Ssangyong Rexton: een echte SUV voor wie de massa wil trotseren

De Rexton is niet mooi, maar hij heeft wel présence. Met zijn 4,85 meter lengte en bijna twee meter breedte torent hij boven het verkeer uit. De grote grille en hoge motorkap schreeuwen 'SUV', al is het meer een boerenkar in netschoenen dan een stijlstatement. Hij oogt robuust, zoals een auto met een ladderframe hoort te ogen.

Binnenin valt de hoogte op: je zit hoog, met een rechtop zitpositie en veel glas rondom. Het dashboard is overzichtelijk maar ouderwets, met veel hard plastic en knoppen die uit 2010 lijken te komen. Het is functioneel, maar je vergeet nooit dat dit een Koreaanse SUV is die zijn roots in de jaren negentig heeft.

Op basis van de cijfers – 181 pk, 400 Nm en 2.095 kilo – verwacht je geen sportwagen, en dat is het ook niet. De besturing is licht en vaag, zoals je bij een ladderframe-SUV verwacht. In de stad voelt hij log aan, maar op de snelweg is hij stabiel, mede dankzij zijn gewicht. Het onderstel is comfortabel maar niet verfijnd; oneffenheden komen duidelijk door.

In bochten helt hij flink over en de voorwielen zoeken grip. De remmen zijn krachtig maar moeten veel massa afremmen. De 6-bak handgeschakeld is precies en licht, maar de koppeling is abrupt – je moet wennen aan het aangrijpingspunt. De vierwielaandrijving is permanent, wat vertrouwen geeft op glad wegdek, maar het is geen systeem voor dynamisch rijden.

De 2.2-liter viercilinder diesel levert 181 pk en 400 Nm – een koppel dat beter is dan 72% van de concurrentie uit die periode. Maar met een 0-100-tijd van 11,7 seconden is hij trager dan 91% van vergelijkbare auto's. Dat is logisch: 2.095 kilo is veel voor 181 pk. De topsnelheid van 185 km/u is ook niet indrukwekkend.

De motor is echter wel soepel en stil voor een diesel, en het koppel is ruim beschikbaar. De handbak is niet ideaal voor zo'n zware auto; de 7-traps automaat (optioneel) zal vermoedelijk beter passen bij het karakter. In deze generatie zijn alleen diesels leverbaar, allemaal met 181 pk – of je nu 5 of 7 zitplaatsen kiest, het vermogen blijft gelijk. Dat is eerlijk, maar ook een teken dat keuze schaars is.

De stoelen zijn groot en zacht, met veel verstelmogelijkheden. Voor lange ritten is de Rexton vermoedelijk comfortabel, al is de zitpositie hoog en rechtop – niet ideaal voor je rug op slechte wegen. De vering is zacht en slikt hobbels redelijk weg, maar grote kuilen zorgen voor deining, typisch voor een ladderframe.

Geluid: de diesel is bij stationair duidelijk hoorbaar, maar op snelweg is het windgeruis rond de hoge carrosserie prominenter dan motorgeluid. De geluidsisolatie is matig; banden en wind dringen goed door. In de stad is hij te groot voor smalle straatjes, maar het hoge zitpunt geeft een goed overzicht. De stoelverwarming is standaard op hogere uitvoeringen, wat fijn is in de winter.

Het interieur is ruim maar gedateerd. Veel hard plastic, een ouderwets instrumentenpaneel met analoge tellers en een klein infotainmentscherm. De materialen voelen stevig aan, maar niet premium. Er zijn fysieke knoppen voor klimaatregeling en audio – dat is fijn voor wie moderne touchscreens haat, maar de knoppen voelen goedkoop aan.

De ergonomie is wisselend: sommige bedieningen zitten logisch, andere vereisen zoeken. De middenconsole is breed en biedt veel opbergruimte, maar het ontwerp is hoekig en oogt goedkoop. De stoelen zijn bekleed met stof of leer, afhankelijk van uitvoering, maar het leer voelt stug aan. Voor een auto uit 2018-2021 is dit niveau simpelweg achterhaald.

De kofferbak is een hoogtepunt: 821 liter achter de tweede zitrij, beter dan 91% van vergelijkbare auto's. Met 5 zitplaatsen heb je een enorme laadruimte; met 7 zitplaatsen (optioneel) blijft er weinig over, maar dat is logisch. De achterbank is ruim voor drie volwassenen, met veel been- en hoofdruimte.

In- en uitstappen is makkelijk dankzij de hoge instap, maar de dorpels zijn breed en worden snel vies. Het zicht rondom is goed, al is de achteruitkijkcamera standaard op hogere uitvoeringen. Parkeren is een uitdaging door de afmetingen – de parkeersensoren zijn noodzaak. De achterklep is groot en zwaar, maar opent hoog genoeg om je hoofd niet te stoten.

Het infotainmentsysteem is traag en de graphics zijn verouderd. Apple CarPlay en Android Auto zijn beschikbaar, maar de interface is niet intuïtief. De navigatie werkt, maar voelt als een aftermarket-systeem. Rijassistentie is beperkt: adaptieve cruisecontrol en noodremassistent zijn optioneel, en de systemen werken niet zo verfijnd als bij Europese concurrenten.

Er is een 360-graden camera op duurdere uitvoeringen, die handig is bij het manoeuvreren. Dodehoekdetectie is ook beschikbaar, maar de waarschuwingen zijn soms overdreven gevoelig. Connected diensten zijn minimaal – dit is geen auto voor techliefhebbers. De Rexton scoort hier vooral op eenvoud, maar dat is in 2021 geen pluspunt meer.

Het officiële verbruik van 6,5 l/100 km is voor een auto van 2.095 kilo niet slecht, maar beter dan slechts 37% van de concurrentie. De CO2-uitstoot van 204 g/km is hoog, beter dan slechts 10% – dat betekent veel wegenbelasting in Nederland en België. In de praktijk zal het verbruik al snel richting 8-9 liter gaan, zeker met aanhanger.

De prijs van de Rexton is aantrekkelijk in vergelijking met Europese SUV's, maar de afschrijving is hoog door het beperkte imago. Onderhoud is goedkoop omdat het een simpele dieselmotor betreft, maar vervangingsonderdelen kunnen duur zijn door de lage volumes. De handbak en het ladderframe zijn robuust, maar de elektronica is niet het sterkste punt.