Škoda Citigo: klein, zuinig en verrassend volwassen, maar niet voor de snelweg

De Citigo is met 3,60 meter een van de kortste auto's op de markt, en dat zie je. Hij staat hoog op zijn wieltjes, heeft een kort neusje en een bijna verticale achterkant. Het is geen designstatement, maar het heeft wel een zekere eerlijkheid: dit is een auto die gemaakt is om te parkeren, niet om indruk te maken. De driedeursversie heeft lange deuren die ver openzwaaien, wat het instappen voorin makkelijker maakt dan je zou denken.

Voorin zit je verrassend ruim, met een hoog dak en een rechtop zitpositie. Het interieur is sober maar functioneel, met hard plastic dat er wel stevig uitziet. Het stuurwiel is afkomstig uit de VW-groep en voelt prettig aan. De bouwkwaliteit lijkt degelijk voor deze prijsklasse, al moet je geen premiumgevoel verwachten. Het is een auto die zichzelf niet serieus neemt, en dat is prima.

Met 75 pk en 928 kg heeft de Citigo een vermogen-gewichtsverhouding die je niet snel zal laten duizelen. De 0-100 km/u in 13,2 seconden is allesbehalve indrukwekkend, maar in de stad voelt hij door het lage gewicht en de korte overbrenging levendig aan. Het sturen is licht en direct, en de draaicirkel is klein, waardoor je moeiteloos door smalle straatjes en parkeergarages manoeuvreert. De vering is aan de stevige kant, maar dat houdt de auto in bochten redelijk vlak.

Op de snelweg is het een ander verhaal. Met 172 km/u topsnelheid kun je mee met het verkeer, maar bij 120 km/u draait de driecilinder rond de 3.500 toeren. Dat hoor je, en het voelt ook alsof de auto hard moet werken. In bochten op hogere snelheid kantelt hij duidelijk, en de remmen zijn functioneel maar vragen om een vroege reactie. Kortom: op de juiste ondergrond is de Citigo een vrolijke metgezel, maar hij is geen snelwegcruiser.

Het onderstel is afkomstig van de VW up! en de Seat Mii, en dat merk je in de degelijkheid. De wielbasis van 2,42 meter is kort, maar de auto blijft redelijk stabiel, zelfs met zijwind. Het ESP is standaard en grijpt vroeg maar subtiel in. Voor een auto van dit formaat is het weggedrag voorspelbaar en veilig, al moet je niet verwachten dat hij je doet glimlachen op een bochtige B-weg. Het is meer een kwestie van efficiënt van A naar B komen dan van rijplezier.

De Citigo is er met twee benzinemotoren (60 en 75 pk) en een CNG-versie (68 pk). De 60 pk-versie is vooral voor de stad, maar met 75 pk en 95 Nm koppel is de geteste versie de beste keuze. De driecilinder loopt niet bijzonder verfijnd, maar heeft wel karakter: hij klinkt als een kleine scheermachine en trekt verrassend goed op uit lage toeren. De handbak schakelt kort en precies, al is de zesde versnelling eigenlijk een overdrive die je alleen op de snelweg gebruikt.

De acceleratie is ronduit traag: 13,2 seconden naar 100 km/u plaatst de Citigo in het onderste percentiel van zijn klasse. Maar dat is niet erg, want je koopt deze auto niet voor sprintjes. Het verbruik is met 4,4 l/100 km (101 g/km CO2) uitstekend, beter dan 87% van de concurrentie. De CNG-versie stoot nog minder CO2 uit, maar vereist een aparte tankinfrastructuur. De automatische versnellingsbak (5AT of 7AT) is een optie, maar de handbak is lichter en zuiniger.

De stoelen voorin zijn eenvoudig maar redelijk comfortabel, met voldoende zijdelingse steun voor een stadsauto. Ze zijn wel aan de smalle kant, dus als je breed gebouwd bent, wordt het snel krap. De vering is stevig, waardoor je oneffenheden in de stad goed voelt, maar het wordt nooit echt oncomfortabel. Op de snelweg is het geluidsniveau hoog: wind- en bandengeruis dringen duidelijk door, en de motor is ook aanwezig. Voor lange ritten is de Citigo niet ideaal, maar voor dagelijks woon-werkverkeer van korte afstanden is hij prima.

De achterbank is verrassend bruikbaar voor twee volwassenen, maar alleen als de voorin zittenden niet al te gul met hun beenruimte zijn. De toegang tot de achterbank is door de driedeurs carrosserie wat onhandig, maar als je eenmaal zit, is er voldoende hoofdruimte. De bagageruimte is met 252 liter kleiner dan de meeste concurrenten, maar voor een stadsauto is het genoeg voor een paar boodschappentassen.

Het interieur van de Citigo is eenvoudig, met harde kunststoffen die er wel verzorgd uitzien. Het dashboard is overzichtelijk en alle knoppen zijn logisch geplaatst. Opvallend is dat de bediening van de ventilatie nog met fysieke schuifjes gaat, wat ouderwets maar wel functioneel is. Het infotainmentsysteem is optioneel en heeft een klein scherm, maar het werkt prima met Apple CarPlay en Android Auto. De bouwkwaliteit is voor deze prijsklasse goed, al zijn er hier en daar wat kieren te vinden.

Er zijn een paar slimme details die typisch Škoda zijn, zoals een ijs- schraper in de tankklep (als je die optie kiest) en een opbergvak onder de bestuurdersstoel. Het stuurwiel is in hoogte en diepte verstelbaar, wat niet vanzelfsprekend is in dit segment. De materialen zijn niet premium, maar ze voelen stevig genoeg aan om jarenlang mee te gaan. Het interieur is kortom functioneel en overzichtelijk, zonder franje.

Met een lengte van 3,60 meter en een breedte van 1,64 meter is de Citigo een van de makkelijkste auto's om te parkeren. De kleine draaicirkel en het hoge zitpunt geven een goed overzicht, al is de achteruitkijkspiegel wat klein. De driedeursversie heeft lange deuren die ver openzwaaien, wat het instappen voorin vergemakkelijkt, maar achterin is het een klimpartij. Als je regelmatig passagiers op de achterbank vervoert, is de vijfdeursversie een betere keuze.

De kofferbak is met 252 liter aan de kleine kant, maar je kunt de achterbank in delen neerklappen, waardoor er 951 liter ontstaat. Het laadvermogen is echter beperkt, en de hoge laaddrempel maakt het tillen van zware boodschappen lastig. Binnenin zijn er voldoende opbergvakken, zoals een dashboardkastje en deurvakken, maar het handschoenenkastje is klein. Voor een stadsauto is de Citigo praktisch genoeg, maar als je een gezin hebt, is dit niet de juiste auto.

De Citigo is niet bepaald een technologieshowcase, maar hij biedt wel de basics. Het optionele infotainmentsysteem heeft een 6,5-inch touchscreen met smartphone-integratie, wat tegenwoordig essentieel is. De bediening is simpel en reageert redelijk snel, al is het scherm klein en moet je soms diep in de menu's duiken. Rijassistentiesystemen zijn schaars: je krijgt ESP en een snelheidsbegrenzer, maar geen adaptieve cruisecontrol of lane-assist. Dat is niet ongebruikelijk in dit segment, maar het betekent wel dat je het zelf moet doen.

De Citigo heeft wel een noodremsysteem dat bij lage snelheden werkt, maar dat is alleen in hogere uitvoeringen beschikbaar. Verder is er een bandenspanningscontrole die via de ABS-sensoren werkt, en dat is het zo'n beetje. Qua connectiviteit kun je een app installeren die je auto-status toont, maar dat is meer een gimmick. Kortom: de technologie is functioneel maar minimaal, precies wat je van een budgetauto mag verwachten.

Het officiële verbruik van de 75 pk-benzineversie is 4,4 l/100 km, wat overeenkomt met 101 g/km CO2. In de praktijk zul je met een rustige rijstijl rond de 5 liter uitkomen, maar dat is nog steeds zuinig. De Citigo is een van de goedkoopste auto's in zijn klasse, met een vanafprijs van € 10.500 in België. Dat is aanzienlijk minder dan de concurrentie, zoals de Suzuki Baleno (€ 15.500) of de Mini F55 (€ 20.500).

De onderhoudskosten zijn laag, dankzij de eenvoudige techniek en het lage gewicht. Banden zijn klein en goedkoop, en de verzekering is voordelig. De CO2-uitstoot is beter dan 93% van de concurrentie, wat gunstig is voor de wegenbelasting in sommige landen. Wel moet je rekening houden met een hoog verbruik als je veel snelweg rijdt, omdat de motor dan hard moet werken. Maar voor stadsgebruik is de Citigo een van de goedkoopste auto's die er zijn.