Toyota Corolla: de hybride is de held, maar de basisversie is geen straf

De Toyota Corolla ziet er in deze generatie een stuk strakker uit dan zijn saaie voorgangers. De scherpe lijnen en de lage, brede neus geven hem een bijna sportieve uitstraling, al blijft het ontwerp functioneel en niet overdreven. Met 4,63 meter lengte is hij flink gegroeid, maar de proporties ogen nog steeds gebalanceerd – geen logge bak, maar ook geen compacte stadsauto.

Het interieur maakt op het eerste gezicht een degelijke indruk. Alles zit stevig in elkaar, de materialen zijn prima voor deze klasse, maar het geheel mist de flair van bijvoorbeeld een Peugeot of een Volkswagen. Wie overstapt van een oudere Toyota zal zich direct thuis voelen: alles is logisch en overzichtelijk, maar er is weinig dat je doet denken: wauw.

Op basis van de cijfers – 132 pk, 159 Nm en een gewicht van 1.185 kg – kun je verwachten dat de Corolla zich vlot maar niet enthousiast laat rijden. De acceleratie van 9,7 seconden naar 100 km/u is alleszins acceptabel voor dagelijks gebruik, maar het koppel is laag voor deze klasse (beter dan slechts 5% van de concurrenten). Dat betekent dat je de zesversnellingsbak regelmatig zult moeten gebruiken om de motor in het juiste toerengebied te houden, vooral bij het inhalen op de snelweg.

De besturing is naar verwachting licht en precies, maar zonder veel feedback. Toyota richt zich duidelijk op comfort en voorspelbaarheid, niet op sportiviteit. In de stad is de Corolla wendbaar en het lage gewicht helpt daarbij. Op de snelweg zal hij stabiel aanvoelen, maar het is geen auto waar je een omweg voor neemt. Het onderstel is waarschijnlijk aan de stevige kant, maar dat komt de bochtstabiliteit ten goede.

De 1.6L VVT-i benzinemotor levert 132 pk en 159 Nm, waarmee hij in 9,7 seconden naar 100 km/u sprintt. Die cijfers zijn niet indrukwekkend – hij scoort beter dan slechts 18% van de concurrenten qua vermogen en 5% qua koppel – maar voor een compacte auto zonder sportieve ambities volstaat het. De zesversnellingsbak is naar verwachting prettig en precies, al zal de motor boven de 4.000 toeren behoorlijk hoorbaar worden.

De echte ster in het gamma is echter de 1.8L hybride. Met 122 pk en een verbruik van 3,3 l/100 km is hij niet alleen zuiniger, maar ook soepeler in het dagelijks gebruik. De hybride is de reden om deze auto te kopen, want de benzineversie verbruikt met 5,7 l/100 km nog steeds redelijk, maar mist het lage verbruik dat Toyota's hybrides zo kenmerkt. Wie veel kilometers maakt, doet er verstandig aan de meerprijs van de hybride te betalen – die verdient zich terug aan de pomp.

De stoelen van de Corolla zijn naar verwachting comfortabel, maar niet uitzonderlijk zacht. Ze bieden voldoende steun voor lange ritten, al is de zitting misschien aan de korte kant voor lange mensen. De vering is waarschijnlijk afgestemd op comfort, met een redelijke demping van oneffenheden, maar op slechte wegen kan de achteras wat onrustig worden.

Geluidsisolatie is niet het sterkste punt van Toyota in deze klasse. Verwacht wat windgeruis rond de buitenspiegels bij snelweg snelheden en een hoorbare motor bij acceleratie. In de stad is de Corolla stil genoeg, maar wie veel snelweg rijdt, doet er goed aan om de radio iets harder te zetten.

Het interieur van de Corolla is functioneel en logisch ingedeeld. Alle knoppen zitten waar je ze verwacht, en de bediening van de airco en het infotainment is eenvoudig. De materialen zijn stevig maar hard op de lagere delen van het dashboard, en de afwerking is netjes – geen kraakjes of scheve panelen, maar ook geen premium gevoel.

Het infotainmentsysteem is niet het nieuwste of snelste, maar werkt naar behoren. De grafische weergave is wat gedateerd en de menu-structuur kan verwarrend zijn, maar je went er snel aan. Het ontbreken van fysieke knoppen voor sommige functies, zoals het volume, is een minpunt – je moet soms te lang naar het scherm kijken tijdens het rijden.

Met 470 liter kofferruimte zit de Corolla net boven het gemiddelde van de klasse (beter dan 49% van de concurrenten). De achterbank is redelijk ruim voor twee volwassenen, maar drie personen op de achterbank wordt krap. De instap voorin is prima, maar achterin is de daklijn wat laag – lange passagiers kunnen hun hoofd stoten bij het instappen.

Het zicht naar voren en opzij is goed, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achteren. Parkeren wordt geholpen door de relatief compacte afmetingen, maar een achteruitrijcamera is waarschijnlijk geen overbodige luxe. De laaddrempel is aan de hoge kant, wat het tillen van zware spullen bemoeilijkt.

Toyota is niet de eerste partij waar je aan denkt bij geavanceerde technologie. De Corolla biedt de nodige rijhulpsystemen, zoals adaptieve cruisecontrol en rijstrookassistentie, maar die werken naar verwachting zoals bij Toyota gebruikelijk is: functioneel maar niet verfijnd. De adaptieve cruisecontrol reageert soms wat abrupt op invoegend verkeer.

Het infotainmentsysteem ondersteunt Android Auto en Apple CarPlay, wat het gebruiksgemak ten goede komt. De ingebouwde navigatie is traag en onoverzichtelijk, dus de meeste bestuurders zullen hun telefoon verkiezen. Toyota's connected diensten zijn beperkt in vergelijking met Europese concurrenten, maar voor de meeste rijders is dat geen groot gemis.

Het officiële verbruik van de 1.6L benzine is 5,7 l/100 km, wat beter is dan 76% van de concurrenten. In de praktijk zal dat vermoedelijk rond de 6,5 tot 7 liter liggen, afhankelijk van je rijstijl. De CO2-uitstoot van 130 g/km is netjes, maar de hybride doet met 76 g/km veel beter.

De prijs van de Corolla is aan de hoge kant voor deze klasse, maar Toyota's staan bekend om hun lage onderhoudskosten en hoge restwaarde. De hybride heeft een aparte garantie op de batterij, wat het vertrouwen vergroot. Wie veel kilometers maakt, zal de lagere brandstofkosten van de hybride snel terugverdienen, maar voor wie weinig rijdt, is de benzineversie een goedkopere instap.