Tesla Model S P90D: de elektrische dreun die de supercarwereld wakker schudde

De Tesla Model S uit 2012-2016 ziet er nog steeds strak en tijdloos uit. De lange, lage carrosserie met die gesloten grille – zonder de latere 'grille-loze' facelift – geeft hem een eigen gezicht. Hij is niet zo agressief als een Ferrari, maar eerder als een strakke gran turismo die toevallig ook 762 pk kan leveren. De proporties zijn elegant, al is hij met 4.976 mm behoorlijk lang.

De eerste indruk van het interieur is opvallend minimalistisch: een groot touchscreen in het midden, bijna geen knoppen. In 2016 was dat revolutionair, al voelt het nu wat kaal aan. De materialen zijn degelijk maar niet echt luxe; je betaalt hier niet voor Italiaans leer maar voor technologie. Het panoramadak (indien aanwezig) geeft een ruimtelijk gevoel, maar de daklijn is laag – instappen vereist wat bukken.

Op basis van de cijfers is het rijgedrag van de P90D indrukwekkend maar ook zwaar. Met 2.239 kg leeggewicht is hij bijna een halve ton zwaarder dan een typische sportwagen. De luchtvering helpt, maar je voelt het gewicht in snelle bochten: hij zal vermoedelijk neigen naar onderstuur als je te hard gaat. De besturing is nauwkeurig maar niet zo communicatief als bij een Porsche of BMW uit die periode.

Het acceleratievermogen is echter van een andere orde. 0-100 in 3,0 seconden is sneller dan de meeste supercars van die tijd, en de elektrische aandrijving levert dat zonder schakelen of toeren. Je trapt het pedaal in en er volgt een vlakke, brute dreun die je in de stoel drukt. Op de snelweg is hij stabiel en stil, maar het gewicht vraagt om stevige remmen – die zijn er ook, maar ze moeten hard werken.

De Model S kwam in vele smaken, van de 60 RWD met 385 pk tot de P90D met 762 pk. De achterwielaandrijving-versies zijn zuiniger en lichter, maar de AWD-versies (70D, 85D, 90D, P85D) bieden meer tractie en stabiliteit. Voor prestaties is de P90D de top: 967 Nm koppel en een topsnelheid van 249 km/u – minder dan een Ferrari, maar meer dan genoeg voor de Duitse Autobahn.

De elektrische aandrijving is direct en stil. Het koppel is direct beschikbaar, wat in het dagelijks verkeer een groot voordeel is: je schiet weg voor je het weet. De automatische versnellingsbak is eigenlijk een vaste overbrenging, dus geen schokken of schakeltijden. Wel is het verbruik hoog als je het vermogen echt gebruikt; je ziet de actieradius letterlijk wegsmelten bij volle acceleratie.

De stoelen zijn comfortabel en bieden voldoende steun voor lange ritten, hoewel ze niet zo sportief zijn als in een Duitse concurrent. De luchtvering (optioneel op veel versies) absorbeert hobbels redelijk, maar de lage banden en het hoge gewicht zorgen voor een iets harde reactie op scherpe oneffenheden. Op de snelweg is hij stil – geen motorgeluid, alleen wat wind- en bandengeruis.

In de stad is de Model S verrassend comfortabel dankzij de stille aandrijving en de soepele ophanging. De regeneratieve remmen vergen even wennen, maar zijn goed instelbaar. Voor lange afstanden is de actieradius (afhankelijk van de accu) prima, maar je moet wel plannen bij snelladen, want de laadsnelheid is inmiddels gedateerd vergeleken met moderne EV’s.

Het interieur is een mengelmoes van futuristisch minimalisme en wat goedkope plastic onderdelen. Het 17-inch touchscreen is het middelpunt en reageert redelijk snel, maar het mist fysieke knoppen voor volume en klimaatregeling – dat is wennen en afleidend tijdens het rijden. De afwerking is wisselend: sommige panelen kieren, en de materialen zijn niet op het niveau van een Mercedes S-Klasse uit die tijd.

Er zijn wel slimme details, zoals de enorme opbergruimte in de middenconsole en het tweede scherm achter het stuur voor de snelheidsmeter. De stoelverwarming werkt goed, en het panoramadak geeft een open gevoel. Maar de kwaliteit van de gebruikte kunststoffen is matig, en na verloop van tijd kunnen er kraakgeluiden ontstaan – een bekend punt bij vroege Model S-exemplaren.

Het kofferruimtevolume van 895 liter is fenomenaal voor een sedan, beter dan 97% van de concurrentie. De achterklep is groot en opent hoog, waardoor je makkelijk spullen inlaadt. Er is ook een kleine frunk onder de motorkap voor kabels of een kleine tas. De achterbank is redelijk ruim, maar de lage daklijn en de hoge middenconsole maken instappen wat lastig.

Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het beperkt door de aflopende daklijn en de dikke C-stijlen. Parkeren wordt geholpen door de achteruitrijcamera, maar de auto is breed en lang – in een parkeergarage moet je goed opletten. De deuren hebben geen frameloze ramen, wat bij het sluiten een goedkoop geluid kan geven, maar dat is een klein punt.

De Tesla Model S was een pionier op het gebied van software-updates over-the-air. Dat betekent dat de auto na verloop van tijd nieuwe functies kreeg, zoals verbeterde autopilot (later). Het infotainmentsysteem is compleet met navigatie, media en internet, maar de interface is inmiddels verouderd en kan traag zijn. De laadpaal-integratie is goed, met een routeplanner die laadstops berekent.

Rijassistentie zoals adaptieve cruise control en lane keeping was in deze generatie nog niet standaard en werkt minder goed dan moderne systemen. De bekendste quirk is dat sommige functies, zoals de 'Ludicrous Mode' (optioneel op P90D), via een software-update konden worden geactiveerd – tegen betaling. Dat is handig, maar het toont ook dat Tesla de hardware soms reserveert voor hogere prijzen.

Het officiële verbruik van de Model S (elektrisch) is niet in cijfers gegeven, maar je kunt stellen dat het verbruik sterk afhangt van je rechtervoet. Met 762 pk en 967 Nm is het verleidelijk om te accelereren, en dat kost energie. De actieradius van de P90D is voor die tijd goed, maar bij snelwegritten met 130 km/u zul je eerder laden dan bij 100 km/u.

De prijs van een occasion Model S uit deze periode is gedaald, maar de onderhoudskosten kunnen hoog zijn. De accu is het grootste risico: vervanging is duur, dus controleer de batterijgezondheid. De luchtvering en de deurhendels die automatisch uitschuiven zijn bekende zwakke punten. Verder zijn de wegenbelasting en verzekering voor een auto van 2.239 kg en 762 pk niet mals. Een jongere, goedkopere versie zoals de 85D is verstandiger voor dagelijks gebruik.