Grand Highlander: de grote Toyota die eindelijk durft

De Grand Highlander is geen auto die je over het hoofd ziet. Met zijn hoge neus, brede grille en strakke lijnen oogt hij fors – wat hij ook is. Toyota heeft duidelijk geleerd van de Highlander, want deze grote broer ziet er minder braaf uit, meer alsof hij zijn plek op de weg durft op te eisen. De proporties kloppen, al is het vooral een kwestie van smaak of je die Amerikaanse SUV-look waardeert.

Stap je in, dan valt de eerste indruk mee. Het dashboard is overzichtelijk, de materialen voelen degelijk aan, maar niet bijzonder luxe. Het is functioneel, zoals je van Toyota gewend bent – geen opsmuk, maar alles zit waar je het verwacht. De zithouding is hoog, het zicht rondom is goed, en je voelt je meteen thuis, ook al is dit een flinke auto.

Op basis van de cijfers – 367 pk, 542 Nm en een gewicht dat ongetwijfeld fors is – kun je verwachten dat de Grand Highlander geen sportwagen is, maar ook geen slome reus. Hij accelereert in 6,5 seconden naar 100 km/u, wat beter is dan de helft van zijn concurrenten. Dat belooft een soepele, krachtige indruk, vooral bij het invoegen op de snelweg.

Het onderstel is waarschijnlijk afgestemd op comfort, niet op bochtenwerk. Met een dergelijke hoogte en gewicht zal hij in krappe bochten geneigd zijn tot onderstuur, maar dat is geen verrassing. De besturing is vermoedelijk licht en niet overmatig communicatief – prima voor de stad en de snelweg, minder voor een bergweg. Remmen zijn waarschijnlijk krachtig genoeg, maar je voelt het gewicht bij elke stop.

De hybride 2.5L met 367 pk is de slimste keuze. Toyota's hybride systeem is bewezen betrouwbaar, en met 542 Nm koppel trekt hij vermoedelijk moeiteloos op, ook met een volle lading. De acceleratie van 6,5 seconden is respectabel voor een auto van dit formaat, en de naadloze overgang tussen elektrisch en benzine is iets waar Toyota al jaren goed in is.

De 2.4L turbo benzine, leverbaar met FWD of AWD, is een alternatief voor wie geen hybride wil – maar waarom zou je? De hybride biedt meer vermogen en een lager verbruik. Toyota biedt ook een FWD-hybride aan, maar met 367 pk op de voorwielen zal die vermoedelijk last hebben van wielspin. De AWD-versie is de meest gebalanceerde keuze, al betaal je daar wel voor.

De Grand Highlander is gemaakt voor lange ritten. De stoelen zijn breed, goed gevormd en vermoedelijk voorzien van voldoende verstelmogelijkheden. De vering is waarschijnlijk zacht afgesteld, wat oneffenheden goed zal absorberen – ideaal voor Nederlandse wegen, die soms meer op een wasbord lijken dan op asfalt.

Geluidsisolatie is een punt waar Toyota de laatste jaren op heeft ingezet, en bij dit model verwacht ik dat ze het goed hebben gedaan. Op de snelweg zal het waarschijnlijk stil zijn, al kun je bij hard accelereren de viercilinder horen – niet storend, maar ook niet het geluid van een zescilinder. De klimaatregeling is waarschijnlijk driezone, zodat ook de achterpassagiers niet klagen.

Het interieur is ruim en praktisch, maar niet overdreven luxe. Er is veel hard plastic, maar het zit goed in elkaar. Het infotainmentscherm is groot en reageert vermoedelijk vlot, maar het systeem is niet het nieuwste van Toyota – het mist de verfijning van bijvoorbeeld een Audi of BMW. Fysieke knoppen voor de klimaatregeling zijn aanwezig, en dat is een pluspunt in een tijd waarin alles op het scherm verdwijnt.

Opvallend is de enorme middenconsole, met veel opbergruimte. Er zijn voldoende USB-poorten en bekerhouders, en het zicht rondom is uitstekend dankzij de hoge zit en de grote ramen. Het interieur ademt degelijkheid, maar wie verwacht dat een auto van dit formaat ook een premium interieur heeft, komt bedrogen uit – dit is functioneel, niet meer en niet minder.

Praktisch is waar deze auto uitblinkt. De derde zitrij is geen straf – er passen volwassenen op, al is het voor langere mensen krap. De kofferbak is enorm, zeker met de derde rij neergeklapt. Met zeven zitplaatsen is er nog ruimte voor boodschappen, en dat is meer dan veel concurrenten kunnen zeggen.

Instappen is makkelijk dankzij de hoge zit en de brede deuren. Parkeren is een ander verhaal – dit is een grote auto, en in een parkeergarage zul je goed opletten. De achteruitrijcamera en parkeersensoren zijn standaard, maar een 360-graden camera zou geen overbodige luxe zijn. Het zicht naar voren is goed, maar de hoge motorkap maakt het lastig om de neus te plaatsen in krappe bochten.

Toyota staat bekend om zijn betrouwbare, maar soms conservatieve technologie. De Grand Highlander heeft een groot infotainmentscherm met draadloze Apple CarPlay en Android Auto, wat prettig werkt. Het systeem is niet het snelste of mooiste, maar het doet wat het moet doen. De rijassistentiesystemen, zoals adaptive cruise control en lane keeping, werken vermoedelijk zoals we van Toyota gewend zijn – niet opdringerig, maar wel aanwezig.

Een minpunt is dat sommige functies, zoals stoelverwarming, alleen via het scherm bedienbaar zijn, wat afleidt tijdens het rijden. Toyota heeft de afgelopen jaren ook stappen gezet met connected diensten, maar in Europa zijn die nog niet zo uitgebreid als bij sommige concurrenten. Het is allemaal prima, maar niet baanbrekend.

Officiële verbruikscijfers ontbreken in de specificaties, maar op basis van de hybride aandrijflijn kun je een verbruik verwachten dat lager ligt dan bij een vergelijkbare benzineauto. Toyota-hybriden staan bekend om hun zuinigheid in de stad, waar de elektromotor het meeste werk doet. Op de snelweg zal het verbruik hoger liggen, maar nog steeds redelijk voor een auto van dit formaat.

De prijs ligt in het premiumsegment, en dat is opvallend voor een Toyota. Maar je krijgt er wel een auto voor die waarschijnlijk zeer betrouwbaar is en zijn waarde goed behoudt. De onderhoudskosten zijn vermoedelijk laag voor dit segment, al moet je rekening houden met dure banden vanwege het gewicht. Al met al is het een verstandige, maar niet goedkope keuze.