Toyota 4Runner: ouderwetse degelijkheid in een moderne wereld

De Toyota 4Runner is een auto die niet meedoet aan de moderne trend van aflopende daklijnen en verchroomde sierlijsten. Hij staat hoog op zijn poten, heeft een hoekige carrosserie en een uitstraling die vooral functioneel is. Het is een auto die eruitziet alsof hij je niet kwalijk neemt als je hem door de modder sleept, maar wel als je hem voor de supermarkt gebruikt.

Met een lengte van 4,83 meter en een hoogte van 1,82 meter is hij behoorlijk aanwezig, maar niet overdreven. De 4Runner is gebaseerd op een ladderchassis, wat je direct ziet aan de hoge instap en de zichtbare dorpels. Het is geen schoonheidsprijs, maar er zit een zekere eerlijkheid in dat geen enkele ontwerper heeft geprobeerd om er een sportieve coupé van te maken.

Het rijgedrag van de 4Runner is zoals je van een ladderchassis mag verwachten: stug, wat onbehouwen en met een duidelijk aanwezig gevoel van de bovenbouw. Op de snelweg is hij stabiel, maar bij zijwind moet je corrigeren. In de stad voelt hij groot en log aan, en de 11,8 meter draaicirkel maken parkeren geen feest.

De besturing is licht maar niet bijzonder communicatief, en het onderstel is vooral gericht op off-road gebruik, niet op comfort. Remmen zijn krachtig maar moeten wennen aan het gewicht van bijna 2.000 kilo. Op basis van de specificaties vermoed ik dat dit geen auto is die je vrolijk maakt op een bochtige B-weg, maar wel eentje die je veilig door de woestijn brengt.

De 4,0-liter V6 levert 274 pk en 377 Nm, wat goed is voor 77% en 67% van de concurrentie uit die periode. Dat klinkt redelijk, maar het gewicht van 1.996 kilo maakt dat de acceleratie vermoedelijk niet indrukwekkend is. Het is een motor die bekend staat om zijn trekkracht en betrouwbaarheid, niet om zijn flair.

De 5-traps automatische versnellingsbak is een oudje, maar schakelt zoals je van Toyota gewend bent: soepel en voorspelbaar. Het is geen bak die je sportieve pret bezorgt, maar hij doet zijn werk. Het grote nadeel is het verbruik: 12,4 l/100 km voor de 4x2 en 13,1 l/100 km voor de 4x4, waarmee hij in de benchmark slechter is dan 96% van de concurrentie. Dat is geen typefout.

De stoelen zijn groot en zacht, maar bieden niet veel zijdelingse steun. Op lange ritten zitten ze prima, maar de vering is aan de harde kant, vooral op oneffen asfalt. Het is een auto die je liever niet dagelijks als pendelvoertuig gebruikt.

Geluidsisolatie is niet het sterkste punt: wind- en bandengeluid zijn duidelijk aanwezig, vooral bij snelwegvaart. De hoge zit geeft een goed overzicht, maar de zicht naar achteren wordt belemmerd door de dikke C-stijlen en de reservewiel op de achterklep. De 4Runner is een auto voor mensen die comfort definiëren als 'niet stuk gaan', niet als 'luxe'.

Het interieur is functioneel en degelijk, maar duidelijk uit een ander tijdperk. Veel hard plastic, eenvoudige knoppen en een ontwerp dat niet probeert om indruk te maken. Dat heeft ook een voordeel: alles is water- en vuilbestendig, en je hoeft niet bang te zijn voor een natte hond op de achterbank.

De ergonomie is logisch, maar de materialen zijn niet wat je in 2025 verwacht van een auto van dit kaliber. Er is een ouderwets infotainmentsysteem met kleine knoppen, en de analoge tellers zijn duidelijk leesbaar. Het is geen interieur waar je verliefd op wordt, maar het is wel een interieur dat tegen een stootje kan.

Met een kofferbak van 1.337 liter scoort de 4Runner beter dan 99% van de concurrentie. Dat is enorm, en met de achterbank neergeklapt groeit dat verder. De laadvloer is hoog, maar de opening is breed en recht. Een auto voor mensen die echt dingen willen vervoeren.

De achterbank is ruim genoeg voor drie volwassenen, maar de zitpositie is wat hoog en de rugleuning staat vrij recht. Instappen vergt enige klim, maar dat hoort bij een echte SUV. Parkeren is een uitdaging door de beperkte zicht naar achteren, maar parkeersensoren en een camera (indien aanwezig) helpen. Het reservewiel aan de achterklep is een klassiek detail, maar het maakt de achterklep zwaar en het opendraaien kost kracht.

Op technologisch vlak is de 4Runner een achterblijver. Het infotainmentsysteem is traag, de grafische weergave is gedateerd en het mist moderne functies zoals draadloze Apple CarPlay en Android Auto. Toyota heeft de auto door de jaren heen wel bijgewerkt, maar het blijft een systeem van de vorige generatie.

De rijassistentiesystemen, zoals adaptieve cruisecontrol en lane departure warning, zijn aanwezig maar werken niet zo verfijnd als in moderne concurrenten. Ze zijn vooral gericht op veiligheid, niet op comfort. Het is duidelijk dat Toyota zich richt op degelijkheid en eenvoud, niet op technologische hoogstandjes.

Het officiële verbruik van 12,4 l/100 km voor de 4x2 is al hoog, en in de praktijk zal dat vermoedelijk eerder richting de 14 liter gaan. Met een benzineprijs van rond de 2 euro per liter betekent dat een forse kostenpost. De CO2-uitstoot is ook hoog, wat de wegenbelasting en bijtelling niet gunstig maakt.

De prijs van de 4Runner ligt in Nederland hoog, mede door het beperkte aanbod en de populariteit in de VS. Onderhoud is over het algemeen betaalbaar voor een Toyota, en de betrouwbaarheid is legendarisch, maar de banden zijn groot en duur, en het verbruik blijft de grootste kostenfactor. Voor iemand die veel kilometers maakt, is dit geen verstandige keuze.