SEAT Arona 1.5 EcoTSI: de kleine SEAT met een grote mond

De SEAT Arona is geen auto waar je met open mond naar staat te kijken. Hij is 4,15 meter lang en 1,78 meter breed – dat is compact, maar niet extreem. De proporties zijn typisch cross-over: iets hoger dan een hatchback, maar niet zo hoog dat je instapt alsof je een vrachtwagen betreedt. De neus is duidelijk van SEAT, met een grille die doet alsof hij boos is, maar eigenlijk gewoon vriendelijk bedoeld is.

Het interieur maakt een degelijke eerste indruk, maar verwacht geen designfestival. Alles zit waar je het verwacht, de materialen zijn hard maar stevig, en je voelt je direct thuis. Het is geen auto die je buren jaloers maakt, maar wel één waar je elke ochtend zonder tegenzin instapt. Dat is in deze klasse al heel wat.

Met 150 pk en 250 Nm koppel is de 1.5 EcoTSI duidelijk de pittigste Arona. Het gewicht van 1.193 kg is opvallend laag – in vergelijking met andere kleine SUVs is dat lichter dan 94% van de concurrentie. Dat belooft een levendig rijgedrag. De acceleratie van 8,2 seconden naar 100 km/u is niet indrukwekkend op papier, maar met dit gewicht en koppel zal hij in de praktijk vermoedelijk vlot aanvoelen, vooral tussen de 60 en 120 km/u.

Het onderstel is afkomstig van de VW Polo, en dat is een compliment. Verwacht een stevige maar comfortabele vering, met weinig carrosseriebeweging in bochten. De besturing is licht maar redelijk direct – niet zo communicatief als een Mazda MX-5, maar prima voor dit segment. De voorwielaandrijving zal bij 150 pk af en toe wielspin geven als je te enthousiast wegrijdt, maar dat hoort erbij. De 7-traps DSG-automaat schakelt vlot, maar kan bij lage snelheden soms wat aarzelen.

De 1.5 EcoTSI is een viercilinder met cilinderuitschakeling – een technisch trucje dat je niet vaak ziet in deze klasse. Bij lage belasting schakelt hij twee cilinders uit om brandstof te besparen. Officieel verbruikt hij 6,2 l/100 km, wat beter is dan 61% van de concurrentie, maar dat is gemeten met een lichte voet. Als je het vermogen echt gebruikt, zal dat cijfer snel oplopen.

De basis is de 1.0 driecilinder, verkrijgbaar met 95 of 110 pk. Die 1.0 is de verstandige keuze: zuiniger (5,3 l/100 km) en in de stad voldoende. De 110 pk-versie met handbak is de beste allrounder. Er is ook een CNG-versie (aardgas) met 90 pk, die op papier heel zuinig is, maar alleen interessant als je in de buurt van een aardgastankstation woont – en die zijn in Nederland schaars. De 1.5 met DSG is voor wie het maximale uit de Arona wil halen, maar wees je bewust van de meerprijs.

De stoelen zijn verrassend goed: stevig maar niet te hard, met voldoende zijdelingse steun voor een kleine SUV. De rijpositie is iets hoger dan in een Polo, wat een goed overzicht geeft zonder dat je het gevoel hebt op een kruk te zitten. Op lange ritten is de Arona vermoedelijk prima te doen, al zal de 1.5-motor bij snelwegritten wel wat aanwezig zijn.

Geluidsisolatie is niet het sterkste punt van deze klasse, en de Arona zal geen uitzondering zijn. Windgeruis is bij 130 km/u waarschijnlijk hoorbaar, maar niet storend. De vering is afgestemd op comfort, maar op slechte wegen kan hij wat droog overkomen – typisch VAG. Voor een auto van dit formaat is het comfortniveau echter ruim voldoende.

Het dashboard is overzichtelijk, met een duidelijk opgestelde middenconsole. De materialen zijn hard plastic, maar goed in elkaar gezet – geen gekraak of geratel. Het infotainmentscherm is inmiddels wat gedateerd, maar de bediening is logisch. Fysieke knoppen voor klimaatregeling zijn er gelukkig nog, iets wat niet meer vanzelfsprekend is in moderne auto's.

Een opvallend detail: de Arona heeft een in hoogte verstelbare bestuurdersstoel en stuur, waardoor je makkelijk een goede zitpositie vindt. De ruimte voorin is prima, maar achterin wordt het krap als je met vier volwassenen reist. De kofferbak van 399 liter is niet groot – beter dan 23% van de concurrentie – maar wel praktisch gevormd.

Met een lengte van 4,15 meter is de Arona ideaal voor de stad. Hij is makkelijk te parkeren, en de hoge zit geeft goed zicht naar voren. De achteruitrijcamera is standaard op de hogere uitvoeringen, wat handig is want de achterruit is niet enorm. De kofferbak heeft een hoge laaddrempel, maar is verder goed bruikbaar.

Achterin is het beklemmend voor lange passagiers. De beenruimte is krap – vergelijkbaar met een VW T-Cross, maar minder dan in een Hyundai Bayon. De achterbank is wel neerklapbaar in 60/40-verhouding, maar niet volledig vlak. Voor een stel zonder kinderen is de Arona praktisch genoeg; voor een gezin met drie kinderen wordt het snel te klein.

Het infotainmentsysteem is niet het nieuwste, maar werkt prima. De 8,25-inch touchscreen reageert redelijk snel, maar de graphics zijn wat ouderwets. Apple CarPlay en Android Auto zijn standaard, wat het belangrijkste is. De bediening is grotendeels via het scherm, maar de snelkoppelingen aan de zijkant helpen.

Rijassistentie is aanwezig: adaptieve cruisecontrol en lane assist zijn leverbaar, maar niet standaard. Het systeem werkt naar verwachting goed, want het is dezelfde techniek als in de VW Polo. Een minpunt: de Arona mist de nieuwste generatie assistentiesystemen die je in de nieuwste VW's vindt, zoals een head-up display. Maar voor het geld is het prima.

De 1.5 EcoTSI verbruikt officieel 6,2 l/100 km, wat beter is dan 61% van de concurrentie – verrassend zuinig voor een 150 pk-motor. De CO2-uitstoot van 140 g/km is ook netjes voor dit vermogen. In de praktijk zul je met normaal rijden rond de 7 liter uitkomen, en met een zware voet eerder 8.

De vanafprijs van € 24.020 is scherp voor een auto met 150 pk, zeker in vergelijking met de Volkswagen T-Cross die € 25.780 kost voor dezelfde motor. De Arona is echter geen premiumproduct, dus de restwaarde zal lager liggen dan die van een T-Cross. Onderhoudskosten zijn vergelijkbaar met andere VAG-producten: niet goedkoop, maar ook niet exorbitant. De DSG-transmissie vraagt wel om een oliewissel om de 60.000 km, wat een extra kostenpost is.