Cullinan is een meesterwerk van vakmanschap, met materialen die je nergens anders vindt: handgepolijst hout, lamswolvloerbedekking en leer dat naar leer ruikt. De afwerking is perfect, maar de ergonomie is typisch Rolls-Royce: sommige knoppen zitten op onverwachte plaatsen, en het infotainmentsysteem is gebaseerd op een oudere BMW-interface die niet meer van deze tijd is.

Er is één groot minpunt: de aanpassingen aan het dashboard zijn beperkt, en je moet wennen aan de 'spirit of ecstasy'-knop die het systeem bedient. Het is allemaal zeer exclusief, maar ook een beetje ouderwets. Voor wie houdt van moderne technologie, is dit een tegenvaller; voor wie houdt van klassieke luxe, is het precies goed.

De Cullinan is een SUV, dus er is ruimte: achterin zit je als een vorst, met beenruimte die alleen in een limousine te vinden is. De kofferbak is groot genoeg voor golfclubs of boodschappen, maar de hoge laaddrempel maakt het inladen van zware spullen lastig. Er is een optionele 'viewing suite' met twee klapstoeltjes die uit de kofferbak klappen – typisch Rolls-Royce, maar praktisch is anders.

Instappen is makkelijk dankzij de lage instapdrempel en de automatisch sluitende deuren, maar je moet wel oppassen dat je het dak niet raakt als je instapt. Het zicht rondom is redelijk, maar de enorme motorkap en de hoge taille maken het inschatten van afstanden lastig. Parkeersensoren en camera's zijn standaard, maar in een auto van dit formaat zijn ze eerder noodzaak dan luxe.

De technologie in de Cullinan is een mengeling van oude en nieuwe systemen. Het infotainment is gebaseerd op een verouderde iDrive-architectuur, maar werkt wel goed – als je eenmaal doorhebt hoe het werkt. Er is een head-up display, een nachtzichtcamera en een uitgebreid pakket rijassistentie, maar de interface is niet zo intuïtief als bij nieuwere concurrenten.

Een opvallend detail is het 'magic carpet ride'-systeem dat camera's gebruikt om de weg vooruit te scannen en de vering daarop voor te bereiden – dat werkt waarschijnlijk uitstekend, maar het voelt meer als een gimmick dan als noodzaak. De connected diensten zijn aanwezig, maar niet zo uitgebreid als bij een Tesla of Mercedes. Het is duidelijk dat Rolls-Royce technologie niet als doel ziet, maar als middel om comfort te bereiken.

Het verbruik van 15,0 l/100 km is een van de hoogste in zijn klasse, en met 341 g/km CO2 betaal je in veel landen enorme belastingen. De prijs van de Cullinan is niet bekend, maar je kunt rekenen op meer dan 300.000 euro, en met opties loopt dat snel op. Onderhoud is duur, en banden zijn speciaal ontwikkeld voor dit gewicht – reken op een fortuin.

De afschrijving is waarschijnlijk minder dramatisch dan bij andere luxe auto's, omdat Rolls-Royce een eigen levenscyclus heeft, maar de gebruikskosten zijn exorbitant. Voor wie gewend is aan een gemiddelde auto, is dit een schok; voor wie de Cullinan kan betalen, is het waarschijnlijk geen issue. Toch moet je je realiseren dat je met 15,0 l/100 km elke 100 kilometer een kleine fortuin aan brandstof verstookt.