Tata Harrier: Indiase SUV met Europese trekken, maar is de diesel nog van deze tijd?

Met een lengte van 4,60 meter en een breedte van 1,90 meter is de Harrier een flinke verschijning. Het design is hoekig en robuust, met een hoge neus en een aflopende daklijn die hem een sportieve uitstraling geven. Het is geen auto die je over het hoofd ziet, al is de styling niet bijzonder verfijnd. Het geheel oogt wat hoekig en overontworpen, maar dat past bij het stoere imago dat Tata wil uitstralen.

Bij het openen van het portier valt de hoge instap op, maar het interieur oogt in eerste instantie ruim en overzichtelijk. De materialen zijn echter wisselend van kwaliteit; harde plastics op de deuren en het dashboard zijn duidelijk aanwezig. De zwarte bekleding met contrasterende stiksels probeert een premium gevoel te creëren, maar dat lukt maar gedeeltelijk. Het geheel oogt degelijk, maar niet bijzonder.

Op basis van de specificaties – achterwielaandrijving, een gewicht dat waarschijnlijk rond de 1,6 ton ligt – kun je verwachten dat de Harrier zich anders gedraagt dan een typische voorwielaangedreven SUV. De achterwielaandrijving zorgt in theorie voor een betere gewichtsverdeling en een neutraler onderstuurkarakter, maar het is geen sportieve achterwielaandrijver. Het rijgedrag zal vermoedelijk comfortabel zijn, met een redelijk directe besturing die weinig feedback geeft.

De 140 pk en 350 Nm zijn voldoende om vlot mee te rijden, maar het koppel is vooral beschikbaar onderin het toerengebied. Op de snelweg zul je vaak terug moeten schakelen om een inhaalactie in te zetten. In de stad is de Harrier log, met een grote draaicirkel die parkeren bemoeilijkt. De zesversnellingsbak is naar verwachting nauwkeurig, maar de koppeling kan zwaar aanvoelen in druk verkeer. Het is een auto die het beste tot zijn recht komt op rustige wegen, waar je het koppel rustig kunt laten werken.

De enige motor in de Harrier is een 2.0-liter viercilinder diesel met 140 pk en 350 Nm. Die cijfers zijn niet indrukwekkend; de motor levert minder vermogen dan 73% van de concurrenten. Het koppel is echter gemiddeld, wat betekent dat de auto prima vooruit te branden is vanuit lage toeren, maar dat het vermogen bovenin snel opdroogt. De acceleratie naar 100 km/u zal vermoedelijk rond de 11 seconden liggen, wat traag is voor een moderne SUV.

De diesel is robuust en heeft een karakter dat past bij het stoere imago, maar hij is zeker niet de stilste of meest verfijnde. Op de snelweg zal het motorgeluid duidelijk aanwezig zijn. De handgeschakelde zesversnellingsbak is de enige optie, wat in 2024 een gemis is voor wie veel in de file staat. Een automaat zou de Harrier een stuk aantrekkelijker maken, maar die is er simpelweg niet. Voor wie veel snelwegkilometers maakt, is deze motor een compromis.

De stoelen van de Harrier zijn groot en bieden veel steun, maar ze zijn niet elektrisch verstelbaar en de bekleding is standaard stof. Op lange ritten zul je vermoedelijk redelijk comfortabel zitten, maar de stoelen zijn aan de harde kant. De achterbank is eveneens ruim, maar de zitting is wat kort en biedt weinig dijsteun.

Het onderstel is afgestemd op comfort, met een zachte vering die hobbels goed absorbeert. Op snelheid zal de auto echter gaan deinen, en bij harde windstoten kan hij gevoelig zijn voor zijwind. De geluidsisolatie is matig; windgeruis en bandengeruis dringen duidelijk door in het interieur. In de stad is de Harrier redelijk comfortabel, maar op de snelweg is het geen stillerijke.

Het interieur van de Harrier is functioneel, maar oogt gedateerd. Het dashboard is overzichtelijk en de bediening is logisch, maar de gebruikte materialen zijn hard en voelen goedkoop aan. De afwerking is niet overal even netjes; zo zitten er oneffenheden in de paneelovergangen. Het 8,8-inch touchscreen is klein naar huidige maatstaven en de graphics zijn simpel.

Er is gelukkig nog een fysieke klimaatregeling met draaiknoppen, wat eenvoudig werkt tijdens het rijden. De stoelen zijn handmatig verstelbaar, wat het gewicht van de auto niet ten goede komt. Opvallend is de grote hoeveelheid opbergvakken, waaronder een ruim handschoenenkastje en bekerhouders. Het interieur is niet uitnodigend, maar het is ook niet onprettig. Het mist gewoon de verfijning van Europese en Japanse concurrenten.

Met een kofferbak van 425 liter biedt de Harrier minder ruimte dan veel concurrenten in deze klasse; hij scoort beter dan slechts 39% van de vergelijkbare auto's. De laadrand is hoog en de opening is niet bijzonder breed, wat het laden van zware objecten bemoeilijkt. De achterbank kan worden neergeklapt om meer ruimte te creëren, maar de vlakke laadvloer is niet perfect.

De hoge carrosserie zorgt voor een goed uitzicht naar voren, maar de dikke C-stijlen en de aflopende daklijn beperken het zicht naar achteren en schuin achteren. Parkeren wordt geholpen door een achteruitrijcamera, maar die heeft een lage resolutie. De achterwielaandrijving en het hoge gewicht betekenen dat de Harrier niet bijzonder wendbaar is in de stad. Voor een groot gezin is de ruimte achterin prima, maar de kofferbak is een minpunt.

De Harrier is uitgerust met een 8,8-inch touchscreen dat Apple CarPlay en Android Auto ondersteunt, maar de software is traag en reageert soms niet direct op aanrakingen. De navigatie is optioneel en de kaarten zijn verouderd. Het geluidssysteem is van bekende merken, maar het geluid is niet bijzonder.

Op het gebied van rijhulpsystemen is de Harrier spaarzaam uitgerust. Er is een beperkt aantal systemen beschikbaar, zoals elektronische stabiliteitscontrole en een snelheidsbegrenzer, maar geavanceerde systemen zoals adaptieve cruisecontrol en lane-keeping assist ontbreken. In 2024 is dat een groot gemis, vooral voor een auto die nog steeds in productie is. De technologie voelt aan alsof hij uit 2018 stamt, wat deels klopt, maar Tata heeft hem niet significant bijgewerkt.

De 2.0-liter diesel verbruikt volgens de officiële cijfers 6,1 l/100 km, wat resulteert in een CO2-uitstoot van 159 g/km. Dat is niet zuinig voor een diesel; moderne diesels doen het beter. In de praktijk zal het verbruik vermoedelijk rond de 7,5 tot 8 liter liggen, afhankelijk van je rijstijl.

De prijs van de Harrier is lager dan die van veel concurrenten, maar de afschrijving is waarschijnlijk hoger. Tata heeft een reputatie opgebouwd voor betrouwbaarheid, maar de onderhoudskosten kunnen hoog zijn vanwege de beperkte dealernetwerken. De achterwielaandrijving en de grote banden zorgen voor extra kosten. Voor wie veel kilometers maakt, is de Harrier geen verstandige keuze vanwege het relatief hoge verbruik en de beperkte efficiëntie.