Toyota Corolla: degelijk als een spijker, maar laat je niet in slaap sussen

De Toyota Corolla van deze generatie is geen auto die je omdraait op straat. Zijn lijnen zijn netjes maar anoniem, alsof een ontwerper alle opdrachten keurig heeft uitgevoerd maar vergat een vleugje originaliteit toe te voegen. De verhoudingen zijn in orde, met een licht aflopende daklijn die hem iets dynamischer doet lijken dan hij is. Het is een auto die vooral opvalt door hoe weinig hij opvalt. En dat is voor veel kopers precies de bedoeling.

Achter het stuur voelt de Corolla voorspelbaar aan. De besturing is licht en precies genoeg, maar mist elke vorm van feedback. In bochten blijft de auto vlak en veilig, maar er is geen enkele neiging om je tot sneller rijden uit te nodigen. De vering is comfortabel afgesteld, wat oneffenheden aardig absorbeert, maar bij hogere snelheden voelt de achteras wat nerveus aan. Remmen doen wat ze moeten doen, zonder poespas. Het is een auto die je vergeet terwijl je rijdt, en dat is zowel een compliment als een aanklacht.

De 1.6 Valvematic is een soepele, stille benzinemotor die zijn 132 pk netjes verdeelt. Maar met een koppel van slechts 160 Nm moet je hoog in de toeren zoeken om vooruitgang te boeken. De acceleratie van 10,0 seconden naar 100 km/u is bescheiden, en met vier volwassenen aan boord zul je de versnellingsbak flink moeten gebruiken. De handbak is overigens een van de betere onderdelen: kort, precies en prettig om te schakelen. Wie de CVT kiest, moet weten dat die de motor op een constant toerental laat zingen en het rijgevoel volledig wegfiltert. Kies de handbak, tenzij je elke vorm van betrokkenheid wilt opgeven.

De stoelen zijn voor Toyota-begrippen goed: ze bieden voldoende steun en zijn lang genoeg om ook lange ritten vol te houden. De geluidsisolatie is redelijk, al hoor je bij snelwegvaart duidelijk windgeruis rond de buitenspiegels. De vering is aan de comfortabele kant, maar op slecht asfalt kan de achteras wat deinen. In de stad is de Corolla vanwege het goede zicht en de lichte besturing makkelijk te manoeuvreren. Het is geen auto die je na een lange rit vol adrenaline uitstapt, maar ook niet een die je met rugpijn verlaat.

Het interieur van de Corolla is functioneel maar ook wat somber. Veel harde plastics, een logische maar saaie indeling, en knoppen die je blind kunt vinden. Er is een fysieke knop voor bijna alles, en dat is in deze tijd een zegen. Het infotainmentsysteem is echter gedateerd: trage reacties en een grafische stijl die aan 2010 doet denken. De materialen voelen degelijk aan, maar niet premium. Het is een interieur dat je niet irriteert, maar ook niet inspireert. En dat is precies wat je van een Corolla mag verwachten.

Met een koffervolume van 453 liter zit de Corolla in de middenmoot van zijn klasse. De achterbank biedt voldoende beenruimte voor twee volwassenen, maar drie wordt een feest van ellebogen. Het instappen is makkelijk, de deuren openen wijd, en het zicht rondom is goed. Parkeren is vanwege de bescheiden afmetingen geen probleem. De auto is kort genoeg om in de stad te manoeuvreren, maar lang genoeg om op de snelweg stabiel te zijn. Een praktische auto in de beste zin van het woord, zonder verrassingen.

Toyota staat niet bekend om zijn baanbrekende infotainment, en deze Corolla bevestigt dat beeld. Het systeem werkt, maar traag en zonder de intuïtiviteit van moderne systemen. Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol en rijbaanassistentie zijn aanwezig, maar ze werken met de subtiliteit van een mokerslag: de rijbaanassistent stuurt je soms onverwachts terug, en de cruisecontrol reageert schokkerig op verkeer. Het is technologie die je eerder uitzet dan gebruikt. Wie moderne, goed werkende systemen wil, kan beter elders kijken.

Met een officieel verbruik van 6,0 l/100 km voor de 1.6 handbak is de Corolla zuinig voor een benzinemotor van dit formaat. De CO2-uitstoot van 139 g/km is netjes, en de wegenbelasting blijft binnen de perken. Toyota's staan bekend om hun betrouwbaarheid, en dat betekent lagere onderhoudskosten op de lange termijn. De concurrentie uit het INPUT-blok, zoals de Vauxhall Crossland X en Proton Preve, bieden meer vermogen voor minder geld, maar die zullen waarschijnlijk meer kosten aan reparaties en afschrijving. De Corolla is geen koopje, maar wel een investering in gemoedsrust.